Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2011

- Τελικά κατέληξα...











Τελικά κατέληξα...
Ζούμε σε μια κοινωνία παρακμής...
Όλα γύρω μας παρακμάζουν...
Πως; γιατί; από πότε; δεν ξέρω...
Έχουμε αρχίσει να αρνούμαστε τις βάσεις μας, τα αρχικά μας...
Αμφισβητούμε την αλήθεια...
Παραποιούμε και "παρονομάζουμε" την ομορφιά...
Έχουμε χάσει την αίσθηση του σωστού και του λάθους...
Του ηθικού και του ανήθικου...
Του... "-Άσε, ξέρω...!!!"
Τέλος πάντων...

Άκουσα μια φράση σήμερα που με άφησε άναυδο...

Ζουμε στην εποχή της συνταγής...

Μα πόσο δίκιο έχει ο ποιητής;

Όλα γίνονται με βάση μια συνταγή...
Παίρνουμε ένα χαρτί με βήματα και το ακολουθούμε...
"Αφού το λέει στις οδηγίες...!!!"
Πλέον για όλα υπάρχει ένα "χαρτί", μια συνταγή...
Δεν υπάρχει πρωτοτυπία, ντροπή, φαντασία...
Με αποτέλεσμα να έχουμε σε όλους τους τομείς τις καθημερηνότητας μας... μια "βουβαμάρα"...μια μονοτονία...μετριότητα, αηδία όπως το θέλει ο καθένας...

Έλα ξεκολλάτε λίγο...
Δεν είμαστε όλοι το ίδιο...
Ο καθένας έχει το σκοπό του, και τις δυνατότητες του...
Ο καθένας έχει τα γούστα του και τις κλίσεις του...
Ο καθένας έχει τα δικά του χαρακτηριστικά...
Το δικό του πρόσωπο, το δικό του χρώμα, το δικό του φύλο, τη δικιά του φυλή...
Χωρίς να σημαίνει ότι αξίζει να ζήσει λιγότερο ή χειρότερα... αλλά δε πάυει να διαφέρει...

Δεν είμαστε όλοι για όλα...
Ούτε και όλα είναι για όλους τελικά...
Παύλος

2 σχόλια:

Αχιλλέας Μπαλαντίνας είπε...

Μόλις είδα τον τίτλο έπαθα πλάκα...μου θύμισε εκείνο το τηλεφώνημα που σου είχα κάνει απο την τράπεζα, "έλα Παύλο, η μ....α σου τελείωσε...." χαχαχα

Ιτέα Καρδίτσας είπε...

Σκέτο ανέκδοτο...χαχαχα!!!