Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2012

- Εκλαψα απο συγκίνηση...










Ήρθε ένας γνωστός στο "Chocolat cafe" χτές, και μου λέει, πήγαμε στο (τάδε) μαγαζί, και ακούσαμε το SΟ-TIRI.
Απόρησα, δεν κατάλαβα για ποιό είδος τυρί μου μιλούσε, και πώς μπορείς να "ακούσεις" ένα τυρί.

- Μοτσαρέλα; τον ρώτησα..
Νόμισε αστειευόμουν, αμ' έλα που δεν...
- Όχι ρε, δεν ξέρεις το SO-TIRI;
- Δεν θέλω να σε τρομάξω, αλλά, να, μα την Παναγία σου λέω, πρώτη φορά ακούω τυρί μάρκας SO.
- Σωτήρη ρε το λένε το παληκάρι, και το έκανε καλλιτεχνικά SO-TIRI.
- Ααααα... καλλιτέχνης είναι;
- Αμέ..
- Και εις τι καλλιτεχνεί;
- Έβγαλε δυο μεγάλες επιτυχίες, χαμός έγινε, φίσκα το μαγαζί, και μάλλιστα, είχανε είσοδο 20 ευρώ το άτομο. Πρέπει να τον πλήρωσαν κανένα πεντάρι χιλιάρικα.
- Είκοσι ευρώ είσοδο και πέντε χιλιάρικα. για να ακούσουν ένα τυρί; Δεν μου τα έδιναν εμένα να τους φέρω καμιά δεκαριά τενεκέδες μανούρι, να φωνάζουν απο χαρά καμιά βδομάδα αγκαλιασμένοι; 
- Ναι, αλλά είναι πολύ ωραία τραγούδια ρε συ, μεγάλες επιτυχίες.
- Θα τα ακούσω και θα σου πω τη γνώμη μου τότε, μην αδικώ τον γραβιέρα.. τα έχει ανεβάσει στο Youtube; η κρέμονται ακόμα απο την τσαντήλα;
- Ναι, βεβαίως τα έχει στο Youtube.
- Και τι τίτλο έχουν, θυμάσαι;
- Βεβαίως, το ένα έχει τίτλο "Αυγολέμονο" και το άλλο "Φέτα με τυρί"
- Να το πάλι το τυρί.. χωρίς τυρί δεν αντέχει ο SO έ;
- Άκουσέ τα και θα δεις που κάνεις λάθος να είσαι τόσο αρνητικός ρε φίλε.

Αγαπητοί καλοί μου φίλοι,
συχνά πυκνά, γίνομαι πικρόχολος, και ξυνίζω με μερικά πράγματα και δρώμενα.
Σπάνια όμως είμαι υπερβολικός η άδικος.
Αυτήν την φορά, ήμουν αδικότατος.. ναι ναι.. το αδίκησα το SO-TIRI.
Μπήκα στο γιουτούμπι και άκουσα..Και τι δεν άκουσα, δύο τραγούδια, βγαλμένα απο τη ζωή, σε στίχους που σε ανατριχιάζουν, και σου φέρνουν δάκρυα στα μάτια.


Ειλικρινά έκλαψα..
Και έκλαψα, όχι γιατί μου θύμισαν την γιαγιούλα μου, ούτε τα φτωχικά, παιδικά μου χρόνια στο χωριό.
Έκλαψα για την κατάντια της νεολαίας μας,
έκλαψα για την κατάντια της μουσικής μας,
έκλαψα για την κατάντια της φυλής μας..


Ακούστε, και άμα μπορείτε, κρατηθείτε, να μην κλάψετε κι εσείς..



Δεν υπάρχουν σχόλια: