Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2015

Ως πότε παλληκάρια;;

Αν πάρουμε υπόψη τη σημερινή πολιτική συγκυρία θα έπρεπε κανονικά να μη γιορτάσουμε φέτος την «εθνικολαϊκιστική» μας επέτειο του 1821 γιατί μπορεί να κακοφανεί του χερ Σόιμπλε και των ντόπιων υποστηρικτών του πολιτικών και δημοσιογράφων.

Ίσως θα έπρεπε να γιορτάσουμε (κάνοντας και την αυτοκριτική μας βέβαια) τη σφαγή της Τριπολιτσάς και να ζητήσουμε συγγνώμη απ’τον Μέτερνιχ για τις τρέλες που έκαναν τότε οι Έλληνες.

Πρέπει όμως να θυμίσουμε στους κουτόφραγκους ευρωπαίους ότι μαζί με τους Έλληνες που ξεσηκώθηκαν το 1821, ήρθαν κι έφαγαν το κεφάλι τους στα ματωμένα αυτά κωλοχώματα και χιλιάδες Γερμανοί εθελοντές. Γιατί, απ’τους φιλέλληνες οι περισσότεροι ήταν Γερμανοί, και οι περισσότεροι απ’ τα παιδιά του διαφωτισμού και του ρομαντισμού που σκοτώθηκαν τότε στην επαναστατημένη Ελλάδα ήταν επίσης Γερμανοί.

Βέβαια, μετά το (ατελές) τέλος της Επανάστασης οι Γερμανοί ήταν και πάλι που πλακώσανε στην Ελλάδα (οι Βαυαροί) και την έκαναν κράτος υποτελές...

Ως πότε παλληκάρια;;


7 σχόλια:

Σ. Σπυρόπουλος είπε...

Ανιστορίες...

Παύλος Σαμαράς είπε...

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.ellada&id=32728

Σ. Σπυρόπουλος είπε...

"Όποιος θέλει να ζει ελεύθερος πρέπει να μπορεί να ζει φτωχός" Βίκτωρ Ουγκώ
Θλιβεροί επαίτες.
Δεν διαπραγματευόμαστε. Απλά ζητάμε με θράσος δανεικά χωρίς όρους και χωρίς ελέγχους. Κοντολογίς, πλιάτσικο.
…μάθετε επιτέλους την ιστορική αλήθεια γιατί η Γερμανία είναι σήμερα δανειστής ενώ η Ελλάδα δανειζόμενος.

Πάνω απ’ όλα όμως υπάρχει η επίκληση της εθνικής υπερηφάνειας!
Ουστ γερμανοτσολιάδες.
δίνουν στον ελληνικό λαό αυτό που έδιναν ανέκαθεν στη μάζα τα απολυταρχικά καθεστώτα για εκτόνωση του θυμικού: θεάματα. Νταούλια, ζουρνάδες, χορούς και πανηγύρια. Μεταθανάτια, ο Παπαδόπουλος δικαιώνεται. (Τώρα στη Νεριτ live)
Και όταν επικαλούνται παρελάσεις αυτοί που είχαν φλάμπουρο την κατάργηση τους...
ε, τότε αποδεικνύει εμπράκτως ότι ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων.
Υπερηφάνεια είναι η ελευθερία της οικονομικής ανεξαρτησίας, όχι η δουλεία της επιβίωσης με δανεικά.
Υπερηφάνεια δεν είναι η επίκληση της ανθρωπιστικής κρίσης, είναι η διαχρονική πρόληψη για την αποφυγή της.
Υπερήφανος δεν είναι εκείνος που επισείει όψιμα ένα επικίνδυνο λάβαρο γεωπολιτικής σημαντικότητας, αλλά αυτός που γενόμενος καθημερινά αμυντικά και οικονομικά ισχυρότερος επεκτείνει σταδιακά χωρίς κραυγές την γεωπολιτική του ισχύ.
Υπερήφανος είναι ο, ίσως με τριμμένα αλλά καθαρά ρούχα, όρθιος, όχι ο σκυφτός ζητιάνος που αποστέλλει επιστολές απόγνωσης «μού τελειώνουν τα λεφτά!».
Υπερήφανος είναι όποιος παράγει ο ίδιος προστιθέμενη αξία σε υλικά και άυλα αγαθά, όχι όποιος ζει από αυτή που παράγουν άλλοι.
Άκου εκεί, γερμανοτσολιάδες! Λόγια κα(η)φηνείων
φωνάζει ο κλέφτης…

Ο/Η Παύλος Σαμαράς είπε... είπε...

Καλά κρασιά!

Σ. Σπυρόπουλος είπε...

Επί του θέματος κάτι;

Σ. Σπυρόπουλος είπε...

Το καλοκαίρι του 1945 ήταν σχεδόν σίγουρο ότι οι Αμερικανοί θα επέβαλαν στην κατεχόμενη Γερμανία το «Σχέδιο Μοργκεντάου», που προέβλεπε ότι η χώρα θα μετατρεπόταν σε μια κοινωνία στην οποία θα επιτρεπόταν να ασχολείται μόνο με την αγροτική παραγωγή, με απαγορευμένη κάθε βιομηχανική δραστηριότητα και εννοείται στρατό, επιστροφή στον Μεσαίωνα δηλαδή. Αυτό και σαν τιμωρία αλλά και σαν πρόληψη, για να μην ξαναγίνει το επιθετικό έθνος που θα προκαλέσει πάλι πόλεμο.

Οι εξελίξεις καρκινοβατούσαν μέχρι το 1947, όταν, εκτός από τη κήρυξη του Ψυχρού Πολέμου και την ανάδειξη της Δυτικής Γερμανίας σε πολύτιμο για τη Δύση ανασχετικό παράγοντα, αναδείχθηκε και μια σκληρή για τους Συμμάχους αλήθεια : ότι η ερειπωμένη Ευρώπη δεν μπορούσε να ανοικοδομηθεί και ανασυγκροτηθεί με την απουσία του ικανότερου παραγωγικού παράγοντα, του Γερμανού τεχνικού και εργάτη. Αμερικανοί, Βρετανοί και Γάλλοι αναθεώρησαν τα σχέδια τους και επέτρεψαν την βιομηχανική ανοικοδόμηση της Γερμανίας, έτσι αργότερα η μεταπολεμική Ευρώπη πλημμύρισε από καταναλωτικά αγαθά, αυτοκίνητα, ψυγεία, κουζίνες, γερμανικής κατασκευής και πανευρωπαϊκής χρήσης. Γι’ αυτό και το 1953, με πολιτική βούληση, της χαρίστηκαν χρέη και της δόθηκε ευκαιρία περαιτέρω αναπτυξιακής πορείας.

Αλλά εκείνοι την εκμεταλλεύτηκαν.....

(από την ανάγνωση της ιστορίας)

Σ.Σπυρόπουλος είπε...

Μπορείς να μας εξηγήσεις τι εννοείς όταν γράφεις πως πρέπει να κάνουμε την αυτοκριτική μας για τη σφαγή της Τριπολιτσάς; Τι είδους κριτική; Για ποιο πράγμα;