Τρίτη, 14 Ιουλίου 2015

Χρυσόψαρα στη γυάλα...

Πόσο εύκολο είναι τελικά, να διχάσεις τον Ελληνικό λαό;
Το ευκολότερο πράγμα στον κόσμο.

Πρώτα πρώτα, το γονίδιο του διχασμού, το έχει στο αίμα του, στο DNA του. Είναι επιρρεπής στη φαγωμάρα.
Η συνταγή είναι επίσης απλή, πιο απλή κι από το να φτιάξεις τσάϊ.
Παίρνεις τα κανάλια και κάμποσους δημοσιογράφους που εύκολα ξεπουλιούνται.

Θα βρείς αμέτρητους, ευδοκιμούν στην Ελλάδα και δεν χρειάζεται καν να σκάψεις βαθειά να τους βρείς...Σε βρίσκουν οι ίδιοι.
Παίρνεις μερικά πολιτικά "πτώματα", τα ανασταίνεις και τα αφήνεις να μιλάνε, εκπνέοντας τη θανατερή τους μπόχα στα μούτρα του Έλληνα, τρομοκρατώντας τον, μιας που είναι και δειλός εκτός των άλλων.
Μαζεύεις και τα τελευταία καμμένα κομματόσκυλα, όσα ζουν ακόμα εις βάρος άλλων, που γαβγίζουν κουνώντας την ουρά και γλείφοντας τα παπούτσια του εκάστοτε αφεντικού τους, να κλαίνε με απόγνωση μπροστά στις κάμερες, κάνοντας "το τόσο-άλλο τόσο"
Και σε ένα μήνα, αρχίνα να μοιράζεις όπλα.
Ο εμφύλιος μπορεί να αρχίσει.....3-2-1 φύγαμε.

Έχω ακούσει και έχω διαβάσει άπειρα εγκώμια γεμάτα περηφάνια στη ζωή μου, για το τι σημαίνει να είσαι Έλλην!...ΟΥΑΟΥ!!!
Τα ελαττώματα όμως του "Έλλην" δεν είδα να αναφέρονται πουθενά.

Είναι λέει "φιλήσυχος και αγαπά την ειρήνη".
ΨΕΜΑ!!!
Αν αγαπούσε την ειρήνη και ήταν φιλήσυχος, δεν θα σκοτωνόταν και μαλλιοτραβιόταν με τον αδελφό του συνέλληνα σε όλη την ιστορία του. Αγαπά τον πόλεμο, αλλά, ο σημερινός, είναι και δειλός, και πονηρός συνάμα. Τον πόλεμο τον κάνει εκ του ασφαλούς, από τον καναπέ του.
Βάζει τους "μακάκες" να πολεμάν γι αυτόν.

Σε τι άραγε μοιάζουν οι Έλληνες του 21ου αιώνα, με τους παλαιούς;
Σε τίποτε απολύτως!!!
Τα χαρακτηριστικά της μοχθηρίας, της κακίας, του φθόνου, της δειλίας, της υποτέλειας, μόνο στους προγόνους μας δεν παραπέμπουν. Το μόνο που πήραμε απ' αυτούς, είναι εκείνο της "προδοσίας".

Άσε τον Έλληνα λίγο να πεινάσει, και τον γονάτισες.
Και άτεκνος να είναι, θα μυξοκλαίγεται, αλλά, όχι ότι κλαίγεται για την πάρτη του, αλλά, ότι δεν έχει να ταΐσει....τα παιδιά του, σαν εκείνους στο εστιατόριο, που από ντροπή, λένε "τυλίξτε το υπόλοιπο, το θέλω για το "σκυλάκι" μου.

Ας μην γκρεμίσουμε την ελπίδα, ας μην παραδοθούμε.
Δεν είναι τα ΑΤΜ που θα μας σώσουν, ούτε τα πολιτικά πτώματα που κυκλοφορούν ελεύθερα αντί να βρίσκονται στις φυλακές. Δεν θα μας σώσουν τα δάνεια, τα οποία θα κληθούν τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας να ξεπληρώσουν που ποτέ δεν θα μπορέσουν.
Δεν θα μας σώσουν οι ξένοι λαοί, τις δικές τους χώρες υπερασπίζονται, όχι τη δική μας.
Ας σηκώσουμε ανάστημα, κι άς αφήσουμε τις κλάψες μπροστά στα ΑΤΜ σαν ζήτουλες.
Εκεί μας κατάντησαν;
Να κλαίμε για δανεικά;
Που είναι η υπερηφάνεια μας;
Ξεχνάμε τους υπαίτιους και τασσόμαστε μαζί τους.
Ας σταματήσουμε να παριστάνουμε τα χρυσόψαρα στη γυάλα....

Παύλος

Δεν υπάρχουν σχόλια: