Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2016

Ολα μέσα μου ουρλιάζουν...

Σήμερα στον πρωϊνό καφέ ένας φίλος μεταξύ κουβέντας αστείου και σοβαρού μου είπε:
- Ενοχλείς φίλε μου με τα γραφόμενά σου...κάποιοι δε σε "πάνε".

Ναι, είναι αλήθεια ότι με τις αναρτήσεις μου έχω αποκτήσει (ίσως και να έχω ο ίδιος δημιουργήσει) γύρω μου "εχθρούς", αλλά τέτοιοι "εχθροί" είναι ανίσχυροι μπροστά σε κείμενα, που χρησιμοποιούν λογικά επιχειρήματα.
Ειδικά όταν πιστεύεις σε αυτό που κάνεις και δεν αποσκοπείς σε άνομα προσωπικά συμφέροντα ή διάθεση να βλάψεις υστερόβουλα κάποιον, τι μπορούν να σου προσάψουν;

Προσωπικά, υπερασπίζομαι τα πιστεύω μου κι αυτά που γράφω.
Θα μπορούσα στη μικρή κοινωνία μας να τα έχω καλά με όλους και να είμαι μια χαρά, αλλά θα ήταν τόσο βαρετό - άσε που θα ήταν και άτιμο.
Αν ο μοναδικός σκοπός είναι να τα έχεις καλά με όλους, τελικά αυτό που καταφέρνεις στο τέλος είναι να μη σε υπολογίζουν, θεωρώντας σε "διαχειρίσιμο" και εύκολο, άρα, έχεις χάσει την όποια εκτίμησή τους, που σημαίνει ότι σε περιφρονούν. Καλύτερα να αδικήσω κάποιον άθελά μου, κι ας πρέπει κατόπιν να του ζητήσω δημόσια συγνώμη (που θα το κάνω, ναι), παρά να τον γλείψω. Δεν μου πάει, δεν είναι μέρος του χαρακτήρα μου να γλείφω. Αν κάποιον τον "πάω", του το δείχνω. Αν πάλι όχι, το καταλαβαίνει μια χαρά κι ο ίδιος.
Δεν χρειάζεται να υποκριθώ λοιπόν, πιστέψτε με.

Τους φίλους μου όμως που συναναστρέφομαι, τους θέλω βράχους στα δύσκολα.
Εκεί φαίνεται η αξία τους. Από έναν "χλιαρό" φίλο που άξαφνα μου γυρνάει την πλάτη δίχως σοβαρή αιτία, και χρησιμοποιώντας φτηνές δικαιολογίες για να απομακρυνθεί, προτιμώ κάποιον που είναι ορκισμένος εχθρός μου.
Τον θεωρώ πιο τίμιο!

Είχα μια συνομιλία κάποτε με ένα φίλο!
Μου είχε πει με απογοήτευση:
«Καλά τα γράφεις, και, άσχετα αν γράφεις σοβαρά ή με χιούμορ, γράφεις μεγάλες αλήθειες. Αλλά μην εκτίθεσαι πολύ...ποτέ δεν ξέρεις. Δες γύρω σου, όλοι κάνουν μούγκα ενώ εσύ μόνος σου να ρισκάρεις. Κοίταξε και λίγο εσένα, καιρός είναι, αυτοί δεν θα σου σταθούν ποτέ!!...Στην εποχή που ζούμε οι "μούγκα" την περνάνε κοτσάνι, ομοιοπαθής είμαι κι εγώ...Να είσαι προσεκτικός. Αυτοί δεν θυσιάζουν το τομάρι τους για κανέναν και για τίποτα. Θα πρέπει να τους έμαθες πλέον...θέλω να πιστεύω. Δεν αξίζουν θυσίες αυτοί εδώ πέρα. Παράτα τους στον ύπνο τους, δεν αξίζουν...»

Δεν ξέρω αν είχε δίκιο τελικά...
Πάντως όλοι μουγκάθηκαν...κανείς δεν νοιάζεται για τίποτα, κανείς δεν μιλάει.
Και είναι ώρες ώρες, που αυτή ειδικά η "μούγκα"....με ξεκουφαίνει!!!


πηγή


3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

μιά χαρά τα λες & να συνεχίσεις, δεν ενοχλείτε κανείς απλά ...τρομάζουυν

ΑΡΗΣ ΚΑΡΑΓΓΕΛΗΣ είπε...

Δυστυχως ετσι ειναι ,η "μουγκα" εχει επικρατησει πολυ τελευταια ,καθως επισης η ρουφιανια και το "γλυψειμο " απο καποιους κακομοιρους ,καποια ανθρωπακια που ειναι να τα λυπασαι ,αλλα ετσι τους θελουν οι "παραπανω" ...ανθρωπακια να τα ελεγχουν .Οποιος γραψει ή πει αληθειες ειναι ο Εχθρος ,δεν μας αρεσει και αμεσως να τον "θαψουμε" με λασπη ,με οτιδηποτε ,να τον κατηγορησουμε γιατι θα μας κανει ζημια ,μπορει να ξυπνησει κι αυτους που κοιμουνται τον υπνο τον βαθυ .Αλλα παλι θα γινουμε οι κακοι οταν πουμε αληθειες , ο κοσμος ειναι μαθημενος στο ψεμα ...............δωσε κι αλλο ψεμα στο λαο ............................

ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΒΕΛΕΣΙΩΤΗ είπε...

Αν σταματήσεις να εκφράζεσαι,θα σταματήσεις να υπάρχεις...