Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

Άιντε εις υγείαν και καλά Κούλουμα!!!

Για τις Απόκριες πάει πέρασαν τι να πω.
Κάηκε ο χθεσινός καρνάβαλος, η μάλλον τον έκαψαν πριν την ώρα του οι Εθνοπατέρες μας και τα κεφάλια μέσα πάλι.

Δεν ήταν έτσι ρε παιδιά οι απόκριες.
Πόσοι τις πήραν είδηση κι εφέτος;
Ψεύτικο κέφι σε μια ψεύτικη γιορτή.
Που είναι εκείνες οι απόκριες στην Ιτέα, που περιμέναμε με αγωνία πότε θα’ρθουν;;;
Άλλα τα χρόνια όμως κι άλλες οι εποχές.
Ήταν μικρή τότε η κοινωνία του χωριού, κι όλοι είχαν κάποια σχέση μεταξύ τους.
Έτσι το πνεύμα της αποκριάς κυριαρχούσε σ’ όλο το χωριό.
Η κοινωνία στερημένη και διψασμένη για λίγη διασκέδαση μετά τα πέτρινα τα χρόνια της κατοχής και του εμφυλίου, παρά τη φτώχια της, περίμενε κάποιες γιορτές για να το ρίξει λίγο έξω.
Και ιδίως την αποκριά, όπου εδώ μιλάμε για πλήρη απελευθέρωση, και γενική διακωμώδηση των πάντων, χωρίς καμία παρεξήγηση και υποκρισία.
Όλη την νύχτα Κυριακή το βράδυ, μασκαρεμένοι να γυρνάμε σχεδόν όλα τα σπίτια του χωριού.
Εκεί να δεις παρά τη φτώχια τραπεζώματα και πλούσια κρασοκατάνυξη, σ΄όλους τους μαχαλάδες του χωριού. Και δεν σε άφηναν να φύγεις αν δεν σ’ αναγνώριζαν κι αν δεν δοκίμαζες απ’ τον δικό τους τον κρασομεζέ.
Που τα θυμήθηκα και πάλι όλα τούτα εδώ θα μου πείτε, που οι μάσκες πια για πάντα έχουν πέσει,(η μάλλον καλύτερα φοριούνται καθημερινά) μες την μαζικοποίηση την ύποπτη την γκλαμουριά και την υποκρισία.
Μας το σκοτώσανε το όνειρο, κι όλους μαζί μας έκαναν καρνάβαλους καθημερνούς.
Όχι κείνα τα χρόνια δεν ήταν έτσι οι απόκριες ρε παιδιά.

Για την Καθαρή Δευτέρα όμως έχω να πω.
Καταρχήν από μικρός πίστευα ότι αυτή η Δευτέρα είναι διαφορετική, γιατί κατ’ αρχάς τη συγκεκριμένη Δευτέρα δεν έπρεπε να πάμε σχολείο.
Το ίδιο πίστευα και μεγαλώνοντας όταν διαπίστωσα ότι ούτε στη δουλειά έπρεπε να πάμε.
Διέφερε ακόμα διότι έπρεπε να φάμε λαγάνα (η οποία πάντα είχε διπλάσια τιμή απ’ το ψωμί, και ποτέ δεν έφτανε για να χορτάσουμε) έπρεπε ακόμα να φάμε καλαμαράκια κατάμαυρα και κακομοιριασμένα από κάτι άθλιες κόκκινες κονσέρβες, χταπόδι ίσα για δείγμα, ελιές, χαλβά και λύσσα ταραμοσαλάτα κι ένα σωρό άλλα τέτοια νηστίσιμα που σε κάνουν να καταλήξεις τούμπανο και να πιεις μια νταμιτζάνα κρασί.
Επίσης έπρεπε να πετάξουμε και αετό, κατεβάζοντας αρκετά "καντήλια" για τον αέρα, γι’ αυτόν που κράταγε τον αετό, για τα ζύγια και την ουρά του, και δεν ξέρω εγώ για τι άλλο, διότι ως γνωστόν ποτέ δεν φταίγαμε εμείς που δεν ήθελε να πετάξει κι έκανε συνέχεια κολοτούμπες.
Κι έπειτα κατέληγε στα σύρματα, κι έκλαιγε ο πιτσιρικάς και ζήταγε άλλον, και μου ανέβαινε η ταραμοσαλάτα στ’ αυτιά, κι άρχιζα ξανά να βγάζω το..."τροπάριο της Σαρακοστής".

Κάποιος φίλος με πληροφόρησε ότι η Καθαρή Δευτέρα είναι καθαρή όχι γιατί την πλύναμε, αλλά γιατί είναι η αρχή της Σαρακοστής λέει, και συμβολίζει την αρχή της Νηστείας και της Κάθαρσης.
Και λέω εγώ τώρα:
Αν θεωρείτε αρχή της περιόδου της κάθαρσης, μια μέρα που όλοι γινόμαστε τούμπανο στο φαΐ με δεκαοκτώ πιάτα νηστίσιμα και σκνίπα απ’ το κρασί και το τσίπουρο, χοροπηδώντας και βρίζοντας τους αετούς που αρνούνται να πετάξουν, η ότι άλλο μας πάει στραβά, τότε να την βράσω τη κάθαρση και τη σαρακοστή μαζί.
Aυτά τα ολίγα...
Άιντε εις υγείαν και καλά Κούλουμα!!!

πηγή: pavlosamaras.blogspot.gr


1 σχόλιο:

ΚΟΥΛΙΟΣ ΚΩΣΤΑΣ είπε...

Καλή σαρακοστη Παυλο. Δυστυχώς έχουμε χάσει τις αξίες και τις παραδόσεις που φέρνουν οι γιορτές. Δεν υπάρχει ο πόθος και η νοσταλγία των εορτών. Οι νέοι σήμερα θεωρούν σημαντικό να παίζουν με τα ταμπλετ και όχι να πετάξουν χαρταετό. Δεν φταίνε τα παιδιά, εμείς φταίμε. Τους δείξαμε το έθιμο του χάσκα με τον χαλβά; Τους θυμισαμε για την συγχώρεση των μικρών απο τους μεγάλους; Τους μιλήσαμε για την λαγάνα , τον ταραμά και την φασολάδα. Σίγουρα αυτό που περνάει η χώρα έχει ρίξει τη διάθεση όλων μας, αλλά πιστεύω ότι εμείς οι γονείς φταίμε γιατί οι νέοι σήμερα δεν γνωρίζουν τα έθιμα. Ο κόσμος είναι χορτάτος απο γλέντια και φαγητό. Δυστυχώς οι δύσκολες μέρες θα δώσουν και πάλη πραγματική αξία στα έθιμα.