Ο Σύλλογος Γυναικών Ιτέας στα Μετέωρα

Ο Σύλλογος Γυναικών Ιτέας διοργάνωσε δωρεάν μονοήμερη εκδρομή για τα μέλη του (με χορηγεία του Μιλτιάδη Τζάρα) στα Μετέωρα, το Σάββατο 3 Μαϊου 2014.

Η αναχώρηση έγινε στίς 9 το πρωϊ απο το Δημαρχείο της Ιτέας, με πρώτη στάση Μετέωρα όπου επισκεύτηκαν το μοναστήρι του Αγίου Στεφάνου.
Επόμενη στάση ήταν Καλαμπάκα για πρωϊνό και καφέ και στη συνέχεια γευμάτισαν στο χωριό Φλωρέσι του Μουζακίου (Ανθοχώρι) στην ταβέρνα "Το Φλωρέσι".

Το απόγευμα ακολούθησε επίσκεψη στο ξενοδοχείο "Μουζάκι Pallas" για το καθιερωμένο απογευματινό καφεδάκι.
Στήν συνέχεια αναχώρησαν και επέστρεψαν αργά το απόγευμα στο χωριό.

Η πρόεδρος Τζένη Μακρή και το Δ.Σ του Συλλόγου ευχαριστεί τον Μιλτιάδη Τζάρα για την δωρεάν ευγενή προσφορά της εκδρομής

Διαβάστε Περισσότερα »

Σε πλήθος κόσμου έγιναν τα εγκαίνια του εκλογικού του Γιώργου Σακελλαρίου

Σε πλήθος κόσμου έγιναν τα εγκαίνια χθές του εκλογικού του Γιώργου Σακελλαρίου "Συμμαχία Ανασυγκρότησης Δήμου Παλαμά"

 

Οι συνεργάτες μου κι εγώ σας ευχαριστούμε θερμά που τιμήσατε με την παρουσία σας τα εγκαίνια του εκλογικού μας κέντρου! 

Ο όγκος και ο παλμός της συγκέντρωσης μας δίνει δύναμη για την δύσκολη συνέχεια! 

Γ. Σακελλαρίου

Διαβάστε Περισσότερα »

Σε επανάληψη η εκπομπή που συμμετείχε ο Πολιτιστικός Σύλλογος

Σήμερα και ώρα 18:15 το απόγευμα στήν τηλεόραση ΤΡΤ και στην εκπομπή "Αναζητώντας στίς ρίζες μας" με τον Θοδωρή Σδρούλια θα μεταδοθεί σε επανάληψη η Πασχαλιάτικη εκπομπή που έγινε στην Ιτέα και στην οποία συμμετείχε και ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ιτέας.

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο Δρόμος είναι Δρόμος…

«Να απαλλαγεί η κοινωνία από τον κύριο και τα παρωχημένα τραγούδια του» είπε ο δικαστής.

Είναι φυσικό να ακούσεις αυτά τα λόγια, όταν για σένα «ο δρόμος είναι δρόμος, τι πάει να πει είναι στραβός».

Είναι λογικό γιατί «θέλεις να τα πεις» και κάνεις τον Στέλιο να ομολογήσει: «είναι το καλύτερό μου κοστούμι, και αυτό που με εκφράζει περισσότερο» στη «ζωή μου όλη».

Πώς να σε χωρέσει η ζήση όταν βασανίζεσαι γιατί δεν χωράνε «εφτά νομά σ’ ένα δωμά» και φωνάζεις «ανοίξτε τα τρελάδικα».
Πώς να σε καταλάβουν όταν για σένα «η πιο μεγάλη ώρα» είναι όταν της δίνεις την ψυχή σου.
Η επιμονή σου να αφήσουν τον «τρελλό στην τρέλλα του», είναι το στίγμα σου.

Φωνάζεις χλευάζοντας «άνοιξε Πέτρο» και η πόρτα κλείνει με πάταγο γιατί θέλεις να μπούνε μέσα και τα «αδιόρθω αναρχί».
Έτσι φτάνεις στο σημείο να ομολογήσεις «δεν μετανόησα, γιατί δεν εννόησα τι έγινε», εννοώντας «δεν θέλω τη συμπόνια κανενός».

Του φώναξες «για κοίτα με στα μάτια», «εγώ καλά σου τα ’λεγα», γι’ αυτό «δεν κλαίω για τώρα». Και τότε σε μίσησε πραγματικά.
Όσους σε καταλάβαιναν τους έβλεπες έναν, και αυτόν τον ένα τον ευχαρίστησες λέγοντάς του «πήρα απ’ το χέρι σου νερό».

Πίστευες ότι ο προσωπικός σου κώδικας θα γίνει αποδεκτός, και θα μπορέσουν οι στερημένοι να καταλάβουν, να νιώσουν το πάθος. 
«Θέλω να τα πω σαν να παραμιλώ» ψιθύρισες, αλλά η μελωδία σου ήταν σε λάθος τόνο μέσα στη συμφωνική της κοινωνίας τους.

Δεν φώναξες «μοίρα μου γιατί μ’ αφήνεις» αλλά «θα κλείσω τα μάτια»   «και τι δεν κάνω» γιατί «είδα τα μάτια σου κλαμένα» και είναι η «πρώτη δύσκολη στιγμή».
Κόντεψες να λυγίσεις όταν έλεγες «δεν κλαίω για τώρα» αλλά και για τα πριν, και τα μελλούμενα. Εκείνη τη στιγμή οι κακομοίρηδες διέκριναν αδυναμία.

«Το θολωμένο σου μυαλό» βγάζοντας εισιτήριο χωρίς επιστροφή στις επτά Απριλίου κάποιου συμαντικού χρόνου, δεν φώναξε «θα κλείσω τα μάτια», απλά ψιθύρισε στους μύστες της ζωής «ίσως...να‘γινε η αγάπη μίσος».

«Άμα περάσει τούτο ‘δω», είπες σε όσους δάκρυσαν με το φευγιό σου, ίσως ησυχάσω γιατί «δεν είναι ο κόσμος φίλος μου», και  «δεν τελειώνει η ζωή».

Εσύ ο ίδιος κάποτε είπες «να΄χα τη δύναμη να κάνω κάποιο λάθος» για μια «παράνομη αγάπη κουρασμένη».
Και το έκανες γιατί ίσως «ήταν ψεύτικα».

Ποτέ δεν περίμενες να καταλάβει κανένας δικαστής το λάθος του Αθανασίου Δημητρίου Πάνου, γιατί ο κώδικας της εν τάξη κοινωνίας, διέφερε σημαντικά από τον εντάξει κώδικα του Άκη.
Όσο κι αν επέμενε ο δικαστής να σε δει «του κόσμου το περίγελο» δεν τον άφησες γιατί ήξερες τι θα γίνει «όταν σημάνει η ώρα».

«Ασφαλώς και δεν πρέπει» να σκύβεις στους ελάχιστους έλεγες, μόνο να τους παλεύεις λέγοντάς τους «για κοίτα με στα μάτια λοιπόν».

Τελικά όταν ο εισπράκτορας (δικαστής) της ζωής σου ζήτησε το όνομά σου, αντί να σηκώσεις απλά τις σημαίες πολιτισμού που πρόσφερες, είπες σεμνά Άκης Πάνου.

Διαβάστε Περισσότερα »

Δεν Βλέπω δεν Ακούω Τίποτα..."See No Evil, Hear No Evil"

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ιτέας την Κυριακή 4 Μαϊου και ώρα 8μμ το απόγευμα στην αίθουσα του Δημαρχείου Ιτέας στα πλαίσια του "Κινηματογράφος για όλους" θα προβάλει την ξεκαρδιστική κωμωδία:

"See No Evil, Hear No Evil"...(δεν βλέπω, δεν ακούω τίποτα)

Η είσοδος θα είναι όπως πάντα δωρεάν για όλους

Η Ταινία
Ένας τυφλός και ένας κουφός είναι οι μοναδικοί αυτόπτες μάρτυρες σε φόνο, αλλά η αστυνομία δεν πιστεύει στα λεγόμενά τους και τους συλλαμβάνει. Ψάχνοντας για ένα χρυσό νόμισμα, οι δράστες προσφέρονται να πληρώσουν εγγύηση και να τους αποφυλακίσουν. Όταν οι δύο συνεταίροι αντιλαμβάνονται με ποιους έχουν να κάνουν, δραπετεύουν από το αστυνομικό τμήμα και καταστρώνουν το δικό τους σχέδιο.

>

Διαβάστε Περισσότερα »

Εγκαίνια προεκλογικού κέντρου Αχιλλέα Καραλή

Στα εγκαίνια παρεστησαν ο αντιπεριφερειαρχης Καρδίτσας Βασιλης Τσιακος ο νυν Δήμαρχος Κώστας Πατσιαλης ο τέως δήμαρχος Κώστας Έξαρχος και πλήθος κόσμου.
Ενωτικός ήταν στην βασική προεκλογική του ομιλία ο υποψήφιος Δήμαρχος Αχιλλέας Καραλής


Συμπολίτισσες – Συμπολίτες  καλησπέρα σας.
Σας ευχαριστώ τόσο προσωπικά όσο και εκ μέρους των συνεργατών μου, που ανταποκριθήκατε στην πρόσκλησή μας να εγκαινιάσουμε το εκλογικό μας κέντρο.
Είναι ιδιαίτερη τιμή για μας να είσαστε πλάι μας στο ξεκίνημα του αυτοδιοικητικού μας αγώνα.
Από την παρουσία σας αντλούμε δύναμη και κουράγιο. Ο αγώνας αυτός δεν είναι προσωπικός. Είναι ολονών μας. Μοναδικός αντίπαλος τα προβλήματα. Αυτά και μόνο αυτά. Σας κοιτάμε στα μάτια και σας λέμε με ειλικρίνεια ότι θα αγωνιστούμε να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες σας.

Απόψε δεν θα αναφερθώ στο πρόγραμμα της παράταξής μας.
Με τους άξιους συνεργάτες μου συντάξαμε ένα πρόγραμμα που θα είναι η πυξίδα μας.
Δεν πρόκειται να υποσχεθούμε τίποτα εάν δεν έχουμε σκοπό να το υλοποιήσουμε.
Πολιτική χωρίς ειλικρίνεια, είναι δημαγωγία.

Από σας ζητάω τη συμμετοχή σας.
Να είστε πλάι μας.
Η πόρτα του Δημάρχου θα είναι ανοιχτή σε όλους τους δημότες. Και όταν λέμε σε όλους το εννοούμε ΑΠΟΛΥΤΑ. Με τις παρατηρήσεις, τις προτάσεις και την κριτική σας θα αισθανόμαστε σιγουριά και θα παίρνουμε κουράγιο.

Από την πλευρά μας σκοπεύουμε να είμαστε ωφέλιμοι και ειλικρινείς.
Θα προτιμήσουμε τις δυσάρεστες αλήθειες από τα ευχάριστα ψέματα.
Γνωριζόμαστε με τα μικρά μας ονόματα. Ξέρετε το χαρακτήρα μας
.
Ε, δεν πρόκειται τώρα ν’ αλλάξουμε περπατησιά.
Δεν είμαστε επαγγελματίες πολιτικοί. Πονάμε τον τόπο μας. Γι’ αυτό και παίρνουμε ενεργό μέρος στις προσεχείς δημοτικές εκλογές.
Υποσχόμαστε (κι’ αυτό θα φανεί γρήγορα) να έχουμε την ίδια συμπεριφορά ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΤΕΣ.
Ιδιαίτερη προσοχή στις κοινότητες που έχουν περισσότερα προβλήματα.
Λένε κάποιοι: πώς θα λύσετε προβλήματα αφού σήμερα το κράτος δίνει λίγα χρήματα στους Δήμους.
Απαντάμε: Έχουμε τη γνώση, την εμπειρία και την  πληροφόρηση. Δεν θα περιμένουμε να έρθουν χρήματα και προγράμματα απ΄το  πουθενά.
Ο καλός καραβοκύρης στην φουρτούνα  φαίνεται.

Στην ιστορία έμειναν δήμαρχοι που έκαναν κάτι πρωτοποριακό. Όχι συνηθισμένο.
Μέλημά μας η βελτίωση της καθημερινότητας του δημότη βέβαια αλλά θα παλέψουμε και με όσα φαντάζουν δύσκολα. Ετούτος ο τόπος με τα τόσα πλεονεκτήματα που διαθέτει πρέπει να πάει ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΕΙ μπροστά.

Αγαπητοί μου συνδημότες
Οι εκλογές είναι σημαντική ώρα για τον δημότη. Μετριέται το παρελθόν και σχεδιάζεται το μέλλον. Χωρίς προκατάληψη, δογματισμούς και φανατισμό, αλλά με ψυχραιμία και αντικειμενικότητα.
Εμείς πιστεύουμε ότι μπορούμε να επαληθεύσουμε τις προσδοκίες σας.
Πιστεύουμε σε έναν προεκλογικό αγώνα, ήπιο, ήρεμο, χωρίς οξύτητα και στείρες αντιπαραθέσεις.
Σ’αυτό σίγουρα συμφωνούν και οι άλλοι δύο συνδυασμοί. Εμείς με τις κεντρικές μας ομιλίες αλλά και τη καθημερινή μας κουβέντα θα σας ενημερώσουμε για τον σχεδιασμό και ποιό είναι το όραμά μας για το Δήμο.
Ο ενημερωμένος πολίτης κάνει καλύτερες επιλογές. Φιλοδοξούμε να σας πείσουμε, ΚΑΙ ΘΑ ΣΑΣ πείσουμε να μας αναδείξετε δημοτική αρχή της πενταετίας 2014 – 2019.
Δεν αντέχω στον πειρασμό να σας πω ότι προτεραιότητα θα δώσουμε στον πρωτογενή τομέα :
Γεωργία – Κτηνοτροφία

Με καινοτόμες δράσεις που είτε εμείς σχεδιάσαμε είτε παίρνοντας πετυχημένα παραδείγματα από άλλους δήμους. Σε συνεργασία με φορείς και συνδημότες.
Όπως σας είπα και στην αρχή της ομιλίας μου δεν θα αναφερθώ σήμερα στο πρόγραμμά μας.
Απόψε με τις ευλογίες των ιερέων τους οποίους ευχαριστούμε ιδιαίτερα εγκαινιάσαμε το εκλογικό μας κέντρο.

Από αύριο αρχίζουμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ τον προεκλογικό αγώνα...Σας θέλουμε κοντά μας.
Υποσχόμαστε να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες σας.
Οι συνεργάτες μου και εγώ προσωπικά σας ευχαριστούμε ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ για την αποψινή σας παρουσία και συμπαράσταση.

ΓΕΙΑ ΣΑΣ και με τη ΝΙΚΗ...!!!

Διαβάστε Περισσότερα »

Πρώτη Μαίου..

Πρωτομαγιά....μικρή την είχα συνδυασμένη στο μυαλό μου, με το πρώτο παγωτό μετά από υπαίθριο ψήσιμο με γονείς και φίλους τους, κάπου στα πέριξ της λίμνης Πλαστήρα.

Πρωτομαγιά 2009
Κατά σύμπτωση βρέθηκα στο Παρίσι επισκεπτόμενη τη φίλη μου τη Ρ. .

Πρώτη γεύση γαλλικής πρωτομαγιάς με το που προσγειώνομαι στο Οrly. Δεν υπήρχε κανείς στις πληροφορίες των τραίνων στο αεροδρόμιο να τον ρωτήσουμε τι είδους εισητήριο να βγάλουμε . Αποτέλεσμα ; ένα τσούρμο άρτι αφιχθέντες Ελληναράδες, να προσπαθούν να βγάλουν άκρη με το αυτόματο μηχάνημα έκδοσης εισητηρίων που φυσικά ήταν μόνο στα γαλλικά.
Μετά από ένα ''does anybody here speak english and can read french ?'' δυνατά απευθυνόμενο προς όλο το πλήθος - (χωρίς να λάβω απάντηση), κατέφυγα στη νοηματική, και στα σπαστότατα γαλλοιταλοαγγλικοελληνικά μου παίρνοντας από πίσω ένα ζευγάρι ηλικιωμένων Γάλλων κατέληξα στο σωστό μέρος. ''republique''.(δημοκρατία).
Βγαίνω από το μετρό στην επιφάνεια της γης και πέφτω πάνω σε μια τεράστια διαδήλωση.
Το κλίμα μεταξύ γιορτινού και επαναστατικού . Πλήθος κόσμου, όλων των ηλικιών, μουσικές, ρυθμός, παλμός και εύηχα συνθήματα στα γαλλικά.
Συγκινήθηκα.
Αφήνω τα μπαγκάζια μου σπίτι και μιας και το μεταπτυχιακό στη Σορβόνη ήταν πολύ απαιτητικό και κρατούσε απασχολημένη τη Ρ. με εργασίες, ξεκίνησα να περιπλανιέμαι μόνη στους δρόμους, όπου κατέληξα στην πλατεία μπροστά στο δημαρχείο του Παρισιού. Γυναικεία αγάλματα με δεμένα μάτια με μαύρες κορδέλες, κρατούσαν μαύρες σημαίες και δίπλα τους έγραφε ''disobedience'' (ανυπακοή). Καθιστική διαμαρτυρία εδώ. Είχε νυχτώσει, είχαν καθίσει όλοι σε κύκλους και τραγουδούσαν κάτι στα γαλλικά για τους λαούς της Ευρώπης....

Αυτά θυμόμουν σήμερα, Πρωτομαγιά 2012 καθώς περπάταγα το πρωί να κατέβω στο γραφείο γιατί τη προθεσμία για προσθήκη-αντίκρουση δε τη σταματάει όχι πρωτομαγιά, ούτε ο θάνατος.
Με θλίψη αρνήθηκα τις προτάσεις για πικ νικ στον Υμηττό, στο Άλσος Βεΐκου, συμμετοχή σε πορεία κτλ.και προχώραγα στις 8 στη Πανεπιστημίου, εγώ, η ομάδα ΔΙΑΣ, και μερικοί σωριασμένοι αλλοδαποί και τοξικομανείς.
Ωραία εικόνα.
Τη σιωπή διαταράσσει το κινητό που η γιαγιά με ρωτάει ''που θα πιάσω το Μάη''...απαντάω από μέσα μου σαρκαστικά ''κάπου μεταξύ Ομόνοιας και Εξαρχείων σε κατουρημένο παρτέρι με σύριγγες'', απαντάω απέξω μου ''έχω δουλίτσα σήμερα μωρέ και κατεβαίνω γραφείο''.

Μετά από πολύωρο πήξιμο- γράψιμο, που το συνόδευαν ιαχές της πορείας από κάτω, είπαμε με τ'αφεντικό να κάνουμε break και να πιούμε ενα καφέ εκεί κοντά με κάτι γνωστούς να προσποιηθούμε ''απεργία - αργία'' . Και κει που στους ''5 δρόμους'' στα Εξάρχεια ήμασταν πέντε νοματαίοι, σκάνε σκορπισμένα μπουλούκια απο πορεία που είχε τελειώσει και μεταξύ αυτών και ο one and only παγκοσμίου φήμης σκύλος ''Λουκάνικος'' ή Θοδωρής, που δεν υπάρχει πορεία τα τελευταία 2-3 χρόνια που να μη συμμετέχει ενεργά.

 εδώ τον βλέπετε σε μιά φωτό , όπου ποζάρει για το bbc

Σε σε λίγα λεπτά και αφού μεταφερθήκαμε στην πλατεία και τρώγαμε ένα σουβλάκι στα γρήγορα, άρχισαν τα μπάχαλα. Στα οποία πια είμαστε τόσο συνηθισμένοι, που έβλεπες μια γεμάτη πλατεία, καφετέριες, ταβέρνες, ο κόσμος να πίνει καφέ, δίπλα να καίγονται κάδοι, ένα αμάξι, ξέμπαρκες μολότοφ, ξέμπαρκες κρότου-λάμψης και πολύ πάρα πολύ πολύ δακρυγόνο. Κόκκινα μάτια, βήχας μαλόξ και φρέντο καπουτσίνο.
Πιο κάτω τα ίδια, φραπές, τάβλι και να μην βλέπεις τον διπλανό σου στο τραπέζι από το ντουμάνι. Γραφείο εν μέσω πυρών, γράψιμο πάντα με συνοδεία κρότων απ'εξω σα να μπήκαμε σε καταφύγιο για να γλιτώσουμε βομβαρδισμούς.
Τελειώσαμε αργά, από κάτω καμένα σκουπίδια, άστεγοι να ψάχνουν σε αυτά, πρέζα , άπειρη γαμημένη πρέζα.. μια ατελείωτη παρακμή... και όπως επιστρέφω κουρασμένη, με τη σκέψη μία στις αυριανές δουλειές, μία στη παρακμή, μια νοσταλγώντας το Παρίσι.... βρήκα να με περιμένει στο πάτωμα του ασανσέρ, μια μαργαρίτα που ξεγλίστρησε από το μαγιάτικο στεφάνι που την είχαν δέσει... έτσι για να μου θυμίσει ότι είναι άνοιξη..

Καλό μας μήνα :)

Κατερίνα Νοτοπούλου

 Bittersweet symphony

Διαβάστε Περισσότερα »