Σάββατο, 21 Απριλίου 2018

Θερμά συγχαρητήρια!!!

Το 2ο βραβείο στην κατηγορία των Δήμων απέσπασε η μικτή Χορωδία του Δήμου Παλαμά και του Εκπολιτιστικού Μορφωτικού συλλόγου Ιτέας στη διοργάνωση της Χ.Ο.Ν στην Αθήνα σήμερα.
Εκ μέρους του ΔΣ του ΕΜΣΙτέας θέλω να συγχαρώ θερμά τους χορωδούς, την ορχήστρα και τον μαέστρο κ. Αχιλλέα Μπίμπιλα και να τους ευχηθώ να συνεχίσουν να προσφέρουν πολιτισμό στον τόπο μας.
Θερμά συγχαρητήρια.

Αχιλλέας Μπαλαντίνας
Πρόεδρος ΕΜΣΙτέας





Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Όλοι οι χρήστες παρόχθιων αρδευτικών αντλιοστασίων, σε περίπτωση βλάβης αυτών, θα προμηθεύονται με δική τους οικονομική επιβάρυνση τα απαιτούμενα υλικά επισκευής και στη συνέχεια θα ενημερώνουν το Δήμο ώστε η επισκευή να γίνεται από ηλεκτρολόγο του Δήμου.



Τηλ. Επικοινωνίας: 2444350113

          ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟ






Διαβάστε Περισσότερα »

Γάμος στα Σαρακατσιάνικα καλύβια

Ήμουν δεν ήμουν πέντε – έξι ετών, πιτσιρίκος, μόλις που θυμάμαι.
Οι γονείς μου, (αιωνία η μνήμη τους) αν και λένε ότι οι νεκροί "ζουν" όσο τους θυμούνται αυτοί που έμειναν πίσω, με πήραν και μένα μαζί τους στο γάμο που γινότανε στα σαρακατσάνικα καλύβια πάνω από την Καστανιά Βέροιας, κάπου κοντά στην Παναγία Σουμελά.
Εμείς τότε ξεκαλοκαιριάζαμε στα Τσεκούρια Βερμίου, ψηλότερα από το Μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής, κοντά στην ξακουστή βρύση του Ιμπιλί, μοναδική σε αυτή την πλευρά του Βερμίου.
Η απόσταση μεταξύ των δύο τσελιγκάτων λίγες ώρες στράτα με άλογα.
Από τη μέρα που ήρθε ένα παλικάρι από το συγγενολόι της νύφης με ένα μπουκάλι τσίπουρο στο χέρι και κάλεσε συγγενείς και φίλους, οι γυναίκες είχαν βγάλει τις αγένωτες φορεσιές από τα "χαράρια" (μεγάλα υφαντά σακιά στα οποία τοποθετούσαν με τάξη τα ρούχα) και τις κρέμασαν περιμετρικά του καλυβιού ώστε να "πέσουν", δηλαδή να φύγουν οι ζάρες, σίδερα τότε δεν υπήρχαν.. Να σημειωθεί εδώ ότι όλα τα ρούχα, ανδρικά και γυναικεία, ήταν φτιαγμένα στο αργαλειό και ακόμη και με τα σημερινά δεδομένα τα θεωρώ αξεπέραστα...
Τόσο πολύ λεπτοδουλεμένα και λεπτά στην αφή ήταν, που ήταν δύσκολο να αντιληφθείς αν ήταν καμωμένα στο χέρι ή στη μηχανή, όπως λένε σήμερα. Αυτά τα υφάσματα, ή καλλίτερα κομψοτεχνήματα, δεν τα πήγαιναν ούτε σε μαντάνι ούτε σε ντρίστα.
Γι΄ αυτό και τα λέγανε αγένωτα και το χρώμα τους ήταν μαύρο προς το λουλακί.
Μεταξύ των καλεσμένων θυμάμαι τον μπάρμπα μου τον τσέλιγκα Γιώργο Γκαρέλη, αδελφό της μάνας μου, η οποία ήταν η πρώτη μεταξύ έξι παιδιών (πέντε κορίτσια και ένα αγόρι- ο τσέλιγκας), τον μπάρμπα μου τον Βασίλη Χαμουρούσο, μία ξαδέρφη της μάνας μου, την Γκανάτσαινα, άλλη μια θεία μου και πέραν αυτών τίποτα.
Μπροστά πήγαιναν οι άνδρες με τα μπινέκια (όσοι τουλάχιστον είχαν...ο πατέρας μου είχε ένα θαυμάσιο ψαρί μπινέκι) και στριμμένα τα μουστάκια σαν τσιγκέλια και τις κλίτσες στα τσεπάκια Πουθενά δεν πήγαινε ο σαρακατσάνος χωρίς την κλίτσα του, ακόμη και στις κηδείες.
Θυμάμαι πολύ μεταγενέστερα στο θάνατο ενός πρώτου εξαδέλφου μου στην Καλλιθέα Ελασσόνας, ένας σαρακατσάνος ήλθε να αποχαιρετήσει το νεκρό, άφησε την κλίτσα του στον παραστάτη της πόρτας και στη συνέχεια προχώρησε προς το νεκρό και ακολουθούσαν οι γυναίκες καβάλα μονόπλευρα στα σαμάρια με τις απαραίτητες πλουμιστές κουβέρτες και δεμένα μαντήλια στα καπίστρια δίπλα από τα αυτιά των αλόγων. Σε αντίθεση με τα μπινέκια που ήταν αρσενικά αραβανλίτικα άλογα, βαρβάτα ή μη, οι γυναίκες διάλεγαν φοράδες, που ήταν πιο μόλαβες, δηλαδή ήρεμες και παρείχαν περισσότερη ασφάλεια στο ταξίδι.
Εγώ ήμουν κουρνιασμένος στα καπούλια της φοράδας της μάνας μου και επειδή φοβόμουν πιάνομαν σφιχτά από τα κοτσάκια του σαμαριού, αλλά χαιρόμουν την εναλλαγή του τοπίου και τα τραγούδια των μεγάλων. Ο ρυθμός του καραβανιού ήταν αργόσυρτος και πυκνός, ώστε η επαφή να είναι όσο το δυνατόν πλησιέστερη. Και τούτο για να ακούγονται τα τραγούδια τους..
Έτσι τραγουδώντας και χαριεντιζόμενοι αράξαμε στα κονάκια της νύφης, όπου μας υποδέχτηκαν με ανοιχτές τις αγκαλιές και τους δίσκους, που κρατούσαν γυναίκες, γεμάτους μεζέδες και μικρά ποτηράκια ξέχειλα με τσίπουρο. Καταλήξαμε, πού αλλού, στο καλύβι της νύφης, στο οποίο γύρω - γύρω είχαν κρεμαστεί πολύχρωμες πλαγκέτες, μπατανίες, διάφορα κεντητά στο χέρι και κατά θέσεις χεριές – χεριές αμάραντοι, λουλούδια του βουνού που δεν έχουν ανάγκη χώματος.
Η υγρασία της ατμόσφαιρας, η χοντρή ρίζα και τα σαρκώδη φύλλα τους παρέχουν ό,τι χρειάζονται. Και για την ιστορία αμάραντοι κυκλοφορούν στο εμπόριο μέσα σε γλάστρες με ελάχιστες απαιτήσεις σε ποτίσματα, είναι τρόπον τινά λιτοδίαιτοι, αν επιτρέπεται η μεταφορά.
Ωστόσο, οι αυθεντικοί βουνίσιοι αμάραντοι μόνο κατά το όνομα μοιάζουν με αυτούς του εμπορίου. Είναι βλέπετε η απαίτηση της φύσης να ευνοεί όλα τα έμβια εκεί που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν. Κανόνας απαράβατος, εκτός αν καλλιεργούνται σε θερμοκήπια που παρέχουν ελεγχόμενες συνθήκες θερμοκρασίας, υγρασίας και θρεπτικών ουσιών.
Πάλι ξεστράτισα και πρέπει να γυρίσω.
Φταίει το επάγγελμα που δημιουργεί αυτό που λέμε δευτέρα φύση.
Αράξανε, λοιπόν, όλοι γύρω από το καλύβι, από τη μια μεριά οι άνδρες, από την άλλη οι γυναίκες και οι πιτσιρικάδες μπροστά από τους μεγάλους. Εγώ θυμάμαι μπροστά στη Μάνα μου, η οποία μου είχε αδυναμία, ίσως διότι ήλθα στον κόσμο ύστερα από τις τρεις αδελφές μου. Νοείται ότι μπροστά μας είχαν στρωθεί τραπεζομάντιλα υφαντά και πάνω ταψιά και σινιά με ψητά κρέατα, κοκορέτσια, σπληνάντερα, διαφόρων λογιών πίτες χορτόπιτες, τυρόπιτες, γαλατόπιτες, τυριά από τουλούμια, μέχρι κεφαλοτύρι, κασέρι, γαλοτύρια (τότε όλα τα τυριά οι γαλατάδες που ακολουθούσαν τα κοπάδια, τα κασέρια και κεφαλοτύρια, τα έφκιαναν στα βουνά λόγω ελλείψεως ψυκτικών χώρων.. Και βέβαια άφθονο κρασί και τσίπουρο.
Και άρχισε το γλέντι.
Το πρώτο τραγούδι το άρχισε ο πατέρας της νύφης και ήταν το πασίγνωστο για τους Σαρακατσαναίους:
Φίλοι μ’ καλωσορίσατε

"Φίλοι μ’ καλωσορίσατε, κι εγώ καλώς σας ιβρα
κοπιάστε στο κονάκι μας να φάτε και να πιειτε
Γλεντήστε τώρα φίλοι μου, χορέψτε τραγουδήστε
αυτόν τον χρόνο τουν καλόν τουν άλλουν ποιος του ξέρει
Για ζούμε για πεθαίνουμε, για σι άλλουν τόπο πάμε
και στην υγειά σας φίλοι μου καλοί κι αγαπημένοι"


Και οι καλεσμένοι να ανταποκρίνονται:
"Δεν ήρθαμε για φαϊ για πιει, εμείς σας αγαπάμε κι ήρθαμε να σας δούμε..." κλπ.

Ακολούθησαν με τη σειρά εναλλάξ άνδρες και γυναίκες, ο καθένας έπρεπε να αρχίσει ένα τραγούδι, έστω να πει την πρώτη λέξη. Αμέσως το έπαιρναν οι άλλοι. Περιττό να τονίσω ότι οι χορωδίες ήταν δύο, μία ανδρών και μία γυναικών. Το άρχιζαν οι γυναίκες, το επαναλάμβαναν οι άνδρες κοκ.
Και συχνά πυκνά τσούγκριζαν και τα ποτήρια συνοδεία θερμών ευχών προς τη νύφη, αλλά και προς τις ελεύθερες και τα παλικάρια, οι οποίοι, δεν γνωρίζω γιατί, αντιδρούσαν κάπως συγκρατημένα. Ίσως το επέβαλαν οι τρόποι καλής συμπεριφοράς και σεμνότητας. Και κάπου εκεί πριν τα μεσάνυχτα με πήρε ο ύμνος και όταν την άλλη μέρα ξύπνησα ετοιμαζότανε για τα στέφανα. Είχε έλθει ένας Παπάς, προφανώς από κάποιο χωριό, τον έμπασαν στο καλύβι της νύφης και ετοιμαζότανε για τα στέφανα. Η νύφη, πανέμορφη και όλο χάρη, φορούσε τσαρούχια στα πόδια λεπτοδουλεμένα με λεπτές τρίχινες φούντες, σαρακατσάνικη φορεσιά από πτυχωτή φούστα πλισέ που έφτανε μέχρι τους αστράγαλους, πουκάμισο ψιλοκεντημένο, κοζιόκα (είδος γιλέκου) επίσης ψιλοκεντημένη και μαντίλα κεντητή που έπεφτε μέχρι τις πλάτες και άφηνε να φαίνονται τα καλοχτενισμένα μαλλιά στο μέτωπο και οι κοσάνες (πλεξούδες) να εξέχουν από την μαντίλα στις πλάτες. Όλα φροντισμένα με μεράκι ώστε να δημιουργούν ένα σύνολο απείρου κάλους. Ο γαμπρός καλοξυρισμένος με στριφτό μουστάκι τσιγκελωτό, επίσης τσαρούχια στα πόδια με πυκνές-φουντωτές φούντες σε αντιδιαστολή με αυτές της νύφης και κοστούμι αγένωτο, όπως μόνο οι σαρακατσιάνες ξέρουν να φτιάχνουν και πουκάμισο με τραχηλιά κουμπωμένο μέχρι το λαιμό.
Άρχισε ο Παπάς το μυστήριο (ψάλτης δεν υπήρχε) και σε σύντομο χρονικό διάστημα όλα τελείωσαν ενώπιον αντιπροσώπου Θεού και ανθρώπων μαζί με τις ευχές όλων.
Ακολούθησε τραπέζωμα όλων με βραστό κρέας με τραχανά και τα απαραίτητα τυριά και πίτες.
Και ήλθε η ώρα του αποχωρισμού της νύφης από τους οικείους μέσα σε βαθιά συγκίνηση και κλάματα, για να επιβεβαιωθεί για ακόμη μία φορά η φράση:
Γάμος χωρίς κλάματα και κηδεία χωρίς γέλια δεν γίνονται.
Οι επιταγές της ζωής, που ισχύουν σε μικρή κλίμακα και σήμερα...

Κωνσταντίνος Γαλλής

Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη, 17 Απριλίου 2018

Συνέβη κι αυτό...

Σε κάθε χωριό διάφορα αστεία ευτράπελα καταγράφονται καθημερινά και είναι να γελάς και να κλαις συγχρόνως, με τα καμώματα των ανθρώπων.
Φυσικά και εδώ το δικό μας χωριό δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση (...πως θα μπορούσε άλλωστε)
Μόνο που το συγκεκριμένο ευτράπελο ξεπερνάει ακόμα και ποντιακό ανέκδοτο.

Πριν από 4 ημέρες κάποια νοικοκυρά στην Ιτέα αποφάσισε να ασβεστώσει την αυλή.
Στην γωνία της αυλής της υπάρχει ένας στύλος από αυτούς με τα καλώδια και παρατηρεί ότι είναι σάπιος και γέρνει. Αμέσως μετά πάει και λέει στον σύζυγό της ότι ο στύλος της ΔΕΗ γέρνει.
Χωρίς να χάσει λεπτό ο σύζυγος πάει κι αυτός για "αυτοψία" να δει από κοντά τον στύλο ο οποίος πράγματι έγερνε.
Τι να κάνουν λοιπόν, σκέφτονται λίγη ώρα, και παίρνουν τελικά την απόφαση πριν κάνουν το οτιδήποτε, να το πουν σε κάποιον από τούς υπεύθυνους του χωριού.
Πράγματι μετά από λίγη ώρα έρχεται και ο υπεύθυνος του χωριού, παρατηρεί κι αυτός τον στύλο που γέρνει και αποφασίζει να πάρει τηλέφωνο στην ΔΕΗ.
Μετά από κάμποση ώρα έρχεται συνεργείο της ΔΕΗ να δει το πρόβλημα
Και μένει κάγκελο!!!
Ο στύλος ήταν του ΟΤΕ



Διαβάστε Περισσότερα »

Κυριακή, 15 Απριλίου 2018

Στη γη τους!!!

Ανοίγουν τις πετσέτες με το φαΐ και στρώνουν καταγής το τραπέζι τους.
Ζυμωτό ψωμί, ελιές και τυρί.
Ένα ποτήρι κόκκινο κρασί και μια ευχή.
"Να είσαι γερός"....(βλέπεις δεν έχουν καιρό για αρρώστια).
Κάτω απ' τον ίσκιο της λεύκας ακούς χωρατά και γέλια.
Λένε για τα αγόρια τους που έγιναν άντρες....κόρες που γέννησαν εγγόνια.
Πόσο απλή η ζωή και η ευτυχία!
Ένα χαμόγελο, ένα γέλιο, μια προσευχή.
Ο κάμπος γιομίζει αγάπη.
Αλλού οι άνθρωποι φτιάχνουν όπλα, όπλα παντός καιρού, ντύνονται ετοιμοπόλεμοι με στολές παραλλαγής.
Ετοιμοπόλεμοι και μοχθηροί...Γιομίζει μίσος το δισάκι του κόσμου.
Ομως εκείνοι κάτω απ' τη λεύκα πίνουν την τελευταία γουλιά ο ένας απ' το ποτήρι του άλλου.
Πιάνουν το τσαπί και το λισγάρι και ονειρεύονται έναν μικρό παράδεισο στη γη.
Και δίνονται.
Δίνονται σε ότι αγαπάνε!
Στη γη τους!!!


Διαβάστε Περισσότερα »

Η Χορωδία του Πολιτιστικού μας Συλλόγου σε διαγωνισμό της Χ.Ο.Ν

Με έντονο ρυθμό συνεχίζονται οι πρόβες της ΜΙΚΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΔΗΜΟΥ ΠΑΛΑΜΑ και μελών του ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΙΤΕΑΣ προκειμένου να εκπροσωπήσουν τον Δήμο Παλαμά αλλά και το Νομό Καρδίτσας, στους Πανελλήνιους Διαγωνισμούς της Χ.Ο.Ν. (Χορωδία Ορχήστρα Νέων) που θα πραγματοποιηθούν στην αίθουσα του ΟΛΠ Πειραιά ( Ακτή Μιαούλη 10) Το ΣΑΒΒΑΤΟ 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ & ώρα 6:00 Μ.μ.
Οι Διαγωνισμοί ΧΟΝ είναι οι Ιστορικοί και οι Κορυφαίοι Διαγωνισμοί Τέχνης στη Χώρα μας, είναι ένα Σωματείο που δημιουργήθηκε το 1984 με Ιδρυτή και Πρόεδρό της τον Κ. Στέφανο Λέκκα και αποτελεί έναν πραγματικό Θεσμό Πολιτισμού, που με συνέπεια 34 χρόνων συνεχίζει να αναδεικνύει ταλέντα στη Χώρα μας.
Ο Διαγωνισμός της Χ.Ο.Ν. είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για της Χορωδίες της Ελλάδος να παρουσιάσουν το επίπεδο της δουλειάς τους.
Θα ήταν όμως μεγάλη παράλειψη, αν δεν αναφερθούμε με Θερμές ευχαριστίες προς τον ΔΗΜΟ ΠΑΛΑΜΑ και ιδιαίτερα στον Δήμαρχο της Πόλης μας Γιώργο Σακελλαρίου και τον πρόεδρο του ΔΟΠΑΠΑΠ Βάιο Μπακαβέλο, τόσο για την κάλυψη των εξόδων μετακίνησης και συμμετοχής μας στο διαγωνισμό, όσο και για την αμέριστη συμπαράσταση και υποστήριξη τους στην προσπάθεια μας αυτή, αλλά και γενικότερα στο έργο της Χορωδίας μας.

Καλή Επιτυχία!!!

Αχιλλέας Μπίμπιλας




Διαβάστε Περισσότερα »

Σάββατο, 14 Απριλίου 2018

Συλλυπητήρια ανακοίνωση του ΑΟ Φύλλου για τον Γιώργο Μπαλταδώρο

Στο πλευρό των συγγενών του πιλότου Γιώργου Μπαλταδώρου που έχασε τη μάχη με τη ζωή την Πέμπτη (12/4) στέκεται με ανακοίνωσή του ο ΑΟ Φύλλου απευθύνοντας συλλυπητήριο μήνυμα:

«Ο Α.Ο. Φύλλου εκφράζει τη θλίψη του για το χαμό του πιλότου Γιώργου Μπαλταδώρου που μας αφήνει συγκλονισμένους.Η απώλειά του είναι οδυνηρή. Είχε υψηλό το φρόνημα και υπηρετούσε το καθήκον με αυταπάρνηση. Η οδύνη είναι τεράστια για όλους μας και εκφράζουμε στο μέγιστο βαθμό τη συμπαράστασή μας στους συγγενείς και οικείους του».


πηγή: karditsasportiva.gr
Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή, 13 Απριλίου 2018

Οι Γερμανοί στον Πέτρινο...

Τυχεροί όσοι δεν έζησαν τη φρίκη του πολέμου, δυο φορές τυχεροί εκείνοι που δεν γνώρισαν τον εμφύλιο σπαραγμό. Φρικτός ο πρώτος, φρικτότερος ο δεύτερος, αλλά ας αφήσουμε το δεύτερο στη λήθη της ιστορίας, εκεί που πρέπει να τοποθετηθεί και να μείνει για πάντα στη λησμονιά, για τον απλούστατο λόγο ότι ήταν αδελφοκτόνος. Και ότι μας χωρίζει από τον αδελφό μας το παραμερίζουμε το κάνουμε στην άκρη, το σκεπάζουμε να μη φαίνεται να μην το γνωρίσουν οι νεότεροι και διχάσει κι αυτούς. Τώρα, αν μερικοί σκαλίζουν εκείνα που πρέπει να ξεχάσουμε, κακό του κεφαλιού τους πρωτίστως κάνουν και είναι βέβαιο ότι η κοινωνία θα τους περιθωριοποιήσει αργά ή γρήγορα.
Είναι νομοτέλεια και δεν γίνεται διαφορετικά.
Όλους τους εμφύλιους σπαραγμούς η Ιστορία τους έχει βάλει στην άκρη και αναφέρονται ακροθιγώς. Και δεν είναι λίγοι αν αρχίσουμε από το 1821, ξεπερνούν τους τέσσερις.
Αντίθετα δεν είναι προς το συμφέρον της ειρήνης, της παγκόσμιας τάξης πραγμάτων να ξεχαστεί ο δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, την ευθύνη του οποίου φέρουν ακέραια οι Γερμανοί και μάλιστα για δεύτερη φορά. Μην ξεχνάμε είχε προηγηθεί ο πρώτος Παγκόσμιος που είχε ξεκινήσει πάλι από αυτούς.
Στην Ελλάδα εισέβαλαν την άνοιξη του 1941.
Αρχικά επιχείρησαν να εισέλθουν από τα στενά του Στρυμόνα, έσπασαν τα μούτρα τους στα οχυρά Μεταξά και αναγκάσθηκαν να στραφούν δυτικότερα και να εισέλθουν από τα Σερβικά σύνορα χωρίς δυστυχώς καμία αντίδραση από τους Σέρβους.
Στη Θεσσαλία και ειδικά στο χωριό μου, στον Πέτρινο Καρδίτσας, ήλθαν περίπου τέλη Μαρτίου με αρχές Απριλίου. Θυμάμαι ήταν μια ηλιόλουστη η μέρα, καθαρή με το μάτι να φτάνει μέχρι την οροσειρά της Πίνδου. Όλοι οι χωριανοί μου στις δουλειές τους. Άλλος στο χωράφι, άλλος στα ζωντανά του, άλλος να ζυμώνει τις κοπριές των αγελάδων κλπ. Ειδικά η τελευταία εργασία κρίνονταν απολύτως απαραίτητη για την εξασφάλιση της καύσιμης ύλης για το Χειμώνα και γίνονταν σε όλα τα χωριά του Θεσσαλικού κάμπου. Η δουλειά αυτή γίνονταν νωρίς την άνοιξη που οι κοπριές κρατούσαν κάποια υγρασία και ζυμώνονταν εύκολα ανακατωμένες με άχυρα.
Κάθε γεωργικό σπίτι στον κάμπο έκτρεφε κατά μέσο όρο δύο τρεις αγελάδες για τις ανάγκες κυρίως του σπιτιού σε γάλα, τυρί, γιαούρτι και βούτυρο. Η γεωργική οικονομία ήταν κατά βάση κλειστή, τρώγαμε ό,τι παράγαμε, διαφορετικά η πείνα χτυπούσε την πόρτα μας. Έτσι λοιπόν και ένας γείτονάς μου, (αιωνία η μνήμη του), ασχολούνταν με την ζύμωση της κοπριάς, δηλαδή ανακάτωνε τη νωπή κοπριά με άχυρα και όλα αυτά τα ζύμωνε, τα έκανε μεγάλες μπάλες και τις κολλούσε στους πλινθόκτιστους τοίχους των στάβλων και αποθηκών (ντάμια τα λέγανε), ποτέ στα σπίτια. ΄
Ετσι έφκιαναν τις βουνιές σε σχήμα μισής σφαίρας, τις οποίες μετά την αποξήρανση τις μάζευαν και τις αποθήκευαν ή τις άφηναν κολλημένες στους τοίχους μέχρι τη χρησιμοποίησή τους.
Εγώ μικρός παρακολουθούσα με μεγάλο ενδιαφέρον την όλη εργασία. Είχε μαζέψει τα παντελόνια του μέχρι τους μηρούς και ζύμωνε τις κοπριές , όπως περίπου οι νοικοκυρές το ψωμί στη σκαφίδα (σκάφη).
Και ξαφνικά ακούμε πολυβόλα να βάζουν δαιμονιωδώς από την υπερκείμενη κορυφή του βουνού (Φλαμπουράκο) στα βόρεια. Νότια απλώνεται ο κάμπος. Τα πετούμενα του Ουρανού φοβισμένα από τους πολυβολισμούς να κράζουν συνεχώς και να πετούν προς διάφορες κατευθύνσεις προφανώς τρομοκρατημένα από τους πρωτόγνωρους κρότους. Τότε είχε πολλά πετούμενα, πάρα πολλά σε αντίθεση με τώρα που όλα τείνουν να εξαφανιστούν και θα μείνει ο άνθρωπος μόνος του να περιμένει το πλήρωμα του χρόνου. Γιατί αυτό θα συμβεί αν συνεχίσουμε να καταστρέφουμε το περιβάλλον...Μην αμφιβάλλετε.
Ήρθαν οι Γερμανοί! ! !
Αλλόφρονες οι άντρες άρχισαν να τρέχουν προς τα γύρω υψώματα να κρυφτούν, κάτι που έκανε και ο γείτονας μου που ζύμωνε την κοπριά και μάλιστα ξυπόλητος και με τα παντελόνια ακόμη μαζεμένα.
Έντρομος έτρεξα στο σπίτι μου και η Μάνα μου με φιλοδώρησε με καρπαζιά.
Όλοι κλείστηκαν στα σπίτια τους, εκτός βέβαια από τους άντρες που έτρεχαν να κρυφτούν προς τα εκεί που ήταν οι Γερμανοί. Τόση σαστιμάρα και τρομάρα επικρατούσε. Και σε λίγο να και οι Γερμανοί μπροστά στα σπίτια μας να κάθονται στα βραχάκια ακριβώς απέναντι σε 30 μέτρα απόσταση. Ξεθαρρέψαμε και βγήκαμε στις αυλές. Οι Γερμανοί με φιλικές διαθέσεις θα έλεγα ότι προσπαθούσαν να μας ενθαρρύνουν, με νοήματα δε, μας ζητούσαν νερό. Και τότε έλαβα τη μεγαλύτερη τρομάρα στη ζωή μου. Ο κλήρος έπεσε σε μένα να πάω νερό στους Γερμανούς. Ήμουνα το μόνο αρσενικό. Ήτανε βέβαια και ο αδελφός μου αλλά ακόμη στις φασκιές.
Μάζεψα το θάρρος μου το ανύπαρκτο, πήρα το τσουκάλι (έτσι λέγαμε το δοχείο με το οποίο πίναμε νερό-ποτήρια δεν υπήρχαν) και το πήγα και ξαφνιάστηκα ευχάριστα όταν με υποδέχτηκαν φιλικά και μάλιστα με φιλοδώρησαν και με κάτι τι..
Οι Γερμανοί έμειναν στη Χώρα μας μέχρι το Σεπτέμβριο του 19444 και αναχώρησαν κακήν κακώς., αφήνοντας πίσω τους καμένη γη.-

Κωνσταντίνος Γαλλής



Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη, 12 Απριλίου 2018

Το Γυμνάσιο - Λύκειο Ιτέας βραβεύτηκε με Ετικέτα "eTwinning" μαζί με άλλα 1211 Ευρωπαϊκά Σχολεία

Το eTwinning θα ήθελε να συγχαρεί τα 1.211 σχολεία που τιμήθηκαν με την Ετικέτα Σχολείου eTwinning 2018-2019.

Είμαστε στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσουμε ότι 1.211 σχολεία τιμήθηκαν με την Ετικέτα Σχολείου eTwinning μετά από μια διαδικασία αίτησης δύο φάσεων.
Τα σχολεία που τιμήθηκαν με τον τίτλο αυτόν είναι πρωτοπόρα και αναγνωρίζονται ως ηγέτες σε τομείς όπως τους εξής:
Ψηφιακή πρακτική
Πρακτική ηλεκτρονικής ασφάλειας (eSafety)
Καινοτόμες και δημιουργικές παιδαγωγικές προσεγγίσεις
Προώθηση συνεχούς επαγγελματικής ανάπτυξης του προσωπικού
Προώθηση πρακτικών συνεργατικής μάθησης με το προσωπικό και τους μαθητές
Αυτό δεν αποτελεί απλά την αναγνώριση της προσωπικής επιτυχίας επιμέρους εκπαιδευτικών του σχολείου, αλλά και αναγνώριση των εξαιρετικών επιτευγμάτων ολόκληρης της ομάδας του eTwinning.
Η Ετικέτα Σχολείου eTwinning θεσπίστηκε το 2017 με στόχο την αναγνώριση και επιβράβευση της συμμετοχής, της αφοσίωσης και της δέσμευσης όχι μόνο επιμέρους εκπαιδευτικών του eTwinning, αλλά και ομάδων εκπαιδευτικών και σχολικών ηγετών από το ίδιο σχολείο. Η διαδικασία αιτήσεων για την ετικέτα ξεκίνησε τον Δεκέμβριο 2017 και έληξε τον Μάρτιο του 2018.

Το ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΛΥΚΕΙΑΚΕΣ ΤΑΞΕΙΣ ΙΤΕΑΣ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ είναι ένα από τα 1211 βραβευμένα με Ετικέτα Σχολείου eTwinning σχολεία!






Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη, 10 Απριλίου 2018

Διδακτικό!!!

Κατά τη διάρκεια μιας ληστείας τραπέζης, ένας εκ των ληστών φώναξε σε όλους τους ευρισκόμενους πελάτες μέσα στην τράπεζα:
- "Μην κινηθεί κανείς. Τα χρήματα ανήκουν στην τράπεζα. Η ζωή σας ανήκει σε σάς."

Όλοι μέσα στην τράπεζα ξάπλωσαν πρηνηδόν στο πάτωμα, με ησυχία.
Αυτό λέγεται "Αλλαγή Νοοτροπίας", αλλαγή από τον συμβατικό τρόπο σκέψης.

Όταν μια κυρία ξάπλωσε προκλητικά πάνω σε ένα γραφείο, ο ληστής της φώναξε:
- "Σας παρακαλώ, φερθείτε πολιτισμένα! Πρόκειται περί ληστείας, όχι περί βιασμού!"

Αυτό καλείται "Επαγγελματισμός". Εστιάστε μόνο σε ό,τι είστε εκπαιδευμένοι να κάνετε!

Όταν οι ληστές επέστρεψαν στο κρησφύγετό τους, ο νεαρότερος εξ αυτών (πανεπιστήμιο και MSc) είπε στον μεγαλύτερο (έκτη δημοτικού):
- "Αδερφέ μου, έλα να τα μετρήσουμε, να ξέρουμε τι κλέψαμε."
Ο μεγάλος αρνήθηκε, λέγοντας:
- "Μην είσαι χαζός. Είναι τόσα πολλά που θα μετράμε όλη μέρα. Απόψε, στις ειδήσεις, θα μάθουμε πόσα κλέψαμε!"

Αυτό καλείται "Εμπειρία."
Στις μέρες μας, η εμπειρία είναι συχνά πιο χρήσιμη από οποιοδήποτε πτυχίο!

Αφού έφυγαν οι ληστές, ο διευθυντής της τράπεζας είπε στον επόπτη του υποκαταστήματος να καλέσει αμέσως την αστυνομία.
Ο επόπτης όμως του είπε:
- "Περιμένετε! Ας πάρουμε και 10 εκατομμύρια από την τράπεζα για μας και να τα προσθέσουμε στα 70 εκατομμύρια της κατάχρησης που έχουμε κάνει τους τελευταίους μήνες”.

Αυτό καλείται "Κολύμπα με το ρεύμα."
Μετατροπή μας δυσάρεστης κατάστασης σε ωφέλημη!

Ο επόπτης είπε:
- "Θα ήταν καλό να μας ληστεύουν μια φορά το μήνα."

Αυτό καλείται "Σκότωμα της Ανιας"
Η προσωπική ευτυχία είναι καλύτερη από κάθε δουλειά.

Την επόμενη ημέρα, στις ειδήσεις λένε ότι εκλάπησαν από την τράπεζα 100 εκατομμύρια.
Οι ληστές, μέτραγαν και ξαναμέτραγαν, αλλά δεν μπορούσαν να τα βγάλουν πάνω από 20 εκατομμύρια.
Οι ληστές φώναζαν, έξαλλοι:
- "Ρισκάραμε τις ζωές μας και πήραμε μόνο 20 εκατομμύρια. Οι τραπεζικοί πήραν 80 εκατομμύρια μέχρι να ανοιγοκλείσεις τα μάτια σου. Φαίνεται ότι είναι καλύτερα να είσαι σπουδαγμένος παρά να είσαι ληστής!"

Αυτό καλείται "Η γνώση αξίζει χρυσάφι!"

Ο διευθυντής της τράπεζας χαμογελούσε χαρούμενος επειδή η χασούρα του στην κεφαλαιαγορά καλύφθηκε από αυτήν την ληστεία.

Αυτό καλείται "Αρπαγή της ευκαιρίας" Διάθεση να ρισκάρεις!

Οπότε, ποιοι ήταν οι πραγματικοί ληστές της ιστορίας μας;

Κατά τα άλλα, φίλοι και φίλες ανησυχείτε!
Στις Βρυξέλλες ακόμη μας επαινούν, ώστε να προλάβουν να μας φορτώσουν και όλα τα δικά τους λάθη εν αναμονή μιας ευκαιρίας για να μας αδειάσουν…που σημαίνει:
"EXPLOIT every OPPORTUNITY"
Ελληνιστί: "ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΘΕΙΤΕ κάθε ΕYΚΑΙΡΙA!"


Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή, 6 Απριλίου 2018

Ευχές για το Πάσχα από τον δήμαρχο Παλαμά

Εύχομαι
Το μήνυμα ελπίδας της Ανάστασης του Θεανθρώπου που επιμένει, αντιστέκεται και στο τέλος νικά να γεμίσει τις καρδιές όλων μας με δύναμη, αγωνιστικότητα και  αισιοδοξία.
Χρόνια Πολλά – Χριστός Ανέστη!

 Ο Δήμαρχος Παλαμά
Γιώργος Η. Σακελλαρίου






Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη, 4 Απριλίου 2018

Περί Μουσείου και πάλι ο λόγος...

Πριν ένα (1) και περίπου χρόνο είχα καταθέσει τις απόψεις μου για το μουσείο, τονίζοντας ιδιαίτερα τόσο την αναγκαιότητα να αποτελέσει θέμα συζήτησης στο Δημοτικό Συμβούλιο, όσο και την δέσμευσή μου ότι σε ζητήματα που το απασχολούν θα είμαι παρόν.
Σταθερός στις απόψεις μου και συνεπείς στο λόγο μου, επανέρχομαι με πρόταση που προωθεί το διάλογο μεταξύ τοπικής κοινωνίας και Δημοτικής Αρχής επειδή βλέπω πως δεν διαμορφώθηκαν μέχρι σήμερα οι κατάλληλες συνθήκες ώστε να μπορεί το μουσείο να αποδείξει την ωφελιμότητα των υπηρεσιών του, να προσελκύσει νέες κατηγορίες επισκεπτών και να αξιοποιήσει πηγές χρηματοδότησης έργων που έχει ανάγκη.
Με αφετηρία όλων των παραπάνω και προορισμό το καλύτερο για το μουσείο ξεκινώ την προσπάθεια να κατατεθεί σχετική αίτηση 25 τουλάχιστον ατόμων στο δημοτικό συμβούλιο, όπως προβλέπει το άρθρο 215 του Ν. 3463./2006 για συζήτηση και λήψη σχετικής απόφασης η οποία θα καθορίζει την παραπέρα πορεία του.
Βρισκόμαστε σε φάση υλοποίησης του νέου χρηματοδοτικού προγράμματος ΕΣΠΑ (Περιφερειακό – Τοπικό LIDER κλπ) και η αξιοποίησή του απαιτεί σωστή προετοιμασία η οποία πρέπει επιτέλους να ξεκινήσει για να μην επαναληφθούν τα λάθη του παρελθόντος.
Και επειδή αδυνατώ να απευθυνθώ σε όσες και όσους επιθυμούν να υπογράψουν τη σχετική αίτηση αισθάνομαι την ανάγκη να ζητήσω εκ των προτέρων την κατανόηση τους.

         Αντώνης Αναστασόπουλος
Δημότης – Πρ. Δήμαρχος Δήμου Φύλλου


Διαβάστε Περισσότερα »