Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2013

- Αντίο φίλε κι αδελφέ...

Το πρωϊ δεν με πήρες τηλέφωνο...
Μιλούσαμε κάθε μέρα και μου έκανε εντύπωση...
Την επόμενη στιγμή με τρεμάμενη φωνή κάποιος φίλος μας μου λέει το μαντάτο...

Πάντα μιλούσες για το χωριό μας που τόσο αγαπούσες...η ψυχούλα σου ήταν πάντα εδώ...πέρασες όμορφα μου είπες στο φεστιβάλ πρίν φύγεις...και πως ήταν οι καλύτερες μέρες της ζωής σου...!!!

 Θα σε θυμόμαστε πάντα φίλε κι αδελφέ...να είσαι σίγουρος!!!

Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2013

- Αν είσαι νέος φοιτητής …πρέπει να το διαβάσεις!

Σίγουρα αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα άγχη του φοιτητή που πρόκειται να σπουδάσει μακριά από το σπίτι του. Δύσκολη υπόθεση είναι η εύρεση ενός οικονομικού διαμερίσματος που θα ικανοποιεί τις ανάγκες του νέου φοιτητή όπως η απόσταση από τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και η θέση του σχετικά με τη σχολή, ενώ παράλληλα η τιμή του θα κρίνεται φυσιολογική.
Ωστόσο, ακόμα και στην περίπτωση που εξυπηρετούνται αυτά τα κριτήρια, υπάρχουν αρκετά στοιχεία που πρέπει να προσέξει ο φοιτητής προκειμένου να μην βρεθεί στη δυσάρεστη θέση αποχώρησης από το διαμέρισμα.


Δείτε τις 10 χρήσιμες συμβουλές:
1.  Δεν υπάρχει λόγος να σπεύσετε προς αναζήτηση διαμερίσματος αμέσως μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων. Μόνο έπειτα από προσεκτικό ψάξιμο θα βρείτε το ιδανικό για εσάς σπίτι. Μπορεί οι βάσεις να καθυστέρησαν, όμως δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας.
2.  Η σύνταξη μίας λίστας με τα χαρακτηριστικά που θα πρέπει να έχει το νέο σας σπίτι κρίνεται απαραίτητη.
3.  Υψηλότερη τιμή ενοικίασης παρουσιάζουν τα διαμερίσματα που είναι πιο κοντά στις σχολές και στις στάσεις του Μετρό σε σύγκριση με εκείνα που απέχουν περισσότερο, τα ενοίκια των οποίων μπορεί να πέφτουν ακόμα και κατά 50%.
4.  Δείτε περισσότερα από ένα διαμερίσματα πριν καταλήξετε.
5.  Δεν χρειάζεται να νοικιάζετε ένα διαμέρισμα που υπερβαίνει τα οικονομικά σας. Μεγάλο μπαλκόνι έχετε και στο πατρικό σας σπίτι.
6.  Συζητήστε το ενδεχόμενο να συγκατοικήσετε και να μοιραστείτε τα αυξημένα έξοδα. Εκτός από το ενοίκιο, άλλωστε, θα πρέπει να πληρώνετε κάθε μήνα τα κοινόχρηστα της πολυκατοικίας και τους λογαριασμούς των ΔΕΚΟ.
7.  Τα θέματα που μπορεί να σας προβληματίζουν όπως οι ώρες κοινής ησυχίας και ο τρόπος πληρωμής των κοινωχρήστων του ιδιοκτήτη πρέπει να αποσαφηνιστούν πριν την υπογραφή του συμβολαίου.

8.  Εάν προτιμήσετε να απευθυνθείτε σε κάποιον μεσίτη, επιλέξτε κάποιον που εξασκεί νόμιμα το συγκεκριμένο επάγγελμα. Τα μεσιτικά γραφεία διέπονται από συγκεκριμένους κανόνες και δουλειά τους είναι να σας βρουν σπίτι, πριν σας χρεώσουν για τις υπηρεσίες τους.
9.  Ζητήστε να συνταχθεί συμβόλαιο και διαβάστε προσεκτικά τους όρους του.
10.  Διατηρήστε το διαμέρισμα σε άριστη κατάσταση.
Και ο ιδιοκτήτης θα είναι ευχαριστημένος και εσείς δεν θα έχετε περιττά έξοδα κατά την αποχώρησή σας.
Διαβάστε Περισσότερα »

- Θερμά Συγχαρητήρια απο τον Πολιτιστικό Σύλλογο Ιτέας στούς επιτυχόντες

Θέλουμε ειλικρινά να συγχαρούμε τις νέες και τους νέους της Ιτέας που πέτυχαν στις πανελλαδικές εξετάσεις την εισαγωγή τους σε κάποιο ανώτερο ή ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα της χώρας μας.
Μια νέα περίοδος της ζωής σας βρίσκεται στο ξεκίνημα και η περίοδος αυτή θα σας δώσει τα εφόδια για μια επιτυχημένη επαγγελματική σταδιοδρομία.
Επίσης, θέλουμε να απευθύνουμε πολλά συγχαρητήρια στις οικογένειες των παιδιών καθώς και στους καθηγητές τους.
Η ζωή σε όλους μας δίνει πολλές ευκαιρίες και ο καθένας ανάλογα με τις επιλογές του, την αυτοπεποίθηση, τον αγώνα του και την εργατικότητά του πορεύεται.
Για όσους μαθητές δεν είχαν την τύχη να εισαχθούν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, να ξέρουν ότι η ζωή συνεχίζεται και με επιμονή και εργατικότητα θα πετύχουν τον στόχο που επιθυμούν.
Καλή συνέχεια σ’ όλους τους επιτυχόντες και αποτυχόντες μαθητές και μαθήτριες στον αγώνα της ζωής τους.
                                 ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ  ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ
                                               ΣΥΛΛΟΓΟΣ  ΙΤΕΑΣ
Διαβάστε Περισσότερα »

- What the f…

Δεν είναι αυτό που νομίζετε... 
Είναι από 'κείνες τις στιγμές που έρχονται σαν κεραυνοί κι αφήνουν πίσω σκόνη από το σοκ και το δέος του ξαφνικού.

Μια χαρά είναι ο γιαλός μάγκες...

Εμείς αρμενίζουμε στραβά και δεν έχουμε πάρει χαμπάρι ούτε τον αέρα που τραμπαλίζει το πλεούμενο, ούτε τα πιράνχας που ροκανίζουν το σκαρί.

Ήταν που λέτε ένα μικρό καράβι, εκείνο το λυτρωτικό καράβι της εφηβείας που σαλτάραμε πάνω του να φύγουμε όταν μας έπνιγε το σύμπαν και σαλπάραμε γι' αλλού.
Ένα φόβο, μια ανασφάλεια, μια αδιόρατη τρομάρα για το αύριο, την είχαμε πάντα, να μας παίρνει από πίσω, δίδυμη της σκιάς μας.
Άλλα περιμέναμε κι άλλα μας ήρθαν.
Καμία πρωτοτυπία.

Και λες τώρα... 
Είναι αυτό το μπάχαλο της κρίσης, τα λεφτά που δεν υπάρχουν που σου έχει γίνει το μυαλό κουρκούτι και σιχτιρίζεις απ’ την ώρα που ανοίγεις το μάτι το πρωί μέχρι την ώρα που το ξανακλείνεις το άλλο ξημέρωμα;;
Και πού να βρεις μπόσικα για να κρατήσεις, σωθήκανε κι αυτά.

Αίτια είναι αυτό ή αφορμή;...
Βρίζεις τους πολιτικούς, τα κόμματα και τις τελείες της ζωής σου, το κ…σύστημα, την άτιμη κοινωνία, τη μάνα που σε γέννησε, τον εαυτό σου τον σάπιο… και... τι;;
Έρχεται η εκτόνωση μέχρι το επόμενο σιχτίρισμα το οποίο είναι... σε πόση ώρα ρε φίλε;;

Τι σου φταίει ρε γαμώτο, πες...
Η  χώρα που γεννήθηκες, οι επιλογές που έκανες, το κόμμα που ψήφισες, το λαμόγιο που εμπιστεύτηκες, η ευκαιρία που έχασες, το κεφάλι σου το αγύριστο, η κατάρα της μοίρας, οι βλακείες που έκανες, τα έξυπνα που δεν έκανες, τα σάπια που κράτησες, τα χλωρά που παράτησες, το λάθος που είπες, τα σωστά που δεν είπες...;;;

 Είναι τούτη εδώ η κρίση προέκταση της κρίσης του μυαλού σου, χρόνια και ζαμάνια, έτσι όπως ήσουν, όπως βρήκες, όπως έμαθες  κι όπως σε μάθανε...

Είπαμε, δεν βλέπεις τα πράγματα όπως είναι- τα βλέπεις όπως εσύ είσαι.

Αλλά πώς είσαι και ποιος είσαι τελικά;;...
Πως έγινες ξαφνικά από γιος του «πάρ' τα όλα» σε θλιβερό μίζερο ανθρωπάκι του κυνηγιού της αρπαχτής που πνίγεσαι, ψάχνεσαι, βρίζεις τον κακό σου τον καιρό και τη μαύρη νύχτα που άπλωσαν κάποιοι, σα σεντόνι, πάνω απ το κεφάλι σου;;

Το ‘πε χοντροκομμένα κι άγαρμπα ο άλλος, το θρυλικό «μαζί τα φάγαμε».
Αν σου λέγε δηλαδή ότι «όλοι μας κρύβουμε ένα λαμόγιο μέσα μας» θα σου ερχόταν καλύτερα και θα το κατάπινες;

Ξέρεις γιατί αλυχτάς σα σκυλί και σου φταίνε όλοι;...
Γιατί ξέρεις μέσα σου ότι εσύ φταις πρώτα και πάνω απ' όλους.
Εσύ ευθύνεσαι για το χάλι και την κατάντια σου. Γιατί βολεύτηκες, συμβιβάστηκες, άραξες, δε μίλησες, δε σ' ένοιαξε, δεν αντέδρασες, κρύφτηκες, δε χάλασες τη ζαχαρένια σου. Αλλά σιγά μην το παραδεχτείς ποτέ...

Για τα του οίκου σου λέω, άσε τη χώρα, μην τρελαίνεσαι....
Δε σου είπε κανείς ότι παίρνεις το κρίμα της στο λαιμό σου. Σαν κι εσένα, όμως, πολλοί κι όλοι μαζί, μια χαρά και δυο τρομάρες τη σηκώνουν την εθνική κατρακύλα.
Για μέτρα πόσοι μαζεύονται…

Χιλιοειπωμένο αλλά (κωμικο)τραγικά αληθινό:

"We blame society but we are society..."
" Κατηγορούμε την κοινωνία, αλλά είμαστε κοινωνία ..."

Νατάσσα Ράγιου
Διαβάστε Περισσότερα »

- Προσωπικό ζητά η "Επίλεκτος" στα Φάρσαλα

Η κλωστοϋφαντουργία Επίλεκτος ζητά προσωπικό για την κάλυψη των αναγκών των εργοστασίων της στα Φάρσαλα.
Υποβολή αιτήσεων στα γραφεία του εργοστασίου στα Φάρσαλα, εργάσιμες ημέρες από 9 π.μ. – 2 μ.μ.

Πληροφορίες: 24910 – 26101.



Διαβάστε Περισσότερα »

- Σήμερα Πέμπτη στις 10 πμ θα γίνει η ανακοίνωση των βάσεων εισαγωγής στα ΑΕΙ & ΤΕΙ

Σήμερα  Πέμπτη, στις 10 το πρωί, θα γίνει, όπως ανακοινώθηκε από το υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, η ανακοίνωση των βάσεων εισαγωγής και των ονομάτων των επιτυχόντων στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ της χώρας.
 

Οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν από εκείνη την ώρα να πληροφορούνται τα αποτελέσματα μέσω της ιστοσελίδας του Υπουργείου http://results.minedu.gov.gr  πληκτρολογώντας
α) τον οκταψήφιο κωδικό αριθμό τους
β) τα τέσσερα αρχικά γράμματα των προσωπικών τους στοιχείων (Επώνυμο – Όνομα –Πατρώνυμο - Μητρώνυμο).
 

Ταυτόχρονα, τα αποτελέσματα θα αποσταλούν ηλεκτρονικά και στις Διευθύνσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, για να εκτυπωθούν ονομαστικές καταστάσεις των επιτυχόντων...
και να προωθηθούν στα σχολεία ευθύνης τους, στα οποία θα αναρτηθούν εντός της Πέμπτης.
 

Β. Επίσης την Πέμπτη 29.08.2013 στις 10:00 ανακοινώνονται τα αποτελέσματα των εισαγόμενων στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση με τις ειδικές κατηγορίες των αλλοδαπών - αλλογενών και των αποφοίτων Λυκείων ή αντίστοιχων σχολείων Κρατών - Μελών της Ε.Ε. μη ελληνικής καταγωγής.

Τα αποτελέσματα θα αναρτηθούν στην ιστοσελίδα του Υπουργείου http://moreresults.minedu.gov.gr .
Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη, 28 Αυγούστου 2013

- Εγκαταλειμμένα κτήρια...εστίες μόλυνσης στο κέντρο της Ιτέας

Πολλά εγκαταλειμμένα κτήρια αποτελούν εστίες μόλυνσης για τους κατοίκους της Ιτέας, ορισμένα δε από αυτά χρησιμοποιούνται και για αφόδευση απο τούς περαστικούς.
Ενδιαφέρον δεν υπάρχει ούτε από τους ιδιοκτήτες αφού τα έχουν εγκαταλείψει, αλλά ούτε από το Δήμο ακόμα ο οποίος θα πρέπει να παρέμβει για τον καθαρισμό τους ή ακόμη και για την κατεδάφιση τους, καθώς πέφτουν σκεπές και καδρόνια και είναι επικίνδυνα για τούς περαστικούς.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το οικοδομικό τετράγωνο στο κέντρο του χωριού όπου υπάρχουν τέσσερα με πέντε εγκαταλειμμένα κτήρια.
Θα χρειαστεί να χτυπήσει κανείς; ή να γίνουν στέκια ναρκωτικών; και κάθε είδους εστίες μόλυνσης και μετά θα τρέχουμε αλλά θα είναι αργά μέχρι να ιδρώσει το αυτάκι κανενός.







Διαβάστε Περισσότερα »

- Ούτε στο όνειρό μου...

Kαι ναί..κέρδισα στο ΤΖΟΚΕΡ..!!!
Οσο κι αν σας φαίνεται περίεργο....και .....ναι τα λεφτά είναι πολλά....δεν ξέρω τι να τα κάνω....
Σκέφτηκα να παω μια κρουαζιέρα, έτσι για αρχή....και πήγα.
Και καθότι μου αρέσει η περιπέτεια, είπα το πρώτο μου ταξίδι να είναι η κρουαζιέρα στον Νείλο(μου αρέσει και ο Πουαρώ, απωθημένο αυτο)....!
Και να 'μαι, πάνω στο ποταμόπλοιο, μετα σαλβάρια μου, τις μαντήλες μου κι όλα μου τα μπαγκάζια γενικώς(ότι αφορά την καλαισθησία,,βεβαίως ..βεβαίως)....μου δώσανε και μια καμπίνα ...με όλα τα κομφόρ.
Και ξεκινάει η διαδρομή, και χαζεύω δεξιά κι αριστερά τις ομορφιές του Καίρου, που αφήνω πίσω μου.
Συνταξιδιώτες στην κρουαζιέρα πολλοί...αναμεσά τους κι ο σείχης του Κατάρ, ευγενικός άνθρωπος, αβρός, χαρισματική φυσιογνωμία, δεν μπορώ να πώ το αντίθετο......με πλησιάζει μου κάνει χειροφίλημα, και με καλεί σε δείπνο.
Και ω ναί μετά μαγείας ...δέχομαι, και τρέχω στην καμπίνα μου να γίνω όσο πιο όμορφη γίνεται, μην τον απογοητεύσω τον άνθρωπο.....!
Το δείπνο καταπληκτικό..μουσική, φαγητά, ειδυλιακό περιβάλον....έφαγα του σκασμού,(περιδρόμιασα λαικιστή)και ήρθε η ώρα του χορού.
Λικνιζόμενη πάνω στην πίστα και αφημένη στα στιβαρά χερια του Αμπντουλάχ (ο εμίρης ..ντε) ακούω απο το βάθος μια φωνή....
- mon amourrrr πάλι με απατάς?? ήταν η φωνή του mon amie μου....φτουυυυ πάνω στο καλύτερο!!! Ελεος...ούτε στο όνειρο μου θα γλυτώσω απο σένα.....κακούργα μια ζωή σημαδεμένη....ούτε στο όνειρο μου δεν μπορώ να γλεντήσω...!
ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ !!!!!!!!!!!

Αννυ Ζησοπούλου
Διαβάστε Περισσότερα »

- Αγαπημένε παππού...

Αγαπημένε παππού καλησπέρα....
Αφ’ ότου "έφυγες" πέρασαν χρόνια 65.
Τις διηγήσεις σου, μου διηγήθηκε η κόρη σου και μάνα μου.
Για τις αδυσώπητες μάχες με τον μακρύ ποδαρόδρομο μέχρι να φτάσεις στο σχολειό, με τους βαρείς χειμώνες για να επιβιώσουν τα ζωντανά, με τη γη για να καρπίσουν τ’ αμπέλια κι έβγαλαν ρόζους τα χέρια σου για ένα καρβέλι ψωμί που κόβονταν στα δέκα κομμάτια για λίγες πατάτες που ήταν καθημερινό δείπνο, για μια λάμπα το βράδυ που να θυμίζει το φως, τις αδυσώπητες μάχες να μη φύγουν τα παιδιά σου στα ξένα, να μη σβήσει η ελπίδα των ανθρώπων για μια ζωή καλύτερη…

Για τον άγριο πόλεμο και τους μυριάδες νεκρούς, για το διωγμό και το φόβο απ’ τους ανακηρυχθέντες...νικητές.

Αγαπητέ μου παππού τα νέα από δω απαράλλαχτα είναι και ίδια.
Η γη να ρημάζει οι νέοι να φεύγουν, γέροι στη φτώχεια τα σχολειά κλείνουν η λάμπα ανάβει ξανά
το μέλλον οπισθοχωρεί βίαια.

Αν σκέφτεσαι να ξανάρθεις....να το σκεφτείς καλά.!!!

Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη, 27 Αυγούστου 2013

- Εισπρακτορας ή δωρεάν μετακινήσεις‏;


Απόσπασμα από ένα συγκλονιστικό κείμενο του Σαράντου Καργάκου:

“Ήμουν εξήμισυ ετών όταν ανήμερα σχεδόν του Αγίου Νικολάου του 1943 οι Γερμανοί πηγαίνανε για σκοτωμό τ’ αδέρφια του πατέρα μου.

Η μάνα μου λέει πως με κρατούσε από το χέρι. Πέρασε το αυτοκίνητο με τους μελλοθάνατους από μπροστά μας, ο μικρός θείος μου που ήταν δεν ήταν 30 ετών, σήκωσε το χέρι και μας χαιρέτισε μ’ ένα πικρό χαμόγελο.
Και μετά το αυτοκίνητο χάθηκε σε κάποια στροφή.

Ήμουν μπροστά, όταν ο πατέρας τής ανακοίνωσε την εκτέλεση των δύο παιδιών της, των δύο αδελφών του.
Η γιαγιά (βαθιά χριστιανική ψυχή) κατέβασε το μαύρο τσεμπέρι ως τα μάτια και πριν τυλίξει με αυτό το στόμα για να μη βγει κραυγή οδύνης, κατόρθωσε να μουρμουρίσει:
– Ο Θεός να τους συγχωρέσει για το κακό που μου έκαναν!… Κι έπειτα κλείστηκε στη βαθιά σιωπή της. Που και που ένα σιγαλό -σαν αγεράκι απαλό- μοιρολόι.

Κάποτε τα δεινά έληξαν και στον τόπο εγκαθιδρύθηκε μια κουτσή και στραβή τάξη.
Η οικογένειά μου περνούσε δύσκολες ώρες αφόρητης φτώχειας. Η Κατοχή μάς είχε εξουθενώσει. Κάποιοι δικηγόροι ξεκίνησαν έναν αγώνα για αποζημιώσεις. Μάζευαν υπογραφές από συγγενείς θυμάτων. Υπόσχονταν (αν θυμάμαι καλά) δύο χιλιάδες το «κεφάλι».

Πήγαν και στον πατέρα μου να υπογράψει, μα ο φτωχούλης αρνήθηκε με βδελυγμία.
- «Δεν κοστολογούνται τα κεφάλια των αδελφών μου», είπε.

Πέρασαν κάποια χρόνια. Ήμουν στην τελευταία τάξη του Γυμνασίου. Ο πατέρας έφθασε ένα μεσημέρι ράκος στο σπίτι. Τον είχε επισκεφθεί στο κατάστημα του «Δραγώνα» (Αιόλου 89) ο άνθρωπος που είχε βάλει στη λίστα των μελλοθάνατων τα αδέρφια του. Ήταν ετοιμοθάνατος· τον «κουράριζε» στον ʼγιο Σάββα, εξάδελφός μου ογκολόγος. Του έμεναν λίγες ημέρες ζωής. Ζήτησε από τον εξάδελφό μου την άδεια να βγει για λίγες ώρες· έπρεπε κάποιον να δει. Και πήγε να βρει τον πατέρα μου. Δεν μπορούσε να ανέβει στον ημιώροφο. Τον ζήτησε και κατέβηκε ο πατέρας. Σαν τον είδε πάνιασε.

- Ήλθα να πάρω τη συγγνώμη σου, του είπε ο άλλος. Σε λίγες μέρες πεθαίνω…

Ο πατέρας, βαθιά συγκλονισμένος, μόλις κατόρθωσε να ψελλίσει μία φράση:

- Να ’σαι συγχωρεμένος…

Ανέβηκε γρήγορα τις σκάλες και κλείστηκε στο γραφειάκι που ήταν το λογιστήριο. Δεν ήθελε να τον δει κανείς με δάκρυα στα μάτια. Ήταν ένας μικρόσωμος άνθρωπος με υψηλή περηφάνεια. Μας τα είπε στο σπίτι με αναφιλητά. Ήταν η πρώτη φορά που μάλωσα με τον πατέρα μου. Με τη σκληρότητα της νεανικής ηλικίας πίστευα πως η συγγνώμη σ’ έναν εγκληματία συνιστά αδικία. Σήμερα το ίδιο θα έπραττα κι εγώ, αυτό δεν σημαίνει πως έκοψα να είμαι Μανιάτης”.

Το θυμήθηκα διαβάζοντας ότι η οικογένεια του 19χρονου που σκοτώθηκε πέφτοντας από το τρόλλεϋ υπέβαλε μήνυση κατά τού οδηγού και τού ελεγκτή για “ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο”.

Σε μια υπόθεση με τραγική κατάληξη είναι ελάχιστα αυτά που μπορείς να πεις. Ιδίως όταν βρίσκονται ακόμα υπό διερεύνηση και υπό πραγματογνωμοσύνη οι συνθήκες του περιστατικού.

Όμως, ενώ μένει να διακριβώσει η έρευνα τον βαθμό της εμπλοκής τού ελεγκτή, προκαλεί απορία ποιος θεωρείται ότι μπορεί να υπήρξε ο δόλος του οδηγού και πώς εκδηλώθηκε.

Το μόνο λοιπόν που μπορείς να πει κανείς, προς το παρόν, είναι η διαπίστωση που αποδίδεται στον Κικέρωνα : Ω! Καιροί… Ω! Ήθη…!

ΙΙ. “Φιξ – Φύγεεε”

Σε πρόσφατους καιρούς, πριν οι κοινωνίες απορυθμιστούν από το νεοφιλελεύθερο δόγμα, πέρα από διαφορετικά ήθη, υπήρχαν και διαφορετικές πρακτικές προσεγγίσεις στις δημόσιες λειτουργίες.

Ενώ γενικά κάθε εξέλιξη θεωρείται καλοδεχούμενη και αναγκαία, ως προκύπτουσα από την τάση βελτίωσης των ανθρωπίνων, ο Αμερικανός διανοητής Christopher Lasch (1932-1994) είχε σημειώσει : “υπάρχουν παθολογικές καταστάσεις που  προωθούνται από κάποιους ως «πρόοδος», για δικό τους όφελος, με ελάχιστη μέριμνα για το κοινό καλό”.

Δεν θα εξετάσουμε όλα τα κοινωνικά πεδία. Αυτό όμως που απέδειξε η ζωή, προχθές δε με τραγικό τρόπο, είναι ότι στην Ελλάδα οι εξελίξεις στη λειτουργία των δημοσίων συγκοινωνιών υπήρξαν στη λάθος κατεύθυνση.

Από τότε που καθιερώθηκαν τα μέσα μαζικής μεταφοράς συνοδεύονται από την τάση μιας μικρής μερίδας επιβατών να αποφύγουν την καταβολή εισιτηρίου, όχι μόνο στην Ελλάδα – παγκοσμίως. Οι ιθύνοντες λοιπόν, γνωρίζοντας την ανθρώπινη ψυχολογία, απλά έπαιρναν τα μέτρα τους ορίζοντας διαδικασίες που αποτρέπουν την δωρεάν μετακίνηση.

Και αυτό γίνεται μόνο με αυστηρό έλεγχο στο κρίσιμο σημείο, στην επιβίβαση. Γιατί αν ο επιβάτης περάσει από εκεί ανέλεγκτος, ιδίως στα οδικά μέσα που σταματούν κάθε τόσο, μετά υπεισέρχεται η παροιμία “παρ’ τ’ αυγό και κούρεφτο”.

Ταυτόχρονα, με τη διαδικασία αυτή, όταν άπαντες όφειλαν να πληρώσουν ενώπιον όλων, πετύχαιναν να διαμορφώσουν στο επιβατικό κοινό συνείδηση συμμόρφωσης με τη νομιμότητα, καθώς κάθε άλλη στάση ήταν αφενός πρακτικά αδύνατη αφετέρου ηθικά αξιόμεμπτη.

Σε κάθε λοιπόν οδικό μέσο μεταφοράς υπήρχε δίπλα στην μοναδική θύρα επιβίβασης ένα μικρό εκδοτήριο και αρμόδιος εισπράκτορας.

Ο εισπράκτορας :

Πρώτον, χορηγούσε εισιτήριο και ρέστα, με τη διαδικασία αυτή βέβαια να δημιουργεί συνωστισμό, ιδίως από αυτούς που σκόπιμα ήθελαν να “χαλάσουν” χαρτονομίσματα.

Δεύτερον, έκανε αναγγελία της επόμενης στάσης, ώστε οι επιβάτες να χτυπήσουν το κουδούνι εφόσον ήθελαν να αποβιβαστούν. “Αγγελοπούλου”, “Ζέρβα”, “Λυσσιατρείον”. Αυτό που σήμερα κάνει μαγνητοφωνημένα μια λάγνα φωνή στα μεγάφωνα του μετρό και οι Ασιάτες τουρίστες ακούγοντας νομίζουν ότι βρίσκονται στο Τόκιο : “Νεξτ στέησιον Κα-τε-χα-κι”.

Τρίτον, έκανε αυτό που δεν μπορεί να κάνει η λάγνα φωνή, πληροφορούσε τους επιβάτες που γνώριζαν πού ήθελαν να πάνε αλλά δεν γνώριζαν πού ακριβώς να κατέβουν, ποια στάση τούς βόλευε.

Τέταρτον, επειδή ήταν υπεύθυνος για τη θύρα επιβίβασης, όπως αντίστοιχα για την θύρα αποβίβασης ήταν ο οδηγός, έκλεινε τη θύρα μόλις είχαν επιβιβαστεί όλοι ενημερώνοντας  τον οδηγό για να ξεκινήσει με το σύνθημα “Φύγεεε”, το οποίο με  την μακρόσυρτη εκφορά ήταν σχεδόν το σήμα κατατεθέν του κλάδου – και το οποίο έδινε σε μαθητές αφορμή για πλάκες.

Παρένθεση : Κατά τις 9-10 το βράδυ, κύματα μαθητών ξεχύνονταν από τα φροντιστήρια του Κέντρου, κατευθύνονταν στις αφετηρίες για να γυρίσουν σπίτι και πλημμύριζαν τα λεωφορεία. Αυτοί που έπαιρναν, για παράδειγμα, τα λεωφορεία της Νέας Σμύρνης, τα οποία κατέβαιναν τη Συγγρού, συνεννοούνταν φτάνοντας στο ύψος του εργοστασίου Φιξ, όπου και η ομώνυμη στάση, και με το σύνθημα του “αρχηγού” ωρύονταν όλοι μαζί “Φιξ – Φύγεεε”, όπως θα ανακοίνωνε ο εισπράκτορας στην περίπτωση που δεν υπήρχε αποβιβαζόμενος στη συγκεκριμένη στάση. Σκορπώντας σύγχυση σε εισπράκτορα και οδηγό και πανικό σε καλοκάγαθες γιαγιάδες που άρχιζαν να φωνάζουν “όχι παιδιά – όχι παιδιά, εδώ κατεβαίνω!”.

Ο οδηγός οδηγούσε – και μόνον, με προφανή την ποιοτική διαφορά, από εκεί προέρχεται κατά πολύ η προτροπή “Μην ομιλείτε εις τον οδηγόν”. Ούτε ενημέρωνε για στάσεις, ούτε “έκοβε” εισιτήρια, ούτε ήλεγχε εάν κάποιος ακύρωσε το εισιτήριο. Γιατί ακούω διάφορους να εισηγούνται την θέσπιση ενός συστήματος όπου όλοι οι επιβιβαζόμενοι θα περνάνε από τον οδηγό, από τον οποίο θα προμηθεύονται το εισιτήριο. Καλό σύστημα για κωμόπολη στις Βαυαρικές ʼλπεις ή στον Μέλανα Δρυμό. Όχι για την Αθήνα. Οι οδηγοί λεωφορείων-τρόλλεϋ στην Αθήνα οφείλουν να είναι αποκλειστικά συγκεντρωμένοι στην οδήγηση καθώς αντιμετωπίζουν μια κυκλοφοριακή κόλαση ενώ χειρίζονται τεράστια οχήματα. Συνεχή “κλεισίματα” από ΙΧ, διπλά και τριπλά παρκαρίσματα που θέλουν παράκαμψη, μοτό που περνούν δίπλα σαν δαιμονισμένα, πεζοί που πετάγονται στο οδόστρωμα.

Και με το σύστημα του εισπράκτορα κάποιοι επιχειρούσαν και πολλές φορές πετύχαιναν, καλυπτόμενοι από τον συνωστισμό, να ξεφύγουν από την προσοχή του και να μετακινηθούν δωρεάν. Όμως η πολύ μεγάλη πλειοψηφία κατέβαλε εισιτήριο – καμμία σχέση με τη σημερινή πανδημία. Αλλά για τη σύλληψη αυτών των περιπτώσεων υπήρχαν οι ελεγκτές, οι οποίοι ήταν όλοι πάνω από 50-55 χρονών, όλοι πρώην εισπράκτορες πριν τη σύνταξη, με δεκαετίες εμπειρίας στην καθημερινή πρακτική των μετακινήσεων, οι πλέον διακεκριμένοι από ήθος και συμπεριφορά. Ήταν μειλίχιοι, σοβαροί και απέπνεαν σεβασμό. Σε περίπτωση μη ύπαρξης εισιτηρίου επέβαλαν πρόστιμο απλά το διπλό εισιτήριο. Ήταν υπάλληλοι που επέβλεπαν με συνείδηση την ομαλή λειτουργία του συστήματος, όχι ενδιαφερόμενοι να εισπράξουν “μπόνους”.

Παρομοίως, στον Ηλεκτρικό, όπου δεν υπήρχε εισπράκτορας αλλά κεντρικό εκδοτήριο, οι έλεγχοι από ελεγκτές ήταν συχνότατοι, με αποτέλεσμα οι επιβάτες νοιώθοντας υπό διαρκή “παρακολούθηση” να συμμορφώνονται.

Κι ύστερα ήρθε ο “εκσυγχρονισμός”, που πρώτα εξοβέλισε εισπράκτορες και ελεγκτές ως μόνιμους υπαλλήλους. Κουτιά για ρίψη του αντιτίμου του εισιτηρίου και πολλαπλές θύρες επιβίβασης-αποβίβασης για ταχύτητα, σε επιταγή ενός διαρκώς και επιταχυνόμενου ρυθμού ζωής. Αφού τα ταμεία των δημοσίων επιχειρήσεων συγκοινωνιών πλημμύρισαν από κουμπιά και μικροκέρματα, καθώς ακόμα και οι νόμιμοι απλά έριχναν ελάχιστο μέρος του αντιτίμου, αφού δημιουργήθηκαν τα αβυσσαλέα ελλείμματα, εισήχθηκε η εξωτερική προμήθεια και η εσωτερική ακύρωση του εισιτηρίου.

Και τότε ήρθαν οι λαθρομετανάστες. Που εκτός από την μόνιμη μυρωδιά που προσέδωσαν στα μέσα μαζικής μεταφοράς, καθιέρωσαν την οριστική δωρεάν μετακίνηση. Από την απειλή βίας ή χαρακτηρισμού ως “ρατσιστή” σταμάτησαν οι έλεγχοι και περιορίστηκαν στους συνήθεις ηλιθίους, ιθαγενείς, με αποτέλεσμα να μην πληρώνουν ούτε οι μισοί από τον αριθμό των πραγματικά μετακινουμένων. Και βέβαια να απαιτείται γι’ αυτό διαρκής αύξηση του εισιτηρίου – ώστε παράλληλα να καλύπτονται οι συνέπειες της κακοδιοίκησης από τους εκλεκτούς της πολιτικής τάξης. Ενώ για να αντιμετωπισθεί η ασυδοσία που τα ίδια τα μέτρα είχαν προκαλέσει, θεσπίστηκε εξοντωτικό πρόστιμο, πολλαπλάσιο του εισιτηρίου, το οποίο θα εισπραττόταν από περιστασιακούς ελεγκτές με ποσοστά, σαν τους τελώνες και σαν τους εισπράκτες φόρων επί Τουρκοκρατίας. Όλα αυτά για να μην δημιουργηθούν “καταραμένες” θέσεις εργασίας.

Μεγάλο ποσοστό και των ιθαγενών, από το πρότυπο των λαθρομεταναστών, από την οικονομική κρίση, από την διάχυτη ανομία που καθιέρωσε το ήθος μιας ψευδεπίγραφης “δημοκρατίας” από την Αριστερά, η οποία, ανώμαλη ψυχικά, θέλει να βλέπει στα πάντα “αντίσταση”, σταμάτησε να καταβάλλει εισιτήριο.

Ο θάνατος του 19χρονου ήταν το επιστέγασμα μιας εντελώς διαλυτικής νοοτροπίας στην κοινωνία και μιας εντελώς λανθασμένης λειτουργίας στα μέσα μαζικής μεταφοράς.

Υπάρχουν δυο κοσμοαντιλήψεις.
Η μία θεωρεί όλους τους ανθρώπους αθώους – “καλούς”, αν θέλετε- και αφήνει τα πάντα στη διακριτική τους ευχέρεια. Οι υποστηρικτές της συνήθως χαρακτηρίζονται “προοδευτικοί”.

Η άλλη θεωρεί όλους τους ανθρώπους εν δυνάμει ενόχους, οι οποίοι για να πράξουν το ορθό ή το τεθέν ως ορθό οφείλουν να βρίσκονται υπό διαρκή έλεγχο. Οι υποστηρικτές της συνήθως χαρακτηρίζονται “συντηρητικοί”.

Ούτε τα μεγαλύτερα πνεύματα που γέννησε η Ανθρωπότητα δεν μπόρεσαν να καταλήξουν αδιαμφισβήτητα, τι πραγματικά ισχύει για την ανθρώπινη φύση, καθώς οι περισσότεροι άνθρωποι χαρακτηρίζονται και από τα δύο στοιχεία. Αλλά αυτό που αποδείχθηκε είναι ότι μεταφορά προσώπων η οποία δεν ελέγχεται, δεν πληρώνεται.

Η Κυβέρνηση από τέτοια, απρόβλεπτα, περιστατικά αφενός κινδυνεύει πολιτικά αφετέρου οφείλει να ακούει “καμπανάκια” για μεταβολές.
Αν υπήρχε εισπράκτορας δεν θα υπήρχε ένας στο χώμα και δυο υπόδικοι.

Ας εξετάσει την επαναφορά ενός τέτοιου θεσμού, τροποποιημένο από τις δυνατότητες που δίνει σήμερα η τεχνολογία. Αλλοιώς, ας καθιερώσει την δωρεάν μεταφορά όλων με όλα τα μέσα, να ωφεληθεί και πολιτικά από την εξαγγελία του μέτρου. Γιατί αν περιμένει έσοδα από τα μέσα μαζικής μεταφοράς, πλανάται.

Μετά τον θάνατο, από ‘δω και πέρα, με το υπάρχον σύστημα, ελάχιστοι θα εξακολουθήσουν να πληρώνουν εισιτήριο. Καθώς κανένας ελεγκτής δεν πρόκειται πλέον να διακινδυνεύσει να βρεθεί στη φυλακή.
Διαβάστε Περισσότερα »

Σάββατο, 24 Αυγούστου 2013

- "Η επανάσταση συνεχίζεται"

Πρίν καιρό έγραψα:
"Η επανάσταση συνεχίζεται",...εννοώντας φυσικά την πολιτιστική και το ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΝΙΠΕΑ.
Σ΄ενα μαγευτικό περιβάλλον η επανάσταση συνεχίστηκε για δεύτερη φορά.
Το αποτελεσμα ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ.
Βούλιαξε το χωριό μας απο κόσμο και τις τρείς μέρες...ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑ !!!

Εκεί φυσικά που αξίζουν πολλά μπράβο δεν είναι μόνο στο Δ.Σ.του Συλλόγου.
Οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ (όπως άλλωστε έκανε και ο πρόεδρος κατασυγκινημένος), στους ανθρώπους που βοήθησαν να πάρει σάρκα και οστά το φεστιβάλ...στους Ε Θ Ε Λ Ο Ν Τ Ε Σ μας.

Μικροί και μεγάλοι, φίλοι, συγγενείς...ΗΤΑΝ ΟΛΟΙ ΑΨΟΓΟΙ.
Η προσέλευση του κόσμου ήταν μεγαλύτερη των προσδοκιών.
Τρείς μέρες γεμάτες πολιτισμό και συγκίνηση.
Αυτό φυσικά δεν πέρασε απαρατήρητο απο κανέναν, όλοι είχαν να πούν τα καλύτερα λόγια για την όλη διοργάνωση, το στήσιμο και την εξυπηρέτηση.
Πότε ξανάρθαν στο χωριό μας χορωδίες να τραγουδήσουν;
Πότε ξανάρθαν χορευτικά απ΄όλη την Ελλάδα να χορέψουν παραδοσιακούς χορούς;
Πότε ξεφάντωσε ο κόσμος χορεύοντας μέχρι τα ξημερώματα χωρίς σταματημό;
Πότε είδαμε πρόσωπα γεμάτα χαρά και ευχαρίστηση;
Πότε είδαμε στο χωριό μας τόση κίνηση και ζωντάνια;
Πείτε μου...

Εκείνο που με εντυπωσίασε κυριολεκτικά ήταν οτι κανείς δεν έφευγε πρίν τελειώσει η βραδιά.
Αλλοι βρήκαν συγγενείς και φίλους που είχαν χρόνια να τους δούν.
 
Πείτε μου λοιπόν, υπάρχει άνθρωπος που δεν έμεινε ευχαριστημένος;
Ζήσαμε ένα όνειρο κυριολεκτικά.
Αν ομως υπάρχει κάποιος που κάτι δεν του άρεσε (δεν έχουμε όλοι τα ίδια γούστα φυσικά) να το πεί ώστε του χρόνου να διορθωθεί.
Ηδη ζούμε για το 3ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΝΙΠΕΑ.
Ευχή όλων να γίνει θεσμός.

Τελειώνοντας θέλω να πω δυο λόγια για τον Συλλογό μας.
Φίλοι κι αγαπημένοι μου συγχωριανοί, ακόμα και σείς που έχετε κάποιες διαφωνίες, σε αυτό πού έγινε τα τελευταία δυό χρόνια βοηθήστε (ο καθένας με τον τρόπο του) να μην ξαναπέσει στην αφάνεια ο τόπος μας.
Μείνετε κοντά στόν Συλλογό μας, στηρίξτε τον, κάντε οτι περνάει απο το χέρι σας για να του δώσετε φτερά....μπορείτε.

Σας ευχαριστώ θερμά όλους
Ηταν οι καλύτερες μέρες της ζωής μου...

Μίλτος Αναστασίου
Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή, 23 Αυγούστου 2013

- Το τέλος του Καλοκαιριού

Το καράβι πλέει στον ορίζοντα όπως το καλοκαίρι πάνω στο χρόνο.
Μπορεί να μη γνωρίζεις τον προορισμό του, αλλά ξέρεις ότι στο τέλος θα ρίξει την αλυσίδα και οι επιβάτες θα βγουν σαν λέξεις από θυμωμένο στόμα.
Το καλοκαίρι τελειώνει λες και είναι απόγευμα Κυριακής που αργεί να νυχτώσει.

Πολλές φορές το «από Αύγουστο χειμώνα» θυμίζει κάποιον που βιάζεται να πεθάνει - ευτυχώς που υπάρχει και το «από Μάρτη καλοκαίρι» για να φέρνει τα πράγματα σε μία ισορροπία.
Όμως ναι, καλό είναι να ξεμπερδεύεις από τον Δεκαπενταύγουστο και μετά.
Η ζέστη δεν ταιριάζει με τη διάθεση που ακολουθεί, δεν κρατάς το δένδρο στολισμένο μετά τα Φώτα.
Παλαιότερα ο Σεπτέμβριος έκανε γρήγορα την άχαρη δουλειά.
Δύο - τρεις βροχές στην αρχή και ξέπλενε τις ψευδαισθήσεις. Και το καλοκαίρι έφευγε χωρίς καν να το πάρεις είδηση, όπως, σβήνει μία λάμπα το ξημέρωμα.
Τώρα το καλοκαίρι θέλει να σε πεθάνει, να σε πάρει μαζί του.
Φυτεύει καύσωνες μέσα στο Σεπτέμβριο και εσύ βλέπεις παραλίες, θέλεις να πας αλλά δεν μπορείς. Στο μεταξύ οι παραλίες αδειάζουν, αλλά δεν είσαι εκεί να τις χαρείς.
Ο Δεκαπενταύγουστος της πόλης είναι ο χειμώνας του νησιού.
Κρατάει περισσότερο, αλλά είναι για λιγότερους.

Τέλος πάντων, οι αντιθέσεις και οι αντιφάσεις δεν οδηγούν πουθενά, ειδικά όταν έχεις τον Σεπτέμβριο να έρχεται προς τα πάνω σου. Διότι ενόψει Σεπτεμβρίου, ακόμα και αν δεν έχεις φύγει, πρέπει να επιστρέψεις.
Βγαίνεις από το κώμα και μπαίνεις στον εφιάλτη.
Φίδια οι λογαριασμοί που χώθηκαν κάτω από την πόρτα. Και από πάνω: μεσοπρόθεσμο, εισφορές, σχολεία, μπορεί και δίαιτα, υποσχέσεις που δεν μπορείς να τηρήσεις και δεσμεύσεις που θα σε πνίξουν.
Ο Σεπτέμβρης είναι ένας σκληρός, ένας απάνθρωπος μήνας.
Μπαίνεις στην αρένα και είναι όλα τα θηρία γύρω σου. Και ο χειμώνας, αυτή η «έντιμη» εποχή, είναι πιο κοντά απ’ ότι νομίζεις. Είναι μέσα στη ντουλάπα σου, μυρίζει ναφθαλίνη.

Η άλλη δυσκολία τούτων των ημερών είναι όταν καταλαβαίνεις ότι δεν ξεκουράστηκες.
Η αληθινή Πρωτοχρονιά του Σεπτεμβρίου σε βρίσκει εξαντλημένο, οδοιπόρο με κεκτημένη ταχύτητα από άλλα καλοκαίρια, ποιος ξέρει πόσο παλιά.
Το μόνο παρήγορο είναι πως πλέον οι εποχές γυρίζουν πιο γρήγορα και μέχρι να ξεψυχήσει το ένα καλοκαίρι, έρχεται το άλλο.
Όμως θα είναι πιο δύσκολο. Όχι επειδή μεγαλώνεις, αλλά επειδή ξέρεις πολλά και θυμάσαι περισσότερα.
Επίσης θα μοιάζει εφιαλτικά τα προηγούμενα.
Καμιά φορά το να συνδέσεις μία ανάμνηση με συγκεκριμένο καλοκαίρι είναι σαν να ψάχνεις ένα συγκεκριμένο νόμισμα σε μία χούφτα με κέρματα.
Το καράβι, λοιπόν, που πλέει στον ορίζοντα πάει προς τη Δύση.
Σε λίγο η θάλασσα θα πάρει πίσω τη γραμμή με τα απόνερα.
Το καλοκαίρι τελειώνει μαζί με τις ψευδαισθήσεις, τα λουκέτα κλειδώνουν και ο κόσμος μπαίνει πάλι σε μία τάξη.

Κώστας Γιαννακίδης
Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2013

- Η γιορτή Πολιτισμού της Ιτέας σας ανήκει...

Ευχαριστούμε πολύ όλους τους συγχωριανούς μας που συμμετείχαν μαζικά και τις 3 ημέρες των εκδηλώσεων και ξεπέρασαν κάθε προσδοκία μας.
Η παρουσία σας, για εμάς, είναι πολύ μεγάλη τιμή και σημαίνει ότι σέβεστε τους κόπους όλων αυτών που δουλεύουν για να στηθεί μια τόσο πολύ μεγάλη γιορτή στο χωριό μας.
Επίσης να ευχαριστήσουμε όλους τους φίλους συλλόγους που συμμετείχαν και μας έφεραν τόσο κοντά στην παράδοση του τόπου μας.
Φυσικά ενα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, σε ποιούς άλλους;; ....στους εθελοντές.
Αυτοί είναι οι πραγματικοί πρωταγωνιστές και συντελεστές όλης αυτής της 3ήμερης παράστασης και σίγουρα η γιορτή πολιτισμού της Ιτέας και το χειροκρότημα τους ανήκει....

Δ.Σ
ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΥ 
ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΙΤΕΑΣ
Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη, 20 Αυγούστου 2013

- To δεύτερο 3ήμερο "Festival Ενιπέα" ξεπέρασε κάθε επιτυχία...!!!

Το 2ο 3ήμερο Φεστιβάλ Ενιπέα έκλεισε τις πύλες του την Κυριακή το βράδυ με ανέλπιστη επιτυχία για όλους μας.
Για δεύτερη φορά ο Πολιτισμός χτύπησε κόκκινο στο Χωριό μας. 
Η προσέλευση του κόσμου μεγάλη και για τις 3 μέρες.
Στιγμές συγκίνησης, χαράς, και αισιοδοξίας για τον αγαπημένο τόπο μας.
Ενα 3ήμερο ταξίδι με Θέατρο, παραδοσιακούς χορούς, τραγούδια, δρώμενα απ΄ολη την Ελλάδα και Δημοτική μουσική είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν οι θεατές που επισκέφτηκαν τον χώρο της γιορτής.

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΣΤΗΡΙΞΗ 
ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΜΕ...
Ε.Μ.Σ Ιτέας

1η μέρα 
Παρασκευή 16 Αυγούστου
- Χορωδία Ε.Μ.Σ.  Ιτέας
- Χορωδία Μορφοβουνίου Καρδίτσας
- Θεατρική Παράσταση απο το θέατρο "ΟΨΕΙΣ" στην κωμωδία του Σ. Περεσιάδη με τίτλο "Ο προεστός του χωριού".
Τούς ρόλους ερμήνευσαν:
Παύλος Βησσαρίου, Βασιλική Μακρή, Αλέξανδρος Βόρθης, Ευγενία Βησσαρίου, Ανδρέας Ζυγογιάννης, Κατερίνα Κωνσταντέλλου, Σωτηρία Χρυσικοπούλου, Κατερίνα Τασιοπούλου, Μαρία Αντάρα.
Σκηνοθεσία:
Παύλος Βησσαρίου
Φωτογραφίες:
Κώστας Κορκότζελος 
(Διοργάνωση Περιφερειακής Ενότητας Καρδίτσας)

































2η μέρα
Σάββατο 17 Αυγούστου
Παρουσίαση παραδοσιακών χορών
Συμμετείχαν:
- Πολιτιστικός Σύλλογος Ιτέας
- Λαογραφικός Σύλλογος Ντόπιων Μακροχωρίου & Περιχώρων
- Χορευτικά Ο.Π.Α.Κ.Π.Α Δήμου Φαρσάλων
- Μουσικοχορευτικός Σύλλογος Σιδηροδρόμων "Ο θερμαϊκός"
- Ευξεινος Λέσχη Ποντίων & Μικρασιατών Ν. Τρικάλων 

Τα χορευτικά συνοδεψε "ζωντανή" ορχήστρα με τους μουσικούς:
Γιάννης Κατσής (τραγούδι), Ηλίας Τσιάκος (κλαρίνο), Βασίλης Κίσσας (βιολί), Γιάννης Σερίφης (κρουστά), Τάσος Σβάρνας (λαούτο), Μίλτος Κυριλίδης (λύρα ποντιακή), Γιώργος Μυλωνάς (νταούλι), Θωμάς Μυλωνάς (ζουρνά), Γιώργος Αρβανίτης (ζουρνά), Στέφανος Στεφούδης (γκαϊντα).


















































































3η μέρα
Κυριακή 18 Αυγούστου
Δημοτική βραδιά με τους:
- Γιώργο Βελισσάρη (τραγούδι)

- Ξένια Βέρρα (τραγούδι)...και την ορχήστρα τους.











































Παραλειπόμενα απο όλες τις βραδιές...











































































Διαβάστε Περισσότερα »