Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Νίκος Μακρής. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Νίκος Μακρής. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 8 Απριλίου 2013

- Φι και λάμδα

Φι  και  λάμδα
Το εύρος της συμπεριφοράς ενσωματώνει υπόρρητα την ανάσα.
Το γεωμετρικό τόπο που φυσαλίδες οξυγόνου κάνουν εικόνα  το χρόνο που έχει θαρρώ την εποπτεία της ύλης.

Μήκος κύματος μιας εκπομπής και ψηφίδα μνήμης το κάθε λάλημα του πετεινού
πυροδοτεί την αέναη μετουσίωση των εποχών σε καταγραφή αίσθησης.
-But  we  always  tend  to  forget  and 
"we  have  only  what  we  remember".

To εκσφράγισμα του ζυμωμένου οίνου σηματοδοτεί τη πτήση των γήϊνων αρωμάτων
μετρώντας τη θύμιση που συνοδεύουν οι αισθήσεις.
Με την κοπή και το γρήγορο δέσιμο του ομφάλιου λώρου άρξασθαι:
- ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, ...

 Ταξιδεύω...αυτά που μαθαίνω μέσ΄ το χρόνο όλο το χρόνο, σε συντεταγμένες  φι και λάμδα
 εν Αθήναις, εν Λαρίση, εν πλω.
 Ανιχνευτής νευρωνικών συσχετισμών και  πρωτόγονων  μυνημάτων  που γενιές αμέτρητες  μου  κληροδότησαν περνώντας απ΄ τα  γεφύρια του έρωτα.

Νίκος Μ. Μακρής
Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη 26 Μαρτίου 2013

- Ανθρώπινη δεμένη λεία...είναι νομίζω η δουλεία










Είμαι κυνηγός, δεν νοιώθω δούλος κανενός
δεμένον μ΄έχει μόνον ο Θεός.
Η γλώσσα μου Ελληνικιά, (τα ζωντανά μαθηματικά)
μου λέει τι κάνω ακριβώς, όταν διαβάζω τι και πως.

Το έγραψε ο Σολωμός, το ιεράρχησε σαφώς.
Πρώτα η κόψη (του μυαλού) μετά η όψη (του καιρού).
Τ΄ακόνισμα το φοβερό, όπου κι αν γίνεται αυτό
δίνει αιθέρα στο σπαθί που κόβει τώρα τα δεσμά, της νόησης τα δυνατά.

Δουλεύοντας μία δουλειά, δένω τη λεία μου σωστά.
Ενέργεια πολύ παλιά, αρχέγονη κυνηγετικά.

Με άλλα λόγια δηλαδή, οι άνθρωποι οι πιο πολλοί
πλανώνται όταν απαντούν, οτι εύκολα μπορούν να δούν
πως η δουλειά προέρχεται ως έννοια απ΄τη δουλεία.

Καιρός του είναι να λυθεί, η παρεξήγηση αυτή.
κι αυτό το λέω επειδή,
ανθρώπινη δεμένη λεία είναι νομίζω η δουλεία...

Και μ΄άλλα λόγια δηλαδή, οι άνθρωποι οι πιό πολλοί
θα βοηθειούνταν πιό πολύ, σαν δουν ξανά την ζωγραφιά
της λέξης την πραγματικιά, ποιός "δένει" πως και που και τι.

Είναι η "λεία" δηλαδή που δένεται και επιζεί στη γλώσσα τη σωματική,
που όταν λεω "έχω δουλειές" κουνώ τα χέρια γυριστά
μιμούμενος φανταστικά κόμπους που δένω νοητά....

Νίκος Μακρής

Υ.Γ.
Παύλε αγαπητέ!
Γράφω πάρα πολύ αργά στο πληκτρολόγιο του "μάκη". Τόσο δε χαρά τό΄χω που σαν ολοκληρώνω (κάποιες φορές) το ξεσκαρτάρισμα του προχείρου και καθαρογράφω κάτι το στέλνω με e-mail σε φίλους, όπως σε σένα, ίσα για να μην μένω e- "μουγγός"

Διαβάστε Περισσότερα »