Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2017

Πόνος και Οδύνη στο χωριό μας!!!

Ο πόνος και η οδύνη έχουν καταλάβει τους κατοίκους του χωριού μας για τον άδικο χαμό του 11χρονου του οποίου το νήμα της ζωής κόπηκε πρόωρα σήμερα το πρωί στον κόμβο (φανάρια) της Ιτέας πηγαίνοντας με την μητέρα του για το σχολείο.

Το σοκ είναι ακόμα ισχυρό καθώς κανένας από τους κατοίκους δεν μπορεί να πιστέψει πώς χάθηκε τόσο πρόωρα ο χαμογελαστός Χρυσοβαλάντης μας.

Το αυτοκίνητο που οδηγούσε η μητέρα με τον 11χρονο γιο της στο πίσω κάθισμα χτυπήθηκε από άλλο αυτοκίνητο που ερχόταν από Λάρισα προς Καρδίτσα και ενώ το πρώτο όχημα "έκοβε" την Εθνική Οδό για να μπει στην Ιτέα.
Σύμφωνα με τις πληροροφίες ο 11χρονος λόγω της σφοδρής σύγκρουσης "εκτοξεύθηκε" από το αυτοκίνητο και έχασε ακαριαία τη ζωή του. Τραυματισμένη αλλά εκτός κινδύνου σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία είναι η μητέρα που μεταφέρθηκε με το ΕΚΑΒ στο Νοσοκομείο Καρδίτσας.

Καλό ταξίδι μικρέ Αγγελε...

6 σχόλια:

ΑΝΝΑ ΜΑΚΡΗ είπε...

Το χωριό μας πενθει για έναν αγγελο που έχασε την ζωή του τόσο μα το τόσο άδικα.... Καλό σου ταξίδι βαλαντακο μου καλό ταξίδι καλό μου παλικάρι... Αν και αυτό το ταξίδι καν δεν το είχε φανταστεί κάνεις μας..αγαπημένο μου παλικάρι καλό παιδί. Είμαι πολύ συγκλονισμενη με το χαμό σου...Η ζωή μου σημαδευτηκε είναι βαρύς ο πόνος... Πάντα θα σε θυμάμαι.. Καλό παράδεισο παλικάρι μου...

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΤΕΛΗΣ είπε...

Πες και για τα χαλασμενα φαναρια παυλο! Αν ητανε δικο μου παιδι , θα πυροβολουσα τον υπευθηνο. Δεν ειναι ολα "γραμμενα στην μοιρα μας".....

Νικολέτα Μακρή είπε...

Πολυ κριμα..Πηγε χαμενο το παιδακι.Οτι και να πουμε τωρα δεν γινεται κατι..Παει η ψυχουλα..

Χριστίνα Μητροπούλου είπε...

Η ζώνη μπορεί να έσωζε τη ζωή του μικρού!
Δυστυχώς κάπου εδώ θα πούμε καλό ταξίδι Βαλάντη......πολύ κρίμα κι άδικο!!!...δεν μπορώ να φανταστώ πού μπορεί να βρει το κουράγιο αυτή η μάνα να πορευτεί μόνη της από εδώ και στο εξής.

Ανώνυμος είπε...

Τα φαναρια ηραν χαλασμενα αυτη η μανα δεν μπορουσε να ελενξη τα φαναρια;;;;

Ανώνυμος είπε...

Πολλές τραγωδίες θα είχαν αποφευχθεί αν ήμασταν όλοι πιο υπεύθυνοι σε θέματα οδικής ασφάλειας. Από αυτήν την τραγική απώλεια, θα πρέπει να βγει ένα μάθημα για όλους: ότι ένα τροχαίο μπορεί να συμβεί στον καθένα μας, ανά πάσα στιγμή, γι'αυτό θα πρέπει πάντα να λαμβάνουμε όλα τα απαραίτητα ατομικά μέτρα προστασίας, κάθε φορά που μπαίνουμε σε ένα όχημα. Και στην προκειμένη περίπτωση το παιδί δεν θα "εκτοξευόταν" από το αυτοκίνητο αν φορούσε ζώνη ασφαλείας. Δεν ήταν η κακιά ώρα, ήταν η απίστευτη αμέλεια και άγνοια που μας δέρνει ως λαό. Αμαρτίες γονέων... Κρίμα.