Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2016

Πόση ομορφιά έχει η βροχή!!!

Πόση ομορφιά έχει η βροχή!!!!!!!!!!
Αλήθεια, εσείς δεν βρίσκετε ότι τα πρωτοβρόχια κρύβουν πολύ ομορφιά;;;
Οι φουσκάλες που δημιουργούνται στις μικρές λιμνούλες στους δρόμους από τις ψιχάλες βροχής κάποτε ήταν για μας σημάδι ότι θα βρέξει για τα καλά και πολύ!!
Σαν τα μάτια του νερού από χαμηλά μας ρίχνουν ματιές μέχρι να σκάσουν και να χαθούν.
Οι σταγόνες βροχής στα φύλλα των δέντρων κρέμονται σαν  χριστουγεννιάτικα στολίδια....
Ευτυχώς τα πρωτοβρόχια έχουν την ένταση να διώξουν την σκόνη από τα δέντρα και τα φυτά που συσσωρεύτηκε όλο το καλοκαίρι, το φυσικό ντουζ της φύσης!
Μια ανάσα ζωής για όλη την φύση....


Γιάννης Ρίτσος, «Το χώμα κάτω απ’ τη βροχή» (απόσπασμα)
Τούτη η αργή, ασταμάτητη βροχή, καλόδεχτη, βοηθάει, μαλακώνει το χώμα, πλένει μητρικά τα φύλλα της συνοικιακής τριανταφυλλιάς απ’ τη σκόνη, νοτίζει τις φτωχές στέγες- όλα τα δείχνει ταπεινά και φτωχά, τους αφαιρεί την έπαρση και τη σκληρότητα, φτωχαίνει ακόμα και τη λύπη,
γίνεται η λύπη μαλακιά, πονετική- δεν επιμένει σ’ αυτή την τυφλή αρνητική περηφάνεια της, μπορεί να σκύψει, να κλάψει ή να χαμογελάσει, σαν ένα νέο κορίτσι που ‘κλαιγε στο παράθυρο κι είδε έξαφνα στα τζάμια το γλυκύ της πρόσωπο τόσο νεανικό, τόσο όμορφο- ωραίο ακόμη κι όταν κλαίει-
κ’ ίσως ακόμη πιο ωραίο, τόσο που χαμογελάει.


Κική Δημουλά: "Πλάγιος τρόπος"
Να έπεφτε η βροχή ραγδαία, ευχόμουν. Να ξεσπάσει.
Θα μέναμ΄ έτσι πιο πολύ μέσα στη στοά. Στην πρόφαση.
Στο βάθος "μπαρ", καφέδες, ποτά, πίκρες εν μέθη.
Πιο 'κει "Ραφείον", καλλιτεχνικά της ζωής σας γυρίσματα, μαντάρισμα του κενού σας άψογο.
"Γραφείο μεσιτικο"πιο πέρα, πωλήσεις, αγορές, ευκαιρίες αισθημάτων, αιωνιότητες.
Κι εδώ, που πιο πολύ σταθήκαμε, της κάθε ανάγκης η βιτρίνα: Χρωματιστά σαπούνια, κορνίζες για διαρκείας πρόσωπα, αλυσιδίτσες να τις σπάζει το ασυγκράτητο, φανταχτεροί αναπτήρες προσάναμμα το βλέμμα σου, κι άφθονα καθρεφτάκια νάχω το πρόσωπό σου ισάριθμες φορές.

Δεν υπάρχουν σχόλια: