Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2015

Χρήστο & Μαρία να σας ζήσει...

Τούτο το μικρό λαμπιόνι που άναψε, δεν είναι από κείνα που μπαίνουνε στη πρίζα, ούτε από αυτά τα Χριστουγεννιάτικα που βάζουμε στα μπαλκόνια μας, για να γιορτάσουμε με το λαμπύρισμά τους.
Δεν είναι ένα λαμπιόνι που ανάβει μόνο τις γιορτές.
Δεν πουλιέται και δεν αγοράζεται σε κανένα μαγαζί.
Τούτο παίρνει φως από τις καρδιές και αγκαλιάζει στοργικά την ασχήμια της ζωής με το φως του, και την κάνει όμορφη.
Κρύβεται μέσα σε γελαστά μάτια και ζεστές αγκαλιές.
Δίνει το φως του στην ίδια την ελπίδα.

Ένα ακόμα λαμπιόνι άναψε στο χωριό μας.
Το κλάμα ενός νεογέννητου παιδιού, που διώχνει απ΄τα μάτια κάθε θλίψη.
Ένα λαμπάκι που φωτίζει σαν το φως που χει το βλέμμα, την ώρα που σκύβεις πάνω από το παιδικό του κεφαλάκι.
Κι είναι το φως κι η ζεστασιά του τόσο μεγάλα.

Χρήστο και Μαρία, να είστε σίγουροι ότι θα σας φωτίζει για όλη σας τη ζωή.
Γιατί είναι κάτι λαμπιόνια τόσο φωτεινά, που φωτίζουνε όλες τις καρδιές.
Κι όλα του κόσμου τα δώρα, δείχνουν μπροστά τους τόσο μικρά, που ντρέπεσαι να τ’ αγοράσεις.
Να σας ζήσει παιδιά...να είστε ευτυχισμένοι!!!






Δεν υπάρχουν σχόλια: