Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2016

Βιβλίο συγχαρητηρίων...

"Ο λόγος σου με χόρτασε και το ψωμί σου φάτο" έλεγε πάντα η δόλια μάνα μου.
Nτερλικώσαμε και χορτάσαμε από τα συγχαρητήρια που παίρνουμε δεξιά και αριστερά για τον αγώνα που κάναμε και κάνουμε σαν Ελληνες!
Ρε λες να μας δουλεύουν ή είναι ειλικρινείς όλοι εκείνοι οι απ΄ έξω που μας δίνουν συγχαρητήρια;
Τότε να ανοίξουμε ένα βιβλίο συγχαρητηρίων λέω εγώ, όπως στους γάμους που έγινε μόδα τώρα τελευταία, και περνάς και γράφεις: "Μπράβο και να ζήστε και να ευτυχήσετε και καλά να περνάτε...".
Οργανωμένα πράγματα, με μπόλικες σελίδες, χοντρό εξώφυλλο με χρυσά γράμματα, σε κοινή θέα και με άνετη πρόσβαση.
Διότι σε χαρτάκια, ραβασάκια και σημειώματα δε θα βγει ποτέ άκρη.
Να τα βρει έτοιμα στο πιάτο και ο ιστορικός του μέλλοντος και να έχει πλήρη εικόνα για τον αγώνα που συντελείται στις μέρες μας.
Κάθε μέρα τώρα τελευταία, φρέσκα και νέα συχαρίκια καταφθάνουν και μας ανυψώνουν το ηθικό μας.
Μόνο όμως αυτό, διότι το στομάχι μας και κάθε τι άλλο είναι μονίμως πεσμένο και κρεμασμένο.
Ευρωπαίοι λέει αξιωματούχοι, εκφράζουν την κατανόηση και την αναγνώριση των μεγάλων θυσιών του Ελληνικού λαού, ο οποίος προχωρεί σε μεταρρυθμίσεις αναγκαίες για την ανάκαμψη της χώρας.

Παρ’ όλα αυτά όμως σ’ εμένα παραμένει πάντα η ίδια βλακώδης απορία!

Καλά εμείς εδώ μέσα, δεν παίρναμε χαμπάρι, μια χαρά περνούσαμε, την κάναμε ταράτσα, με τα ξενύχτια μας, τα φαγοπότια μας, τις αγορές μας, τις αμαξάρες μας, τις διακοπές μας, την υπερκατανάλωση και είχαμε "γκαβωθεί".
Εκείνοι οι απέξω που ήταν ήδη μεταρρυθμισμένοι δεν έβλεπαν τον κατήφορο που μας έφερνε στο σημερινό γκρεμό;
Η μήπως τους βόλευε περιμένοντας να κάνουν το παιχνίδι τους;
Και τι εννοούνε λέγοντας μεταρρυθμίσεις;
Αυτές που έγιναν, θάψαν και θάβουν (και τελειωμό δεν έχουν) τα φτωχότερα στρώματα του λαού;
H αυτές που θα γίνουν και τις ακούμε μόνο σαν ψιθυρίσματα; (αλοιμονό μας).
Πάντως μέχρι στιγμής οι μεταρρυθμίσεις μεταφράζονται σε περικοπές, περικοπές, περικοπές, περικοπές…και φόρους, φόρους, φόρους, φόρους.                                        
Το λεξικό όμως που κοίταξα στη λέξη μεταρρύθμιση λέει άλλα:
"Μεταρρύθμιση είναι η μεταβολή του τρόπου λειτουργίας κι οργάνωσης μιας κατάστασης ή ενός συστήματος για την επίτευξη καλύτερου αποτελέσματος!"
Αυτά καταγράφει σαν μεταρρυθμίσεις κι όχι το θάψιμο ενός ολόκληρου λαού!
Ξέρω τι περνάει τώρα απ’ το μυαλό σας.
Ότι και στις κηδείες - κι αυτή νέα μόδα - έχουν βιβλίο συλλυπητηρίων.
Μήπως πρέπει ν’ ανοίξουμε ένα τέτοιο σαν χώρα τελικά;


πηγή: http://pavlosamaras.blogspot.gr/2016/08/blog-post_49.html

Δεν υπάρχουν σχόλια: