Λιαντίνης: Ζούμε σε βάρος των μελλοντικών γενεών

"Αυτό είναι πολύ οδυνηρό που θα σας πω.
Θα 'ρθει μια εποχή που κάποιες γενεές θα πληρώσουν ακριβά αυτά τα οφέλη που έχουμε και αντλούμε εμείς σήμερα με βάση πια όλη αυτήν την κοσμοθεωρία όπως διαμορφώθηκε μέσα από τον ευρωπαϊκό πολιτισμό.
Μιλώ, δηλαδή, για ένα αδιέξοδο, γιατί όταν μιλάμε, λέει "Πέθανε ο Θεός", ο Νίτσε εννοεί ότι ο πολιτισμός πολλαπλώς οδηγείται σε αδιέξοδο.
Τι θα πει αυτό;
Σταματάμε εκεί;
Τι θα γίνει μετά;
Έρχεται μια καταστροφή!
Κοσμογονική, αγαπητοί μου φίλοι!
Και αλίμονο σ' εκείνες τις 2,5 γενιές, που θα ζήσουν αυτή τη στιγμή!
Είναι η ανεργία η φοβερή.
Είδατε εχθές, για την κόρη ενός υπουργού μιλούσε ολόκληρη η Ελλάδα, για μία θέση εργασίας, αγαπητοί μου.
Ξέρετε τι μας περιμένει;
Τι περιμένει τα παιδιά μας;
Με την ανεργία;
Με την έννοια αυτή, εάν ζούμε εμείς σήμερα και έχουμε αγαθά και απολαβές και χίλια δύο άλλα πράγματα, λέμε ότι ζούμε εις βάρος των μελλοντικών γενεών, τις χρεώνουμε, δηλαδή, τις μελλοντικές γενιές."

Απόσπασμα από ομιλία του Λιαντίνη με θέμα "Πέθανε ο Θεός"

Διαβάστε Περισσότερα »

Σαν σήμερα, γεννιέται το 1942 στην Πολοβίτσα ο καθηγητής Δημήτρης Λιαντίνης

"Διοτίμα μου, φεύγω αυτοθέλητα.
Αφανίζομαι όρθιος, στιβαρός και περήφανος.

Ετοίμασα τούτη την ώρα βήμα - βήμα ολόκληρη τη ζωή μου, που υπήρξε πολλά πράγματα, αλλά πάνω από όλα εστάθηκε μια προσεκτική μελέτη θανάτου. Τώρα που ανοίγω τα χέρια μου και μέσα τους συντρίβω τον κόσμο, είμαι κατάφορτος με αισθήματα επιδοκιμασίας και κατάφασης.

Πεθαίνω υγιής στο σώμα και στο μυαλό, όσο καθαρό είναι το νωπό χιόνι στα όρη και το επεξεργασμένο γαλάζιο διαμάντι.
Να ζήσεις απλά, σεμνόπρεπα, και τίμια, όπως σε δίδαξα.
Να θυμάσαι ότι έρχουνται χαλεποί καιροί για τις νέες γενεές. Και είναι άδικο και μεγάλο παράξενο να χαρίζεται τέτοιο το δώρο της ζωής στους ανθρώπους, και οι πλείστοι να ζούνε μέσα στη ζάλη αυτού του αστείου παραλογισμού.

Η τελευταία μου πράξη έχει το νόημα της διαμαρτύρησης για το κακό που ετοιμάζουμε εμείς οι ενήλικοι στις αθώες νέες γενεές που έρχουνται. Ζούμε τη ζωή μας τρώγοντας τις σάρκες τους. Ένα κακό αβυσσαλέο στη φρίκη του. Η λύπη μου γι' αυτό το έγκλημα με σκοτώνει. Να φροντίσεις να κλείσεις με τα χέρια σου τα μάτια της γιαγιάς Πολυτίμης, όταν πεθάνει.
Αγάπησα πολλούς ανθρώπους. Αλλά περισσότερο τρεις.

Το φίλο μου Αντώνη Δανασσή, τον αδερφοποιτό μου Δημήτρη Τρομπούκη, και τον Παναγιώταρο το συγγενή μου, γιο και πατέρα του Ηρακλή. Κάποια στοιχεία από το αρχείο μου το κρατά ως ιδιοκτησία ο Ηλίας Αναγνώστου. Να αγαπάς τη μανούλα ως την τελευταία της ώρα. Υπήρξε ένας υπέροχος άνθρωπος για μένα, για σένα, και για τους άλλους. Όμως γεννήθηκε με μοίρα. Γιατί της ορίστηκε το σπάνιο, να λάβει σύντροφο στη ζωή της όχι απλά έναν άντρα, αλλά τον ποταμό και τον άνεμο.

Το γράμμα του αποχαιρετισμού που της έγραψα το παίρνω μαζί μου.
Σας αφήνω εσένα, τη μανούλα και το Διγενή, το σπίτι μου δηλαδή, που του στάθηκα στύλος και στέμμα, Γκέμμα πες, σε υψηλούς βαθμούς ποιότητας και τάξης. Στην μεγαλύτερη δυνατή αρνητική εντροπία. Να σώζετε αυτή τη σωφροσύνη και αυτή την τιμή. Θα δοκιμάσω να πορευτώ τον ακριβό θάνατο του Οιδίποδα. Αν όμως δεν αντέξω να υψωθώ στην ανδρεία που αξιώνει αυτός ο τρόπος, και ευρεθεί ο νεκρός μου σε τόπο όχι ασφαλή, να φροντίσεις με τη μανούλα και το Διγενή, να τον κάψετε σε ένα αποτεφρωτήριο της Ευρώπης.
Έζησα έρημος και ισχυρός.

Λιαντίνης

Υ. Γ
Τη μέρα που θα πέσω έδωσα εντολή να στεφανωθούν οι μορφές Σολωμού στη Ζάκυνθο κ' Λυκούργου στη Σπάρτη."

(Αποχαιρετιστήριο γράμμα που άφησε ο Δημήτρης Λιαντίνης στην κόρη του όταν εξαφανίσθηκε την 1η Ιουνίου 1998)

Ο Δημήτρης Λιαντίνης στον Ταύγετο. Πηγή: www.lifo.gr

ΒΙΝΤΕΟ με την διάλεξη του Δημήτρη Λιαντίνη με θέμα την Φιλοσοφική θεώρηση του θανάτου στη Σχολή Εφαρμογών Υγειονομικού του 401. Ανάμεσα στο κοινό των στρατιωτικών γιατρών διακρίνεται η Νίκη Γουλανδρή. Το βίντεο αρχίζει λίγο σαν παλιά ελληνική κωμωδία, αλλά οι χειρισμοί της κάμερας και ο χειμαρρώδης λόγος του Δημ. Λιαντίνη κερδίζουν γρήγορα το ενδιαφέρον.

Ο Δημήτρης Λιαντίνης στον Ταύγετο. Πηγή: www.lifo.grΔιάλεξη του Δημήτρη Λιαντίνη με θέμα την Φιλοσοφική θεώρηση του θανάτου στη Σχολή Εφαρμογών Υγειονομικού του 401. Ανάμεσα στο κοινό των στρατιωτικών γιατρών διακρίνεται η Νίκη Γουλανδρή. Το βίντεο αρχίζει λίγο σαν παλιά ελληνική κωμωδία, αλλά οι χειρισμοί της κάμερας και ο χειμαρρώδης λόγος του Δημ. Λιαντίνη κερδίζουν γρήγορα το ενδιαφέρον. Πηγή: www.lifo.

ΒΙΝΤΕΟ στο παλιό Μουσείο της Ακρόπολης, μπροστά στη μετόπη που παρουσίαζει την αρπαγή της Λαπιθίδας από τον Κένταυρο.

"Γκέμμα", το τελευταίο βιβλίο, το "κύκνειο τραγούδι" του Δημήτρη Λιαντίνη, όπως το ανέφερε ο ίδιος στην τελευταία του ομιλία στα Χανιά. "Kύκνειο τραγούδι...Καταλαβαίνετε τι σημαίνει".

Ανάβαση στη σπηλιά όπου βρέθηκαν τα οστά του Δημήτρη Λιαντίνη επτά χρόνια μετά την εξαφάνισή του. Το σημείο της ταφής αποκαλύφθηκε στην κόρη του σύμφωνα με την επιθυμία του από έναν ξάδερφό του.  
- "'Ηταν ένας σκελετός ξαπλωμένος σε μία σπηλιά περίπου ένα μέτρο βάθους με την πλάτη προς τα κάτω και κοιτάζοντας τον ουρανό..."
(Γ. Σολωμού, Διευθ. της Χειρ. Κλινικής της Σπάρτης).

 Η σπηλιά -τάφος και μερικά ευρήματα.
Οι αμπούλες καλίου βρέθηκαν άθικτες (αρχείο Δημ. Αλικάκου).

Ο Δημήτρης Λιαντίνης με την κόρη του Διοτίμα στον Ταύγετο (αρχείο οικογ. Λαντίνη).

Διαβάστε Περισσότερα »