"Ούτε ιερό ούτε όσιο..."

Η ανάγκη όλων μας για τη βοήθεια του Θεού στις δύσκολες μέρες που περνάμε είναι πιο μεγάλη από κάθε άλλη φορά. Πάντα από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου οι δικοί μου άνθρωποι, οι φίλοι οι γνωστοί, για ότι τους απασχολούσε ζητούσαν τη βοήθεια του Θεού. Με ένα τάμα, μια λαμπάδα, μια βουβή προσευχή. Σεμνά και ταπεινά. 

Το ίδιο 'καναν κι άλλοι άνθρωποι που συνάντησα στο διάβα μου. Με μεγάλους και υψηλούς στόχους ζητούσαν κι αυτοί με τη σειρά τους τη βοήθεια της εκκλησίας μας. Όσο πιο μεγάλοι και δυνατοί ήταν τόσο πιο αθόρυβα και ταπεινά δίναν με τη σειρά τους ότι μπορούσαν ως βοήθεια. 

Σε κάποιους που το είχαν ανάγκη, σε έναν ανήμπορο σε ένα μοναστήρι. Αθόρυβα όμως, όπως προστάζει η θρησκεία μας. Χωρίς να επιδιώκουν δημοσιότητα μέσα από την πράξη τους. 

Χωρίς να γίνεται η προσφορά τους θέμα προβολής και εκμετάλλευσης εξυπηρετώντας προσωπικά τους συμφέροντα και επιδιώξεις. Αυτό ο λαός μας το ονομάζει ιεροκαπηλία. Και όταν κάποιος δεν διστάζει να εκμεταλλεύεται ακόμη και μια τέτοια πράξη πάλι ο λαός μας λέει "ότι αυτός δεν έχει ούτε ιερό ούτε όσιο" θέλοντας να δείξει την απέχθεια του για τέτοιου είδους συμπεριφορές.

Ρίτα Παπαζήση

Διαβάστε Περισσότερα »