Η Ειρμαμένη Ζεί...

«Άρχεται η συνεδρίασις!!»
Και η δίκη αρχίζει
Η πόρτα άνοιξε απ’το χθες και θείο φως ελλάνιο προμήνυε την έλευση ανθρώπων του δικαίου και να με το σπαθί του νόμου, μπαίνουν ως δικαστές οι ήρωες που πέθαναν για Ελλάδα: Καραϊσκάκης και Νικηταράς, Μιαούλης, Μακρυγιάννης, Λεωνίδας Λακεδαίμονας και Αλέξανδρος ο Μέγας.

Μα πάνω εις το κέντρο δικαστής, πρώτος απάντων όλων, κάτω απ’ την εικόνα του Χριστού σείεται η μορφή του ενός, απόλυτου εθνάρχη:
Μπαίνει ο γέρος του Μωριά και ορίζει τους ενόχους:
«Πού είστε ωρέ «Έλληνες» γιατί δεν βρέθηκε κανείς σε σας να δώσει άλλοθι σε τόση ανανδρία;;; Γιατί στα χέρια μου κρατώ εδώ χαρτί ντροπής και εσχάτης προδοσίας αντί να δώσετε το αίμα σας σε κάλεσμα ηρώων να ηχήσει το όνομά σας;;; Μα ας είναι τέρμα!!! Ως εδώ!! Δεν πάει παραπέρα!!! Δεν πέσαμε όλοι εμείς για να σβηστεί από εσάς η ένδοξη Ελλάδα.
Κι αν το σπαθί μας έσφαξε στο παρελθόν αλλόθρησκους και αλλοεθνείς που καίγαν την Ελλάδα.
Σήμερα εμείς οι ίδιοι, εδώ μπροστά, όσο κι αν η καρδιά μας θα πονέσει. Θα το σηκώσει για άλλη μια φορά. Μα για να αποτελειώσει Έλληνες προδότες: Σήκω Αλέξανδρε των Μακεδόνων Βασιλιά, εσένα που ντροπιάζει το κράτος της Ελλάδος και πάρε την τιμή στα χέρια σου, ορίζοντας ποιοι είναι οι προδότες.

Και ο βασιλιάς Αλέξανδρος υπάκουσε στο μέγα δικαστή, στον γέρο του Μωριά.
Σήκωσε, δακρύζοντας και έστρεψε την σάρισα στο μέλλον που ορίζει η χρονιά μας και έδειξε έναν προς έναν τους άγριους δράστες του εγκλήματος αυτούς που αιμορράγησαν την κόρη του Σειρίου και έδειξε τους 300 βουλευτές και αμέτρητους πολιτικάντηδες μιας ψεύτικης δημοκρατίας ονόμασε οικογένειες που πίνουνε το αίμα της Ελλάδος αρχαιοκάπηλους του Ελλάνιου φωτός που χάθηκε στην Θράκη, στην Κύπρο, στο Αιγαίο
«Αυτοί σεβάσμιε γέροντα είναι οι δολοφόνοι!!! 
Αυτοί πάτησαν εις το μνήμα μας και πρόσβαλαν τα κόκκαλα που ορίζουν την Ελλάδα!!! 
Αυτοί ξεπούλησαν τον Δία, την Παλλάδα.
Αυτοί σταυρώσαν τον Χριστό, δίνοντας όρκο τάχα πίστης στην πατρίδα!!
Αυτοί ξεπούλησαν την γη που αίμα πότιζε παλιά, μα τώρα ανήκει εις τους ξένους»

Είπε ο Μέγας Βασιλιάς και ξέσπασε από οργή και αγανάκτηση πραγματική κι όχι στημένη από κόμματα και δήθεν «λαϊκή κυριαρχία»!!
Και οι 300 Λακεδαίμονες συλλάβαν τους προδότες. 
Ένας προς έναν στάθηκαν μπροστά στο δικαστήριο του γένους της Ελλάδος για κάθε ήρωα του χθες, γεννήσαμε στο σήμερα και έναν Εφιάλτη!!!
Έναν πολιτικό λυκόσχημο που ξέσκισε τα Άγια της Ελλάδος και μέτρησαν οι ήρωες οι δικαστές έναν προς έναν τους ενόχους.
Μα πάντα λάθος έβγαινε ο υπολογισμός τους «Πού’ ναι ωρέ ο ένας ο μοναδικός, ο αληθινός, ο φταίχτης;;;  Πού’ ναι ο ηθικός ο αυτουργός που γέννησε και έθρεψε τέτοιους αδίστακτους προδότες – Εφιάλτες;;;  «Αναρωτήθηκαν οι ήρωες και αγρίεψε η ματιά τους.

Και τότε σείστηκε το καταπέτασμα της γης και έπεσε η Βουλή τους Κατέρρευσε σαν πύργος χάρτινος που χτίστηκε σε άμμο και να το μνήμα ράγισε του αγνώστου του στρατιώτου τα σωθικά του χώρισαν στα δυο και άνοιξαν στην μέση και μέσα από ιαχές πολεμικές ξεπρόβαλλαν αμέτρητοι οι έλληνες που πέθαναν για Ελλάδα!!!
Στοιχίστηκαν σε μια γραμμή, που αρχή και τέλος δεν έχει μέσα στον χωροχρόνο και όρισαν την φάλαγγα που δείχνει τον εχθρό της!!
Δεν πήραν θέση απέναντι στους Πέρσες απ’ το χθες μα μήτε και στους Τούρκους.
Δεν σήκωσαν την σάρισα ενάντια στον Χίτλερ ή στο Μουσολίνι ΟΧΙ!!! εβροντοφώναξαν οι άγνωστοι στρατιώτες απ’το χθες, στον ένα και μοναδικό εχθρό που πάντα είχε η Ελλάδα στον έναν ηθικό αυτουργό που σήμερα θεριεύει τους λυκοτρακόσιους:
ΣΕ ΕΣΕΝΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΑ!!!
Γιατί εσύ είσαι «Έλληνα» αυτός που πρόδωσε τα πάντα στην Ελλάδα!!!
Εσύ ακύρωσες τον Ζάλογγο, το Κούγκι και τις Θερμοπύλες.
Εσύ σκοτώνεις τα παιδιά που στέκονται αγέρωχα μπροστά στο μνήμα των πεσόντων!!!
Εσύ είσαι ο ηθικός ο αυτουργός, που έπνιξε και σήμερα την μάνα μας Ελλάδα!!!

Και οι δικαστές εζήτησαν να φέρουν τον φταίχτη εκεί μπροστά τους.
Και αφού τον κοίταξαν μες στην ψυχή δάκρυσαν σαν δε βρήκαν ούτε μια σπίθα του ΙΧΩΡ, που φώτιζε άλλοτε το γένος των Ελλήνων!!!
ΕΝΟΧΟΣ!!! Βροντοφώναξαν με μια φωνή οι δικαστές, ως μητροκτόνος της Ελλάδος…!!!
ΕΝΟΧΟΣ!!! Είπαν και οι πολεμιστές του χθες κι ακούστηκε ως την Βουλή, που ερείπια μείναν τα έδρανά της.
ΕΝΟΧΟΣ!!! Όρισε και ο ουρανός και δάκρυσε ακόμη και ο ελλάνιος θεός.
Πάγωσαν τότε όλοι οι Έλληνες που σήμερα αγανακτούσαν δήθεν από φιλοπατρία!!!
Πώς να μπορέσεις να σταθείς απέναντι σε ήρωες που πλήρωσαν με το αίμα τους την λευτεριά της μάνας τους Ελλάδας;;;
Πώς ξεγελιέται ο Νικηταράς ο Μακρυγιάννης και οι άλλοι, πώς τάχα να τους πείσεις πως είμαστε απόγονοι εκείνων και ανδρείοι;;;

Και η ποινή ορίστηκε, σκληρότερη κι από το Γουδί και πιο στενή κι απ’ την αγχόνη.
Κανείς ποτέ ξανά από εμάς δεν έχει το δικαίωμα να λέγεται «Λεωνίδας»!!!
Κανείς ποτέ ξανά να μην λεχθεί πως είναι Έλληνας και γιος της Αθηνάς Παλλάδας!!!
Κανείς ποτέ ξανά να μην υπερηφανευθεί πως είναι ο Παρθενών δικός του πως είναι γόνος του πολιτισμού που ο Σείριος όρισε ως φως πάνω στην πέτρα!!!
Καταδικάστηκες Νεοέλληνα δις εις θάνατον πνευματικόν, να ζεις μες στο σκοτάδι και αντί ως Έλληνας που ήσουν θα είσαι ο άρχοντας του σκότους!!!

Μα η Ειμαρμένη αντέδρασε σε τούτη την ποινή και φώναξε σε όλους:
ΕΣΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ...!!!
ΟΤΕ ΑΝ ΤΟ ΦΩΣ ΓΕΝΗΣΕΤΑΙ ΕΙΣ ΠΟΛΙΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΚΛΑΜΑ ΜΙΚΡΟΥ ΠΑΙΔΟΣ ΗΧΗΣΕΤΑΙ ΕΚ ΣΕΙΡΙΟΥ… 
ΤΟΤΕ Η ΕΠΑΝΙΔΡΥΣΙΣ ΟΡΙΣΕΙ ΠΑΛΙΝ ΤΟ ΝΕΟ ΓΕΝΟΣ 
Πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικά μας θα’ναι...!!!

Της Χαράς Νικοπούλου

Διαβάστε Περισσότερα »

- Ελλάδα είμαι δημιούργημά σου…(Χαρά Νικοπούλου)

Είμαι παιδί του ’74…
Όχι μη γελιέσαι Έλληνα… Δεν είμαι παιδί του πολυτεχνείου… δεν γεννήθηκα 17 Νοεμβρίου.
Τη μέρα που γεννιόμουνα χάνονταν για μένα Έλληνες λοκατζήδες εκεί στον τύμβο της Μακεδονίτισσας 22 Ιουλίου 1974.


Ελλάδα είμαι δημιούργημά σου…
Μου είπες πως είμαι τυχερή, γιατί δεν γνώρισα τη χούντα.
Μα με υποχρέωσες να ζω σε μια δημοκρατία, που τη χούντα της κρατούσαν και την κρατάνε καλά οι δημοκράτες πολιτικοί της...

Μου έμαθες τα πρώτα Ελληνικά, με δασείες - περισπωμένες.
Μα πριν καλά - καλά τα μάθω τα κατήργησες ενώ ήμουν Δευτέρα δημοτικού.

Με έντυσες με μπλε ποδιά αυτή για το σχολείο με τ’ άσπρο γιακαδάκι, κι όταν άρχισε να μου αρέσει την κατήργησες...πάντα για το καλό μου, χωρίς να με ρωτήσεις.

Με έμαθες να λέω τον εθνικό ύμνο και πλήρωνες δασκάλους για να με μάθουν πως "τιμιότερον απάντων εστί η πατρίς".
Μα σαν μεγάλωσα άφησες τη σημαία να χαθεί στον βράχο των Ιμίων...

Με έβαλες να μάθω ιστορία για να μπω στο πανεπιστήμιο και αρχαία ελληνικά.
Μα σήμερα μου λες πως η Μακεδονία είναι τα Σκόπια και η Θράκη μας Τουρκία…

Σαν έγινα έφηβη με έβαλες να δω τον Λάλα αλυσοδεμένο να χάνει τη ζωή του για εσένα.
Και σήμερα εσύ δίνεις ιθαγένεια στον κάθε αλλοδαπό, μα όχι στον Έλληνα την σημαία και τον σταυρό...για φαντάσου…!!!

Μου δίδαξες σαν ήρωα και εθνάρχη τον Βενιζέλο.
Μα σαν έγινα δασκάλα τον βρήκα να προδίδει εσένα Έλληνα, θυμάσαι τον Γενάρη του 34, εκεί στη Σουηδία να προτείνει για το Νόμπελ της Ειρήνης τον σφαγέα των προγονών μου Κεμάλ…!!!

Μου ζήτησες να έχω κριτική σκέψη.
Μα έκοψες την έκθεση ως μάθημα και λογοκρίνεις τη σκέψη μου…βλέπεις εγώ για σένα είμαι ακραία…

Μου έμαθες στο σχολείο πως πρέπει να υπάρχει αξιοκρατία, κι όταν σου ζήτησα να με αφήσεις στου χάρτη την πινέζα, εκεί στο Δέρειο, κι οχι στο Κολωνάκι, με ανάγκασες να βάλω μέσον τον πατέρα μου για να μη με διώξεις από εκεί…

Μου έμαθες προσευχή.
Μα τώρα πια μόνο για Χριστό δε θες να μου μιλήσεις..

Σου ζήτησα να πάω στην πρώτη γραμμή και μ’ άφησες μονάχη.

Μου έμαθες όμως καλά πως το Προξενείο, κι όχι εσύ, είναι εκεί και έχει όνομα… ε;… Ιλμή… ε;… Απτουραχήμ..ε;… Αλή..ε;… Μουαρέμ… ε;…

Μου ζήτησες να εργάζομαι σκληρά, για εθελοντισμό μιλούσες.
Μα όταν το ‘κανα κι αυτό, έστειλες τους ”δραγουμάνους” να μου πουν πως δε θέλουν να κάνω επιπλέον μαθήματα στα πομακόπουλα γιατί σε ενοχλεί, τα παίρνω βλέπεις από την αγκαλιά του Προξενείου…

Και εγώ… εγώ μεγάλωνα μέσα σε μια αντίφαση, στο μαύρο και το άσπρο…

Μα χθες βρέθηκα κάτω στο υπόγειο του σχολείου… σε είδα εκεί κάτω Ελλάδα… ήσουν εκεί… πίσω απ’ τις κούτες, σκονισμένη… κοιτώ το άγαλμα του Αλέξανδρου, αραχνιασμένο… μόνο εγώ και εσύ…η προτομή του μέγα Αλέξανδρου…
Δάκρυσα… πόνεσα…μα σε άκουσα Ελλάδα απ’ τη φωνή του…
- "Ποιος είναι εθνάρχης” με ρωτά…ο Βενιζέλος;"
- Ποιός αγωνίζεται σκληρά… ο Γιώργος απ’ τα ξένα;"
- Για σκέψου εσύ δασκάλα, με ξαναρωτά, αν τώρα εδώ μέσα, από την πόρτα έμπαινε και ερχόταν κι ο Κολοκοτρώνης και μας ρωτούσες και τους δυο ποιο μέρος της Ελλάδας θα θυσιάζαμε στο χθες για χάρη της ειρήνης… Μακεδονία ή Ήπειρο… Θράκη ή το Αιγαίο…

- Αναλογίσου εσύ δασκάλα… θα το σκεφτόμασταν πολύ;
- Τι να διαπραγματευτώ… τη γη μου ή το νερό μου;… μα εσύ δασκάλα δίδαξες εκείνον ως εθνάρχη… και όχι εμάς …εμάς κλείδωσες στα ”μπουντρούμια”…

Ελλάδα μες στις αντιφάσεις σου, ξεχνάς τα σύνορά σου και τον εχθρό ποτίζεις εδώ μέσα… προδότες ελληνόφωνοι… διαλέξτε επιτέλους τον Λεωνίδα αρχηγό…ή μήπως εφιάλτη;… κι ιστορία θα φερθεί ανάλογα στον καθένα…

Γέμισαν τάφοι με κορμιά πιλοτών… γιατί έχουμε ειρήνη!!!!
Γέμισε η βουλή ελληνόφωνους απ’ την ελληνοτουρκική φιλία…γιατί έχουμε Δημοκρατία!!!!

Φτάνει, δε θέλω πια να ακούω τη φωνή σας …γιατί πιστεύω στο έθνος μου κι όχι στο ”nation” που θα ’λεγε και ο ”μέγας” ο Γιωργάκης…
Το έθνος είναι ελληνικό, είναι ήθος και έθνος ρωμιοσύνης
Το ”nation” είναι η ”φύση” του εκ γενετή προδότη.

Κι’ αν όλα αυτά δε σ’ άρεσαν ”λόγιε”, ”πολιτικέ” της δημοκρατίας, να το θυμάσαι …
Είμαι δημιούργημα της πιο παράλογης… δικής σου αναρχίας..

ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ

Διαβάστε Περισσότερα »