Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2012

- Τα καϋμένα τα παιδάκια...

Βρε τα καημένα τα παιδάκια τα κοιτάζω και ειλικρινά τα λυπάμαι!!
Από 8 χρονών και τα βλέπεις ότι είναι μες το άγχος!!
Σχολείο το πρωί, φροντιστήριο το μεσημέρι, ιδιαίτερα το απόγευμα, μετά καράτε ή γυμναστήριο κοντευουν να τρελαθούν τα καημένα από μικροί στα βάσανα που λένε.
Τα έχουν φορτώσει οι γονείς με χίλιες δυο ευθύνες και υποχρεώσεις, ξέχασαν όμως να σκεφτούν πως είναι ακόμη παιδιά και θέλουν να παίξουν πολλές φορές που τα συναναστρέφομαι, ειλικρινά νομίζω ότι μιλάω σε ενήλικες.
Τα βλέπεις ότι θέλουν να ξεδώσουν αλλά δεν μπορούν δυστυχώς δεν τους μένει ελεύθερος χρόνος για κάτι τέτοιο και είναι μόλις 8 ετών !!!
5 ξένες γλώσσες, 2 πολεμικές τέχνες, και ότι παραφύση αναλογεί στη ηλικία των 8 χρονών.
Πολύ φοβάμαι ότι αυτή η ψυχολογική κατάσταση στο μέλλον θα γυρίσει μπούμερανγκ !!
Το κακό είναι πως βλέπεις και τους γονείς να το χαίρονται κιόλας και με καμάρι να τους λένε:
- Γύρισες;;; Ντύσου και φύγε για να πας φροντιστήριο, γυμναστήριο…μόνο για δουλειά δεν τα έχουν στείλει ακόμη !!!
Πάνε λοιπόν οι αλάνες που παίζαμε ξέγνοιαστοι όταν ήμασταν στην ηλικία τους, η συναναστροφή και η ομαδικότητα που δημιουργούνταν μέσα από αυτή τη παιδική ξεγνοιασιά αντικαταστάθηκαν όλα με τα παιχνίδια στο pc, τις υποχρεώσεις, και τις ευθύνες.
Παιδιά ψυχικά ορφανά δίχως αναμνήσεις τρυφερές, αγνές από την παιδική τους ηλικία.
Παιδιά που βλέπουν τους γονείς τους να έρχεται ο ένας και να φεύγει ο άλλος σαν τους τουρίστες μες το ίδιο τους το σπίτι.
Παιδιά εγωκεντρικά…χωρίς το αίσθημα της ομαδικότητας.
Παιδιά απομονωμένα… χωρίς το αίσθημα της θυσίας για το συνάνθρωπο.
Παιδιά ρομποτάκια…που δεν ζουν την (φύση) της ηλικίας τους.
Βρέθηκαν και αυτά στον βωμό της προόδου (τρομάρα μας) του σύγχρονου ανθρώπου.
Θα μου πεις τι φταίνε κι αυτά….
ΝΑ ΕΙΧΑΝ ΓΟΝΕΙΣ ΝΑ ΕΜΟΙΑΖΑΝ….
(Όπως λέει πολύ σοφά ο λαός…το μήλο κάτω από την μηλιά θα πέσει…)

Δεν υπάρχουν σχόλια: