Παρασκευή, 30 Μαΐου 2014

Γίνε δασκάλα να ξενοιάσεις...

Γίνε δασκάλα να ξενοιάσεις, της έλεγαν όλοι μετά από τον πολύ καλό βαθμό που έβγαλε στις πανελλαδικές.
Και να τώρα διορισμένη να κάνει την καλύτερη δουλειά του κόσμου.

Βέβαια, ταλαιπωρήθηκε πολλά χρόνια με τις μετακομίσεις από ‘δω κι από ‘κει και με το να μην ξέρει πού και αν θα δουλέψει την επόμενη χρονιά, αλλά δε βαριέσαι, σκέφτηκε, άξιζε τον κόπο.
Ήπιε γρήγορα τον καφέ της διαβάζοντας το άρθρο σχετικά με τις επικείμενες μειώσεις των μισθών των εκπαιδευτικών και έφυγε για το σχολείο.

Σήμερα θα είναι μια δύσκολη μέρα γιατί θα συζητήσει με τους γονείς του Πέτρου, ενός παιδιού με μαθησιακές δυσκολίες και ψυχολογικά προβλήματα. Εύχεται να είναι συνεννοήσιμοι άνθρωποι, για το καλό του μικρού.
Φεύγοντας από το σχολείο αγόρασε από το φαρμακείο καραμέλες.
«Αχ αυτά τα διαολάκια, πάλι μου έκλεισαν τον λαιμό»

Έδωσε το ενοίκιο στον σπιτονοικοκύρη και γύρισε σπίτι.
Το απόγευμα είχε αρκετή δουλειά, έπρεπε να διορθώσει τις εκθέσεις και να ετοιμαστεί για την παρουσίαση του μαθήματος της Ιστορίας, χρειαζόταν μερικές πηγές ακόμα.
Σκέφτηκε όμως ότι έπρεπε να πεταχτεί να αγοράσει μερικά υλικά για το αυριανό πείραμα και την χειροτεχνία, αποκλείεται να θυμηθούν να τα φέρουν όλα τα πιτσιρίκια!

Το βράδυ, αφού έβαλε το φαγητό στον φούρνο για την επόμενη μέρα, καθάρισε λίγο το σπίτι και πήρε τηλέφωνο στην οικογένειά της. Πάντα την δυσκολεύει αυτή η στιγμή.
«Μην κλαις αγάπη μου, πλησιάζει η Παρασκευή, θα έρθει η μαμά…»

Την επόμενη μέρα βγήκε για φαγητό με μερικούς φίλους της από το νησί αλλά χρειάστηκε να φύγει λίγο νωρίτερα επειδή είχε να ετοιμάσει ένα διαγώνισμα για την επόμενη μέρα.
«Χαρά στο κουράγιο σου, να σκοτώνεσαι στη δουλειά για τα ψίχουλα που παίρνεις!».
«Ναι αλλά κάνω την καλύτερη δουλειά του κόσμου», χαμογέλασε.

Σκέφτηκε πως πρέπει να αρχίσει να οργανώνεται για τη γιορτή της 25ης Μαρτίου και άρχισε να σημειώνει τις δουλειές της
«Μάλλον πρέπει να πάω και μερικά απογεύματα στο σχολείο για τα σκηνικά, δεν βγαίνει αλλιώς»

Οι πόνοι όμως στο στομάχι συνεχίζονται.
«Είναι από το άγχος» τη διαβεβαίωσε ο γιατρός, «ηρέμησε λίγο».
Στην επιστροφή για το σπίτι σταμάτησε στο καφέ να δει κάτι γνωστούς.
«Τι ανάγκη έχετε εσείς; 2 μήνες κάθεστε το καλοκαίρι. Ποιος άλλος δημόσιος υπάλληλος το κάνει αυτό;»

Ναι, έχει δίκιο.
Αλλά από την άλλη. Ποιος άλλος δημόσιος υπάλληλος κάνει όλα τα παραπάνω;

Της Έλενας Λαζαρίδου

6 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

οι κάθε λογής αργόσχολοι και υπεράριθμοι που απολύθηκαν με καθυστέρηση, πιέζουν μήπως και ξαναρχίσουν να κάθονται και να τους πληρώνουμε.. Αυτοί που "δούλευαν" στα σχολεία 15 ή 25 ώρες την εβδομάδα και τσέπωναν μισθούς και δώρα.. Που κοροϊδεύουν στα σχολεία αφού έτσι κι αλλιώς αρμέγουν γονείς και μαθητές στα φροντιστήρια και στα ιδιάιτερα.. Πάντα θέλαμε μία δημόσια και αποδοτική παιδεία, δηλαδή εκπαιδευτικούς που να αποδίδουν α.) σύμφωνα με το μισθό τους και β.) με τέτοιο τρόπο ώστε τα φροντιστήρια να ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΤΤΑ, αλλά αυτά είναι ΚΙΝΕΖΙΚΑ για τις κυβερνήσεις και τους εκπαιδευτικούς

υγ. Δεν αναφέρομαι στους ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ πρωτοδιοριζόμενους εκπαιδευτικούς με τους εξευτελιστικά χαμηλούς μισθούς.. Είπαμε: Τώρα πληρώνουμε όλη τη ΚΑΚΟΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗ (σε όλα τα επίπεδα και σε όλους τους τομείς) των προηγούμενων δεκαετιών. Και δράστες αυτής δεν ήταν μόνο οι κακοί πολιτικοί . Ήταν και οι συντεχνίες και τα κομματικά ποίμνια που σε ένα σχετικά φτωχό κράτος κοιτούσαν τον εαυτούλη τους και το παρόν τους

Ανώνυμος είπε...

1ον : το γίνε δημοσιος υπάλληλος για να ξενοιάσεις είναι η νοοτροπία των μπαγλαμάδων των Ελλήνων. Με λειπεί πολύ το ότι αυτή η συμπεριφορά "κόλλησε την ρετσινιά" και σε εμάς τους υπόλοιπους.
2ον : αν η δασκαλίτσα της ιστορίας σας και κάθε άλλος δημόσιος υπάλληλος, δούλευε σε μια ιδιωτική επιχείρη πιστέυετε πως θα μπορούσε να δουλέυει 8-1, 5 μέρες την δβομάδα, 8 μήνες τον χρόνο και να παίρνει αποδοχές πλήρους απασχόλησης??? Τότε να κοιτάξετε καλύτερα γύρω σας και να προσγειωθείται στην αληθινή κοινωνία της Ελλάδας. Ποιος ιδ. υπάλληλος μπορούσε ποτέ να παίρνει αναρωτική άδεια ή άδεια μετ΄αποδοχών? Ποια γυναίκα μπορούσε ποτέ να πάρει άδεια λοχίας για 1 χρόνο χωρίς να τρέμει μην την απολύσουν??? Ξέρετε ότι μόνο για το 50% των ατόμων αυτής της χώρας η μέρα του Αγίου Πνέυματος είναι αργία? Γιατί η ασφάλιση στο ταμείο Δημοσίου κοστολογέιται ακριβότερη από το ΙΚΑ??? Διαφορετικές ανάγκες έχουν οι του δημοσίου??? Γιατί...??? Όλα αυτά βεβαίως ΙΣΩΣ να τα έχεις όταν είσαι σε μια μεγάλη Α.Ε εταιρεία. Όταν όμως είσαι στο μαγαζάκι του Θανάση, της Μαρίας, στο γραφείο του κου.Τάδε δεν μπορείς να τα έχεις, γιατί όλοι αυτοί αντιμετωπίζουν διαφορετικό φορολογικό καθεστώς αναλογικά με τα έσοδα τους και ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΟΥΝ.
Πότε θα έρθει λοιπόν η δικαίωση για όλους αυτούς τους ανθρώπους που χρόνια τώρα δεν είχαν ποτέ τις απολαβές των δημ. υπαλλήλων?? Πότε θα καταλλάβουν οι δημ. υπάλληλοι ότι οι μισθοί τους προέρχονται από όλους τους άλλους που τόσα χρόνια δεν ήταν τόσο καλομαθημένοι. Δεν γίνεται σε αυτή την κοινωνία να υπάρχουν αιωνίως άνισες ομάδες εργαζομένων.

Ανώνυμος είπε...

Ερωτηση: Και γιατι να κατεβουν οι μισθοι των δημοσιων υπαλληλων και να μην αυξηθουν οι μισθοι και οι παροχες των ιδιωτικων;
Μην μασατε ψευτικους διχασμους.
Κανεις δεν ειναι απεναντι σε κανεναν.
Ολοι το ιδιο ειμαστε.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ είπε...

Μπορείς να διαβάσεις αυτό το άρθρο...μπορείς να γράψεις και το σχόλιο σου...Ευχαρίστησε γι'αυτό τους ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ σου.
Καλημέρα

Ανώνυμος είπε...

Αυτή είναι η σωστή απάντηση. Να εξισωθούν όλοι ώστε να υπάρχει μια δίκαιη βάση στην οποία να κρίνονται εργασία και αποδοχές, κοινή κλίμακα για όλους. Αυτό όμως ποτέ δεν συμβαίνει. Ούτε τώρα. Εδώ και 3 χρόνια όλες οι επιχειρήσεις ρίξαν στο 50% τους μισθούς των υπαλλήλων, εκβιαστικά, και ποτέ κανένας δεν το έθιξε. Ούτε οι κομματικοί κράχτες = "συνδικαλιστές", ούτε όμως και οι υπόλοιποι πολίτες. Όταν όμως θίγονται τα δικαιώματα των δημοσίων υπαλλήλων αμέσως όλοι κάνουν μεγάλο σαματά. Ποτέ κανένας δεν νοιάζεται αν θα αυξηθούν οι μ ισθοί των ιδιωτικών, σαν να μην υπάρχουν, ή αν υπάρχουν είναι άπλά "άτυχοι" και "κορόιδα" που δεν φρόντισαν να τρυπώσουν στο δημόσιο.

Παύλος Σαμαράς είπε...

Γιατρέ μου θέλω να πιστεύω και ελπίζω πως κατάλαβαν τι εννοείς...