Το επώδυνο κεντρί της ζωής, η αλήθεια

Δεν αποτελεί και καμία ιδιαίτερη «σοφία», αλλά αναφέρεται περισσότερο ως υπενθύμιση: μεγάλες δόσεις «γυμνής» πραγματικότητας, οι άνθρωποι δεν τις αντέχουμε. Την έκθεσή μας στην ακατέργαστη αλήθεια τη βρίσκουμε συνήθως ανυπόφορη. Γι' αυτό και φοράμε «αντιηλιακό». Το «αντιηλιακό» της ιδεολογίας, της θρησκευτικότητας, της εθνικοφροσύνης, του ριζοσπαστισμού και των ποικίλων υποκειμενικών ή και συλλογικών ερμηνειών της αλήθειας. Χτίζουμε δυνατές άμυνες ενάντια σε ό,τι ο Σλάβοϊ Ζίζεκ (Σλοβένος φιλόσοφος) αποκαλεί «το πραγματικό», μήπως και αντέξουμε το επώδυνο κεντρί της ζωής. Καλύπτουμε την πραγματικότητα με ένα πέπλο προστασίας, με ένα καταπραϋντικό «νόημα» –λες και το έχει ανάγκη. Μέχρι ενός σημείου, η πρακτική αυτή είναι συγγνωστή. Είναι επιβεβλημένη ως καθαρά ανθρώπινη αντίδραση στην εισβολή της τρομακτικά σύνθετης και ακατέργαστης αλήθειας στον ψυχισμό και το κορμί μας. Σπεύδουμε να την «εξημερώσουμε» νοητικά, για να την τιθασεύσουμε.

Πότε όμως γίνεται πρόβλημα το τείχος προστασίας που χτίζουμε γύρω μας; Μα όταν μας αποκόβει από την ίδια την πραγματικότητα. Όταν μας κάνει να χάσουμε το προφανές. Είναι αυτή η απώλεια του προφανούς που, δυστυχώς, δημιουργεί τεράστιους κινδύνους για την ίδια μας την ύπαρξη. Πρόβλημα υπάρχει όταν αυτό το ψυχολογικό τέχνασμα μας κρύβει ολέθρια τη θέα της αληθινής ζωής. Μεταχειριζόμενοι την κινηματογραφική όραση ως πρακτική ανάγνωσης τη ζωής, ανασύρθηκε πρόσφατα στο νου μας, μια παλιά κριτική ενός γνωστού περιοδικού σε μια αμερικανική ταινία στην οποία κάποια, που παριστάνει την ερευνήτρια, ξεχύνεται στις ερήμους της Αριζόνα με σκοπό να ανακαλύψει ίχνη από εξωγήινα διαστημόπλοια που σύμφωνα με φήμες προσγειώνονταν εκεί. Παρακινήθηκε να το κάνει όλο αυτό, από τη συνωμοσιολογική «λογική» ότι η κυβέρνηση μας κρύβει την αλήθεια, αλλά εμείς… θα τη φέρουμε στην επιφάνεια κ.λπ. Από απροσεξία όμως, δαγκώνεται από ένα δηλητηριώδες φίδι και πεθαίνει. «Αυτά παθαίνει όποιος ψάχνει μανιωδώς και χαζοχαρούμενα για φαντασιακά τέρατα, ενώ αγνοεί τα πραγματικά», δήλωνε χιουμοριστικά ο σχολιαστής της ταινίας.

Αν μεταφέρουμε αυτή την ιστορία και επιχειρήσουμε να κάνουμε μια ανάγνωση της ζωής μας σήμερα, κατ’ αναλογία βέβαια, η πολυποίκιλη άρνηση των αντιεμβολιαστών να αναμετρηθούν με την πραγματικότητα της πανδημίας, θυμίζει την εν λόγω πρωταγωνίστρια. Προφανώς και δεν αναφερόμαστε εν προκειμένω σε όσους εκφράζουν δισταγμό να προχωρήσουν σε εμβολιασμό, διότι με αυτούς τους ανθρώπους μπορείς ωραιότατα να συζητήσεις και να συμμεριστείς την ανησυχία τους. Οι «ιδεολόγοι» αρνητές, είναι μια διαφορετική περίπτωση. Και αυτό, γιατί αποφαίνονται από ένα διαφορετικό βάθρο, αυτοδικαιωμένα ριζοσπαστικό και αρραγές. Εκφράζονται με απόλυτη βεβαιότητα και συχνά γίνονται απίστευτα ευρηματικοί και ευφυείς προκειμένου να υποστηρίξουν την άρνησή τους. Μόνο που αυτού του είδους η «ευφυία» είναι δυστυχώς δευτερογενής, κοινή σε οπαδούς της επίπεδης γης, των πολιτικών και θρησκευτικών άκρων και δυστυχώς της νοσηρής θρησκοληψίας. Πρωτογενώς, δεν είναι σε θέση να διακρίνουν την πλάνη, μπορούν μόνο να σκαρφιστούν μυριάδες έξυπνα και εντυπωσιακά τρικ για να την υπερασπιστούν -μέχρι εκεί. Αυτοκριτική δεν υπάρχει. Είναι φοβερό, αλλά παραχωρούν άκριτα την ελευθερία τους, σε κάθε λογής καθοδηγητές (πνευματικούς, πολιτικούς κ.ά.), ώστε να απολαμβάνουν ανέξοδα την παιδική ανευθυνότητα.

Η πανδημία έφερε στο προσκήνιο μια νέα πραγματικότητα, και άλλες νέες ασθένειες. Αθλιότητες, ψευτοπνευματικές μορφές και χλευαστικές θεωρήσεις. Μια αγάπη σε διαρκή πτώση. Όμως η ψεύτικη φύση της αγάπης, γεννάει πάντα ψεύτικη Ιδέα. Μια ψεύτικη Ηθική που δεν πλάθει θαύματα. Που στο τέλος οδηγεί σε ένα άχρωμο τίποτα. Επικαλούμαστε τον Κλήμη Ρώμης (Αποστολικός Πατέρας, τέλη 1ου μ. Χ. αιώνα), ο οποίος διερωτάται για τους λόγους που οδηγούν στις έριδες και τη διχοστασία. Όλ’ αυτά, λέει, μοιάζουν με την επανάσταση των μελών εναντίον του δικού του σώματος. Αυτοτραυματιζόμαστε λοιπόν. Αλλά πρέπει, οφείλουμε, να επουλώσουμε αυτές τις πληγές. Με ανοχή και φιλάνθρωπη συμπεριφορά. Η ιστορία έδειξε πως μόνο με ενότητα περνάει κάθε κρίση (εθνική, κοινωνική, εκκλησιαστική). Έτσι και τώρα. Ας γιορτάσουμε λοιπόν ενωμένοι τη μόνη και ακλόνητη αλήθεια της ζωής. Τη γέννηση του Χριστού. Όχι με πνευματική αφέλεια. Ας κάνουμε ένα μικρό πνευματικό βήμα για να μπούμε μέσα στο Σπήλαιο της Γέννησης. Όλα τα υπαρξιακά «γιατί» παίρνουν απάντηση μέσα από μια φάτνη. Ας επιδιώξουμε τις απαντήσεις. Και τότε όλα τα επώδυνα του κόσμου γίνονται αφορμή αναστοχασμού και αναδημιουργίας. Αυτό, είναι ευφυία.

                        Σπυρίδων Κ. Σπυρόπουλος

Πτυχιούχος Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και Θρησκειολογίας/Ε.Κ.Π.Α.

(Νέος Αγών, 04/01/2022)

Διαβάστε Περισσότερα »

Να κατατεθεί δημόσια το σχέδιο για τη λειτουργία του Μουσείου Ιτέας

(Με αφορμή την παραίτηση του προέδρου ΔΟΠΟΠΑ Παλαμά Αρη Τσίρα)
Περιμένουμε ακόμα τις ολοκληρωμένες προτάσεις του ΔΟΠΑΠΑ Παλαμά για τη λειτουργία του Αγροτικού Λαογραφικού Μουσείου Ιτέας.
Από τότε που ήταν επικεφαλής η κ. Φ. ΚΑΡΑΪΣΚΟΥ έχουμε λάβει δημόσια την υπόσχεση και τη διαβεβαίωση οτι υπάρχει αναπτυξιακό σχέδιο και πως θα κατατεθεί άμεσα.

Και επειδή η Διοίκηση και η ευθύνη της δεν εξαντλείται στα επιμέρους πρόσωπα, θεωρούμε πως οι δεσμεύσεις εξακολουθούν να ισχύουν στο πλαίσιο της συνέχειας της λειτουργίας της.
Εξάλλου, οι κατά καιρούς δημόσιες παρεμβάσεις για το θέμα της λειτουργίας του Αγροτικού Λαογραφικού Μουσείου Ιτέας (το οποίο εξακολουθεί να παραμένει κλειστό), θεωρούμε πως έγιναν υπό την καθοδήγηση και πολιτική κάλυψη του σημερινού Δημάρχου κ. Γ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ, όπου και ο ίδιος σε δημόσιες ομιλίες-παρεμβάσεις του αναφέρθηκε στο θέμα της λειτουργίας του και για σχέδιο αξιοποίησης που μελετάται εμπεριστατωμένα και υπάρχει.
Μετά από όλα τα παραπάνω, μπορούμε να βγάλουμε το συμπέρασμα πως η σημερινή Δημοτική Αρχή προβληματίσθηκε ιδιαίτερα και ασχολήθηκε με ζήλο.

Και επειδή και το ενδιαφέρον το δικό μας, για τη λειτουργία του Μουσείου, παραμένει αμείωτο, παρακαλούμε να κατατεθεί δημόσια το σχέδιο της Δημοτικής Αρχής για τη λειτουργία και αξιοποίησή του Αγροτικού Λαογραφικού Μουσείου Ιτέας.

Σπύρος Κ. Σπυρόπουλος

Διαβάστε Περισσότερα »

Στην Ιτέα δεν μπορείς να κάνεις βόλτα στην Ιστορία....

Πραγματικότητα Α
Το μουσείο είναι ένας χώρος μάθησης.
Όλοι έχουν την ευκαιρία να συμμετάσχουν σε δραστηριότητες και να μάθουν πράγματα για τον πολιτισμό, την τέχνη και τόσα άλλα πράγματα με τρόπο ευχάριστο και εποικοδομητικό.
Ο ρόλος του μουσείου είναι σημαντικός στην ανάπτυξη του ατόμου και από τη σχολική ηλικία.
Πριν από περίπου 20 χρόνια ο ρόλος του μουσείου είχε περισσότερο «ακαδημαϊκό» χαρακτήρα και καθόλου ψυχαγωγικό. Έτσι δεν μπορούσε κανείς να φανταστεί το τι δουλειά έχει ακόμη και ένα παιδί εκεί.
Πλέον όλοι έχουν την ευκαιρία να μάθουν πράγματα, να εμπλουτίσουν τις γνώσεις τους μέσα από διαδραστική διδασκαλία και παρουσίαση.
Υπάρχει συμμετοχή σε δράσεις και αποκόμιση ευχάριστων ερεθισμάτων.
Μέσα από διάφορες δραστηριότητες πετυχαίνεται η άμεση επαφή με τους προγόνους, πως ζούσαν παλαιότερα και πως εξελίχθηκαν στο πέρασμα των χρόνων.
Με μια επίσκεψη στο μουσείο, μικροί και μεγάλοι, αντλούμε πληροφορίες για την ιστορική εποχή, για κοινωνικές και πολιτιστικές συνθήκες και την καθημερινή ζωή των ανθρώπων.
Με μια επίσκεψη στο μουσείο μπορούμε να αναζητήσουμε και να ζωντανέψουμε μύθους και ιστορίες, που αφορούν το περιεχόμενο της έκθεσης. Συνδέοντας τα εκθέματα μεταξύ τους μέσα στην ιστορία κρατάμε το ενδιαφέρον, για τον τόπο μας ζωντανό.

Πραγματικότητα Β
Στην Ιτέα, σε περίοδο κοινωνικής και οικονομικής κρίσης, η ουσιαστική επικοινωνία του πολιτισμού συμμετέχει τόσο στην εσωτερική συνοχή, όσο και στην εξωτερική προσέλκυση πλούτου.
Είναι πρώτη ανάγκη.
Το Αγροτικό Λαογραφικό Μουσείο Ιτέας μπορεί να λειτουργήσει ως πόλος έλξης για μικρό ή μεγαλύτερο αριθμό επισκεπτών.
Το Αγροτικό Λαογραφικό Μουσείο Ιτέας μπορεί να λειτουργήσει ως οικονομικός παράγοντας, πόλος τουριστικής ανάπτυξης σε τοπικό επίπεδο. Οικονομία και επικοινωνία είναι αλληλένδετες σήμερα στη λειτουργία του μουσείου.
Το Αγροτικό Λαογραφικό Μουσείο Ιτέας πρέπει να γίνει ένας χώρος όπου ο επισκέπτης θα περάσει καλά, οπότε και θα ξαναεπισκεφτεί τον χώρο ή και θα συστήσει και σε άλλους να βιώσουν την ίδια ευχάριστη εμπειρία, με την ίδια λογική που συστήνουμε σε φίλους να δουν μια ταινία ή όχι.
Το Αγροτικό Λαογραφικό Μουσείο Ιτέας, παραμένει (συνειδητά) ερμητικά κλειστό και απαξιωμένο.
Στην Ιτέα δεν μπορείς να κάνεις βόλτα στην Ιστορία....

Σπύρος Κ. Σπυρόπουλος

Διαβάστε Περισσότερα »