Σάββατο, 9 Απριλίου 2016

Μερικές Αλήθειες...

Κάποτε (όχι πολύ πίσω στο χρόνο, μόλις 20 χρόνια περίπου) Έλληνες έκαναν τις αγροτικές εργασίες.
Το μεροκάματο καλό, 5, 10, 20 ακόμη και 30 χιλιάρικα (δραχμούλες γαρ) τη μέρα μπορούσε να καθαρίσει κάποιος στα χωράφια.
Αξιοπρεπή μεροκάματα.
Έβγαζαν και τ’ αφεντικά, έβγαζαν και οι εργάτες.
Μετά ξαφνικά άνοιξαν τα σύνορα.
Οι Έλληνες εξαφανίστηκαν απ’ τα χωράφια...Και ανέλαβαν οι αλλοδαποί...Με πολύ χαμηλότερα μεροκάματα...Σαν τα 24 ευρώ που μάθαμε ότι παίρνουν οι μετανάστες εργάτες φράουλας στη Μανωλάδα.

Απ’ την παραπάνω σύγκριση, ποιός άραγε βγήκε κερδισμένος;
Σίγουρα πάντως, όχι οι Έλληνες εργάτες.
Κερδισμένοι είναι οι Έλληνες Γαιοκτήμονες...Και οι «μεσάζοντες» βεβαίως...
Κερδισμένοι είναι φυσικά και οι ξένοι εργάτες.
Καθώς, γι’αυτούς τα 24 ευρώ έχουν «άλλη αξία».,,Με το που τα παίρνουν τα στέλνουν κατ’ ευθείαν στη χώρα τους.,,Κι εκεί, τα 24 ευρώ αξίζουν πολλά, πάρα πολλά.

Κάπως έτσι άλλωστε κατάφεραν οι πρώτες φουρνιές μεταναστών (κυρίως Αλβανοί) να χτίσουν περιουσίες στην Αλβανία, ακόμη και με κείνα τα χαμηλά μεροκάματα που έπαιρναν τότε.
Γιατί εκείνα τα ποσά είχαν «άλλη αξία» στην χώρα τους.
Μετά...αφού «εξαλείφθηκε» ο κίνδυνος του «Έλληνα εργάτη»...αύξησαν κι αυτοί τα μεροκάματά τους.
Μ’ αυτά και μ’ αυτά, εκείνοι οι πρώτοι λαθρομετανάστες μετατράπηκαν σε «ευκατάστατα αφεντικά».
Για να πάθουν κατόπιν κι αυτοί τα ίδια...(που έπαθαν αυτοί νωρίτερα απο τους Έλληνες)...από τις επόμενες καραβιές εξαθλιωμένων λαθρομεταναστών.
Τους «φρέσκους ξένους». Γιατί πάντα μ’ αυτούς «γίνεται νταλαβέρι». Κυρίως.
Σ’ αυτούς είναι που υπάρχει το «μεγάλο κέρδος» για το «μεγάλο αφεντικό».
Τον μεγαλοκτήμονα που λέγαμε πριν. Αυτοί είναι που τον νοιάζουν. Οι «φρέσκοι ξένοι».
Θα «ζητήσει φρέσκους» λοιπόν...«Ψαρωμένους». Φοβισμένους. Πεινασμένους. Παράνομους.
Με νωπές μνήμες ακόμη απ’ την εξαθλίωση της χώρας τους.
Έτοιμους να δεχτούν και ν’ αποδεχτούν τα πάντα. Ακόμη και την πιο ελάχιστη αμοιβή...Αγόγγυστα.
Τους κρατάει απλήρωτους κάμποσους μήνες. Που και που τους πετάει κι από κανένα κόκκαλο.
Αυτοί αδιαφορούν για το ότι εκείνη την ώρα κλέβουν το ψωμί ενός Έλληνα. Νοιάζονται μόνον για την δική τους επιβίωση.
Και μ’ αυτόν τον τρόπο, μεταφέρουν την «δική τους εξαθλίωση», την «εξαθλίωση της χώρας τους» στην νέα χώρα που (λαθρο)μετανάστευσαν.
Με μέγα βοηθό τον εγχώριο Εργοδότη τους.
Σε λίγο η πείνα και η εξαθλίωση τους κάνει να αντιδράσουν.
Να «ξεψαρώσουν» και να εξεγερθούν.
Ζητούν τα δεδουλευμένα τους...και πολύ ορθά. Ζητούν και αυξήσεις.
Τότε ακριβώς είναι που μετατρτέπονται σε «άχρηστους» για το «Μεγάλο Αφεντικό».
Τους «αδειάζει» και «γεμίζει με άλλους» τα χωράφια του.
Φρέσκους. «Ψαρωμένους»...Έτοιμους να υποστούν τα πάντα. Για λίγο καιρό κι αυτοί.
Οι υπόλοιποι, οι «ξε-ψαρωμένοι...πλέον...προηγούμενοι» δεν έχουν άλλη αξία χρήσης για τον «εργοδότη».
Τους αδειάζει στην Ομόνοια λοιπόν...Στην πλάτη των υπόλοιπων Ελλήνων...Και της Πολιτείας.
Δουλειά υπάρχει μόνον για τους καινούριους και τους «ρουφιάνους» και τους «μαφιόζους» ανάμεσά τους.
Για λίγο....Μέχρι να ξεψαρώσουν κι αυτοί.
Μετά θ’ αναλάβει η «επόμενη καραβιά».
Το μήνυμα προς τον δουλέμπορο είναι άλλωστε «διαρκές».
- Πότε έχεις νέα παραλαβή φρέσκου κρέατος;
- Όποτε θέλει τ’ αφεντικό.
- Πές μου και στους έφερα πακέτο από Τουρκία το άλλο πρωί».
Τόσο απλά...

Και κάθε τόσο και λιγάκι, καινούριες «ψαρωμένες» παραλαβές καταφτάνουν (είκοσι χρόνια τώρα) για ν’αντικαταστήσουν τους «ξεψάρωτους» προηγούμενους που σήκωσαν κεφάλι.

Κι όλα πήγαιναν μια χαρά.... 
Που να φανταστούμε όλοι φυσικά (μετά από είκοσι χρόνια «κέρδους απ’ αυτήν την καλοστημένη μπίζνα») ότι θα βρίσκονταν κάποιοι κάποτε που θ’ αποφάσιζαν (αντί να υποστούν τη μοίρα τους και να παρκάρουν «αγόγγυστα» στην Αθήνα) να ξεσηκωθούν με τσεκούρια και μαχαίρια και θα ορμούσαν να σφάξουν τον «κακό αιματορουφήχτρα εργοδότη», τους ένοπλους επιστάτες του, μαζί με τους «φρεσκοαφιχθέντες ψαρωμένους φρέσκους εργάτες»;

Φυσικά, δεν είχε χάπι εντ η υπόθεση. 
Οι επιστάτες του τσιφλικά βάρεσαν στο ψαχνό τους λαθρο-κολήγους και ξαφνικά άρχισαν όλοι τα υποκριτικά τους.
Πολιτικοί, τοπικοί κρατικοί παράγοντες, ΜΜΕ, κόμματα, οι πάντες.
Λες και δεν ήξεραν είκοσι χρόνια τώρα «τι παίζει» σ’ αυτό το έργο....
Λες και δεν ξέρουν πχ ότι το «ίδιο έργο» παίζει και σ’ άλλους τομείς της οικονομίας.
Κι εκεί, ποιοί λέτε θα δουλέψουν;
Έλληνες;
Ή, οι φρεσκοαφιχθέντες «ψαρωμένοι λαθρο»;
Που κάνουν τουμπεκί σε ότι κι αν τους πληρώσει το «μεγάλο αφεντικό»....(άλλος φορολογείται δηλαδή κι άλλος θα βρει δουλειά σε λίγο....)
Και τώρα δεν υπάρχουν χωράφια, δεν υπάρχουν Ελληνες εργάτες…
Η καινούργια μόδα αναπτυξιακής πολιτικής στην Ελλάδα λέγεται ΕΟΖ- (ΕΙΔΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΝΗ). Τα σύγχρονα σκλαβοπάζαρα της οικονομικής ελίτ των Ευρωπαίων εταίρων μας με τις ευλογίες της Ελληνικής Δημοκρατίας…

Έτσι είναι τα πράγματα αγανακτισμένε Έλληνα του καναπέ.
Δεν ξέρω πόσα γνώριζες πρίν.
Τώρα έμαθες μερικά.
Άρα πλέον δεν έχεις πολλές δικαιολογίες.
Δεν μπορείς να λες "δεν γνώριζα".
Ξέρεις!!!

Η ΜΗΠΩΣ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΘΕΛΕΙΣ ;


Δεν υπάρχουν σχόλια: