Σάββατο 28 Ιουνίου 2014
Υπεγράφη χθες η ανάκληση της απόφασης που καταργούσε τις Λυκειακές Τάξεις του Γυμνασίου Ιτέας.
Υπεγράφη χθες, από τον αρμόδιο Υφυπουργό Παιδείας κ. Αλέξανδρο Δερμεντζόπουλο, η ανάκληση της απόφασης που καταργούσε τις Λυκειακές Τάξεις του Γυμνασίου Ιτέας.
Συγκεκριμένα, «ανακαλείται η αριθμ.71327/Δ4/24-6-2011 (ΦΕΚ 1575/τΒ’/27-06-2011), όσον αφορά στην κατάργηση των Λυκειακών Τάξεων του Γυμνασίου Ιτέας (2214010) της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Καρδίτσας της Περιφερειακής Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Θεσσαλίας».
Από τη νέα Σχολική χρονιά, οι Λυκεικές Τάξεις Θα λειτουργούν κανονικά, διότι πληρούν τα κριτήρια- αριθμό μαθητών κλπ- και αφού απομακρύνθηκε πλέον οριστικά η κατάργησή τους.
Θυμίζουμε ότι τα δύο τελευταία χρόνια, οι Λυκειακές Τάξεις λειτουργούσαν με αναστολή της απόφασης.
Η συλλογική προσπάθεια φορέων και κατοίκων απέδωσε καρπούς, δίνοντας τέλος στην αγωνία μαθητών, γονέων και εκπαιδευτικών της περιοχής. Και ιδιαίτερα του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων που όλο αυτό το διάστημα επίμονα ενεργούσαν για την επίλυση του προβλήματος.
Στη θετική αυτή έκβαση, σημαντικό ρόλο έπαιξε η άψογη συνεργασία και οι εισηγήσεις του Δ/ντου της Β/θμιας Εκπαίδευσης Καρδίτσας κ. Θ. Καρανίκα και της Περιφερειακής Δ/τριας Εκπαίδευσης Θεσσαλίας κας Β. Ζιάκα.
Συγκεκριμένα, «ανακαλείται η αριθμ.71327/Δ4/24-6-2011 (ΦΕΚ 1575/τΒ’/27-06-2011), όσον αφορά στην κατάργηση των Λυκειακών Τάξεων του Γυμνασίου Ιτέας (2214010) της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Καρδίτσας της Περιφερειακής Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Θεσσαλίας».
Από τη νέα Σχολική χρονιά, οι Λυκεικές Τάξεις Θα λειτουργούν κανονικά, διότι πληρούν τα κριτήρια- αριθμό μαθητών κλπ- και αφού απομακρύνθηκε πλέον οριστικά η κατάργησή τους.
Θυμίζουμε ότι τα δύο τελευταία χρόνια, οι Λυκειακές Τάξεις λειτουργούσαν με αναστολή της απόφασης.
Η συλλογική προσπάθεια φορέων και κατοίκων απέδωσε καρπούς, δίνοντας τέλος στην αγωνία μαθητών, γονέων και εκπαιδευτικών της περιοχής. Και ιδιαίτερα του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων που όλο αυτό το διάστημα επίμονα ενεργούσαν για την επίλυση του προβλήματος.
Στη θετική αυτή έκβαση, σημαντικό ρόλο έπαιξε η άψογη συνεργασία και οι εισηγήσεις του Δ/ντου της Β/θμιας Εκπαίδευσης Καρδίτσας κ. Θ. Καρανίκα και της Περιφερειακής Δ/τριας Εκπαίδευσης Θεσσαλίας κας Β. Ζιάκα.
Μεγάλη φωτιά στη Συκεώνα Καρδίτσας
Μεχρι τις πρώτες πρωϊνές ώρες δεν είχε τεθεί υπο έλεγχο η μεγάλη φωτιά στην Συκεώνα όπου κινείθηκε βόρειο ανατολικά προς Λάρισα με ενα μέτωπο που επεκτάθηκε σε 3 εως 4 χλμ και έκαψε θαμνώδη και χορτολιβαδική έκταση ενω σε ορισμένες περιπτώσεις η φωτιά πλησίασε και τις παρυφές οικισμών σε αποθήκες κυρίως αλλά χάρη στην έγκυρη επέμβαση κατοίκων και πυροσβεστών με αγροτικά μηχανήματα δημιούργησαν αντιπυρικές ζώνες.
>
Η κομπίνα του βαμβακιού: Πώς αγρότες έπαιρναν επιδοτήσεις με «μαϊμού» χωράφια
Νέα διπλή υπόθεση απάτης κατά του Δημοσίου κατάφερε να εξακριβώσει η Διεύθυνση Οικονομικής Αστυνομίας που σχετίζεται με εμπλοκή αγροτών - παραγωγών, αλλά και προμηθευτών οι οποίοι εισέπρατταν παράνομα επιδοτήσεις από τον Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε. (Οργανισμός Πληρωμών και Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων) για αρκετά χρόνια.
Η Διεύθυνση Οικονομικής Αστυνομίας κατάφερε να εξιχνιάσει άλλες δυο σημαντικές υποθέσεις εξαπάτησης του ελληνικού Δημοσίου και ταυτοποίησε την εμπλοκή αγροτών - παραγωγών καθώς και προμηθευτών σπόρων βάμβακος, σε περιπτώσεις παράνομης είσπραξης ειδικών χρηματικών ενισχύσεων (επιδοτήσεων), από τον Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε. (Οργανισμός Πληρωμών και Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων).
Στο πλαίσιο της έρευνας εξακριβώθηκε η εμπλοκή πέντε ημεδαπών, ηλικίας από 22 έως 76 ετών, παραγωγών βαμβακιού στην ευρύτερη περιοχή του νομού Αιτολωακαρνανίας, αλλά και δύο ιδιωτικών επιχειρήσεων και οκτώ αγροτών - παραγωγών στο Κιλκίς.
Σε βάρος των εμπλεκομένων σχηματίστηκαν αυτοτελείς ποινικές δικογραφίες για τα, κατά περίπτωση, αδικήματα της απάτης, της φοροδιαφυγής, της έκδοσης πλαστών φορολογικών στοιχείων και της παράβασης της νομοθεσίας για τον Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων.
Πώς έστηναν το κόλπο με τα χωράφια «μαϊμού»
Αναφορικά με την υπόθεση της Αιτωλοακαρνανίας, όπου εμπλέκονται πέντε βαμβακοπαραγωγοί, προέκυψε ότι κατά τα έτη 2006 έως 2012, προκειμένου να λαμβάνουν παράνομα τις ειδικές χρηματικές ενισχύσεις βάμβακος, που χορηγούνταν μέσω των εθνικών και ευρωπαϊκών προγραμμάτων, δήλωναν ανακριβώς στον Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε, ως καλλιεργούμενα από τους ίδιους, αγροτεμάχια συνολικής έκτασης (370) στρεμμάτων.
Για να εμφανίσουν περισσότερα χωράφια από όσα είχαν, οι εμπλεκόμενοι συνέτασσαν ιδιωτικά συμφωνητικά εταιρικής καλλιέργειας, στα οποία δεν συμπλήρωναν την πραγματική θέση των γεωτεμαχίων, ούτε και τα ακριβή στοιχεία των συμβαλλομένων μερών.
Από τον έλεγχο στα επίμαχα γεωτεμάχια, προέκυψε ότι κανένα από αυτά δεν ταυτοποιείται με τα αρχικώς δηλωθέντα από τους παραγωγούς, δεδομένου ότι παρουσίαζαν σημαντική απόκλιση ως προς την έκταση, το σχήμα και τη θέση, ενώ περαιτέρω δεν κατέστη δυνατόν να δικαιολογήσουν τη νόμιμη κατοχή τους.
Μάλιστα προέκυψε ότι τα ίδια γεωτεμάχια είχαν δηλωθεί ταυτόχρονα και από άλλους εμπλεκόμενους παραγωγούς, προκειμένου να λάβουν και αυτοί τις επιδοτήσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση δύο τουλάχιστον αγροτών, οι οποίοι είχαν δηλώσει ως ιδιόκτητο, καλλιεργούμενο από αυτούς, ένα από τα επίμαχα γεωτεμάχια, ενώ ή κυριότητά του στη πραγματικότητα ανήκει σε νομικό πρόσωπο.
Μόνο για το έτος 2011, που ολοκληρώθηκε ο έλεγχος, προκύπτει ότι η προκληθείσα αλλά και η επαπειλούμενη (στις περιπτώσεις της απόπειρας) ζημιά του ελληνικού δημοσίου, ανέρχεται στις 30.000 ευρώ, για το σύνολο των εμπλεκομένων αγροτών. Η συνολική ζημιά για ολόκληρη την περίοδο 2006 – 2012 θα προσδιοριστεί επακριβώς με την ολοκλήρωση του ελέγχου, που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.
Πλαστά τιμολόγια αγοράς σπόρων στο Κιλκίς
Στη δεύτερη υπόθεση, η οποία ουσιαστικά αποτελεί εξέλιξη της αρχικής έρευνας, πραγματοποιήθηκαν στοχευμένοι έλεγχοι παραστατικών προμηθευτών σπόρων βάμβακος του Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε., σε περιοχές του Κιλκίς και της Πέλλας.
Το αντικείμενο των ελέγχων αφορούσε στη νομιμότητα της χορήγησης οικονομικής ενίσχυσης σε βαμβακοπαραγωγούς και επεκτάθηκε και στα τρία επιμέρους στάδια της διαδικασίας, που περιλαμβάνει αρχικά τη χορήγηση σπόρων βάμβακος από τις εταιρείες στους παραγωγούς και την έκδοση τιμολογίων, στη συνέχεια την υποβολή των τιμολογίων και λοιπών παραστατικών από τους αγρότες στον Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε. και τέλος την έγκριση των αιτήσεων για τη χορήγηση των ενισχύσεων.
Σε έρευνες που διενεργήθηκαν σε δύο επιχειρήσεις – εκδότες τιμολογίων αγοράς σπόρων βάμβακος, στη περιοχή της Γουμένισσας του νομού Κιλκίς, κατασχέθηκαν πέντε μπλοκ δελτίων αποστολής – τιμολογίων καθώς και αντίγραφα στελεχών αυτών.
Από τον έλεγχο, που ακολούθησε, προέκυψαν τόσο ποινικές ευθύνες, όσο και διοικητικές παραβάσεις, που επισύρουν αντίστοιχες κυρώσεις σε βάρος και των δυο επιχειρήσεων, καθότι χορήγησαν πλαστά τιμολόγια αγοράς σπόρων σε οκτώ τουλάχιστον αγρότες, οι οποίοι στη συνέχεια τα παρουσίασαν, ως παραστατικά και έλαβαν οικονομικές ενισχύσεις από τον Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε., συνολικού ποσού 83.755,58 ευρώ.
Οι παραβάσεις, που βεβαιώθηκαν στις παραπάνω επιχειρήσεις, αφορούν αδικήματα της φορολογικής νομοθεσίας και συγκεκριμένα φοροδιαφυγή, μέσω έκδοσης πλαστών φορολογικών στοιχείων καθώς επίσης παραβάσεις της νομοθεσίας του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων (Κ.Β.Σ.), καθώς διαπιστώθηκε ελλιπές περιεχόμενο των απαραίτητων στοιχείων έκδοσης σε δελτία αποστολής -τιμολόγια.
Οι δικογραφίες που σχηματίστηκαν υποβλήθηκαν στις αρμόδιες Εισαγγελίες Πρωτοδικών Μεσολογγίου και Κιλκίς, αντίστοιχα ενώ οι συνταχθείσες εκθέσεις φορολογικού ελέγχου απεστάλησαν στις αρμόδιες Δ.Ο.Υ. για τις προβλεπόμενες πράξεις καταλογισμού, σε σχέση με τις διαπιστωθείσες παραβάσεις.
Πηγή: iefimerida.gr
Η Διεύθυνση Οικονομικής Αστυνομίας κατάφερε να εξιχνιάσει άλλες δυο σημαντικές υποθέσεις εξαπάτησης του ελληνικού Δημοσίου και ταυτοποίησε την εμπλοκή αγροτών - παραγωγών καθώς και προμηθευτών σπόρων βάμβακος, σε περιπτώσεις παράνομης είσπραξης ειδικών χρηματικών ενισχύσεων (επιδοτήσεων), από τον Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε. (Οργανισμός Πληρωμών και Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων).
Στο πλαίσιο της έρευνας εξακριβώθηκε η εμπλοκή πέντε ημεδαπών, ηλικίας από 22 έως 76 ετών, παραγωγών βαμβακιού στην ευρύτερη περιοχή του νομού Αιτολωακαρνανίας, αλλά και δύο ιδιωτικών επιχειρήσεων και οκτώ αγροτών - παραγωγών στο Κιλκίς.
Σε βάρος των εμπλεκομένων σχηματίστηκαν αυτοτελείς ποινικές δικογραφίες για τα, κατά περίπτωση, αδικήματα της απάτης, της φοροδιαφυγής, της έκδοσης πλαστών φορολογικών στοιχείων και της παράβασης της νομοθεσίας για τον Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων.
Πώς έστηναν το κόλπο με τα χωράφια «μαϊμού»
Αναφορικά με την υπόθεση της Αιτωλοακαρνανίας, όπου εμπλέκονται πέντε βαμβακοπαραγωγοί, προέκυψε ότι κατά τα έτη 2006 έως 2012, προκειμένου να λαμβάνουν παράνομα τις ειδικές χρηματικές ενισχύσεις βάμβακος, που χορηγούνταν μέσω των εθνικών και ευρωπαϊκών προγραμμάτων, δήλωναν ανακριβώς στον Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε, ως καλλιεργούμενα από τους ίδιους, αγροτεμάχια συνολικής έκτασης (370) στρεμμάτων.
Για να εμφανίσουν περισσότερα χωράφια από όσα είχαν, οι εμπλεκόμενοι συνέτασσαν ιδιωτικά συμφωνητικά εταιρικής καλλιέργειας, στα οποία δεν συμπλήρωναν την πραγματική θέση των γεωτεμαχίων, ούτε και τα ακριβή στοιχεία των συμβαλλομένων μερών.
Από τον έλεγχο στα επίμαχα γεωτεμάχια, προέκυψε ότι κανένα από αυτά δεν ταυτοποιείται με τα αρχικώς δηλωθέντα από τους παραγωγούς, δεδομένου ότι παρουσίαζαν σημαντική απόκλιση ως προς την έκταση, το σχήμα και τη θέση, ενώ περαιτέρω δεν κατέστη δυνατόν να δικαιολογήσουν τη νόμιμη κατοχή τους.
Μάλιστα προέκυψε ότι τα ίδια γεωτεμάχια είχαν δηλωθεί ταυτόχρονα και από άλλους εμπλεκόμενους παραγωγούς, προκειμένου να λάβουν και αυτοί τις επιδοτήσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση δύο τουλάχιστον αγροτών, οι οποίοι είχαν δηλώσει ως ιδιόκτητο, καλλιεργούμενο από αυτούς, ένα από τα επίμαχα γεωτεμάχια, ενώ ή κυριότητά του στη πραγματικότητα ανήκει σε νομικό πρόσωπο.
Μόνο για το έτος 2011, που ολοκληρώθηκε ο έλεγχος, προκύπτει ότι η προκληθείσα αλλά και η επαπειλούμενη (στις περιπτώσεις της απόπειρας) ζημιά του ελληνικού δημοσίου, ανέρχεται στις 30.000 ευρώ, για το σύνολο των εμπλεκομένων αγροτών. Η συνολική ζημιά για ολόκληρη την περίοδο 2006 – 2012 θα προσδιοριστεί επακριβώς με την ολοκλήρωση του ελέγχου, που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.
Πλαστά τιμολόγια αγοράς σπόρων στο Κιλκίς
Στη δεύτερη υπόθεση, η οποία ουσιαστικά αποτελεί εξέλιξη της αρχικής έρευνας, πραγματοποιήθηκαν στοχευμένοι έλεγχοι παραστατικών προμηθευτών σπόρων βάμβακος του Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε., σε περιοχές του Κιλκίς και της Πέλλας.
Το αντικείμενο των ελέγχων αφορούσε στη νομιμότητα της χορήγησης οικονομικής ενίσχυσης σε βαμβακοπαραγωγούς και επεκτάθηκε και στα τρία επιμέρους στάδια της διαδικασίας, που περιλαμβάνει αρχικά τη χορήγηση σπόρων βάμβακος από τις εταιρείες στους παραγωγούς και την έκδοση τιμολογίων, στη συνέχεια την υποβολή των τιμολογίων και λοιπών παραστατικών από τους αγρότες στον Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε. και τέλος την έγκριση των αιτήσεων για τη χορήγηση των ενισχύσεων.
Σε έρευνες που διενεργήθηκαν σε δύο επιχειρήσεις – εκδότες τιμολογίων αγοράς σπόρων βάμβακος, στη περιοχή της Γουμένισσας του νομού Κιλκίς, κατασχέθηκαν πέντε μπλοκ δελτίων αποστολής – τιμολογίων καθώς και αντίγραφα στελεχών αυτών.
Από τον έλεγχο, που ακολούθησε, προέκυψαν τόσο ποινικές ευθύνες, όσο και διοικητικές παραβάσεις, που επισύρουν αντίστοιχες κυρώσεις σε βάρος και των δυο επιχειρήσεων, καθότι χορήγησαν πλαστά τιμολόγια αγοράς σπόρων σε οκτώ τουλάχιστον αγρότες, οι οποίοι στη συνέχεια τα παρουσίασαν, ως παραστατικά και έλαβαν οικονομικές ενισχύσεις από τον Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε., συνολικού ποσού 83.755,58 ευρώ.
Οι παραβάσεις, που βεβαιώθηκαν στις παραπάνω επιχειρήσεις, αφορούν αδικήματα της φορολογικής νομοθεσίας και συγκεκριμένα φοροδιαφυγή, μέσω έκδοσης πλαστών φορολογικών στοιχείων καθώς επίσης παραβάσεις της νομοθεσίας του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων (Κ.Β.Σ.), καθώς διαπιστώθηκε ελλιπές περιεχόμενο των απαραίτητων στοιχείων έκδοσης σε δελτία αποστολής -τιμολόγια.
Οι δικογραφίες που σχηματίστηκαν υποβλήθηκαν στις αρμόδιες Εισαγγελίες Πρωτοδικών Μεσολογγίου και Κιλκίς, αντίστοιχα ενώ οι συνταχθείσες εκθέσεις φορολογικού ελέγχου απεστάλησαν στις αρμόδιες Δ.Ο.Υ. για τις προβλεπόμενες πράξεις καταλογισμού, σε σχέση με τις διαπιστωθείσες παραβάσεις.
Πηγή: iefimerida.gr
Παρασκευή 27 Ιουνίου 2014
Οι χωρίς κανονικά ρούχα
Λίγες μέρες μετά την απόφαση του Αρείου Πάγου εις βάρος των απολυμένων καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών, το Συμβούλιο της Επικρατείας αποφάσισε ότι είναι παράνομες οι περικοπές των δικαστικών.
Περικοπές οι οποίες ασφαλώς έχουν επιβληθεί σε όλες τις κατηγορίες εργαζομένων του δημοσίου, είτε του ενιαίου είτε των ειδικών μισθολογίων.
Το σκεπτικό είναι γνωστό από άλλες φορές.
Οι δικαστές θεωρούν τους εαυτούς τους μια ιδιαίτερη κατηγορία εργαζομένων, υπερέχουσα έναντι όλων των άλλων τόσο ως προς τη σπουδαιότητα του ρόλου τους όσο και ως προς τις απαιτήσεις τους. Το ξέρουμε δα ότι το επάγγελμα του δικαστικού είναι σημαντικότερο για την κοινωνία μας από εκείνο του εκπαιδευτικού, του Πανεπιστημιακού, του γιατρού του ΕΣΥ και των λοιπών υπαλλήλων του κράτους, όπως επίσης και το δυσκολότερο.
Επίσης ξέρουμε ότι οι ίδιοι απαιτούν για τους εαυτούς τους υψηλότερες αποδοχές για να μην υποκύπτουν σε πειρασμούς.
Τότε γιατί καταδικάζουν τους πολύ χαμηλότερα αμειβόμενους υπαλλήλους εφοριών ή πολεοδομιών που με αυτήν τη λογική είναι αναμενόμενο να υποκύψουν;
Τους έχουν αποδώσει ποτέ το ελαφρυντικό των μη ικανοποιητικών, σε σχέση με τους πειρασμούς της ειδικότητας, αμοιβών;
Αυτήν τη φορά πάντως δεν αποφάσισαν μόνο για τους εαυτούς του την άρση των περικοπών αλλά συμπαρέσυραν και μια άλλη κατηγορία υπαλλήλων, τους ένστολους.
Ασφαλώς δεν μπορώ να κάνω δίκη προθέσεων και να συμπεράνω με ευκολία ότι έγινε για ξεκάρφωμα, πάντως είναι γεγονός ότι οι ένστολοι ανήκαν στην ίδια βασική κατηγορία των ειδικών μισθολογίων και οπωσδήποτε διευκολύνει την πέψη της απόφασης από την κοινωνία. Πόσω μάλλον που οι ένστολοι αποτελούν παραδοσιακά το σίγουρο σημείο αναφοράς της συντηρητικής κοινωνίας μας.
Θυμίζω ότι στην ίδια κατηγορία εργαζομένων υπάγονται πανεπιστημιακοί, γιατροί του ΕΣΥ, διπλωμάτες κλπ.
Όμως αυτοί ανήκουν στις ειδικότητες που ποτέ δεν τραγούδησε η λαϊκή μούσα.
Η στολή είναι εκείνη που όσο πιο ανώριμη και καθηλωμένη είναι μια κοινωνία τόσο περισσότερο δοξάζεται.
Δεν λέω ότι οι ένστολοι αμείβονται όσο οι δικαστές, αλίμονο, κανείς δεν αμείβεται σαν τους δικαστές. Και μάλιστα σε μεγάλο ποσοστό είναι χαμηλόμισθοι.
Όμως οι μισθοί τους δεν είναι χαμηλότεροι από των δασκάλων, των καθηγητών, των γιατρών και των άλλων υπαλλήλων του στενού δημόσιου τομέα.
Γιατί λοιπόν για αυτούς δεν βγήκαν ποτέ βουλευτές να μοιρολογήσουν για τα 800 ευρώ που παίρνουν για να μας προσέχουν;
Πόσα παίρνει ο νέος δάσκαλος, καθηγητής, ειδικευόμενος;
Μόνο αυτοί που κρατούν όπλα προστατεύουν την κοινωνία μας, και όχι αυτοί που κρατούν βιβλία, υπολογιστές, νυστέρια, δοκιμαστικούς σωλήνες;
Έτσι φαίνεται.
Για αυτό και ο Πρωθυπουργός αποφάσισε να μοιράσει το πλεόνασμα και σε ένστολους κάτω των 1500 ευρώ, αντί να το μοιράσει αποκλειστικά σε ανέργους.
Σκέφτηκε κανείς ότι ίσως οι περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι παίρνουν κάτω από 1500 ευρώ;
Ποιος θα διαμαρτυρηθεί όμως;
Ποιος διαμαρτύρεται ποτέ για τη στολή που παραλύει κάθε αντίδραση σαν ξόρκι;
Αντιθέτως κάθε εξαίρεσή τους από την κοινή μοίρα φαίνεται φυσιολογική γιατί και αυτοί αποτελούν μια, διαφορετικού τύπου από τους δικαστές αλλά πάντως ιδιαίτερη κατηγορία, υπερέχουσα στη συνείδηση της λαϊκής δεξιάς και όχι μόνο, από αυτούς που φορούν κανονικά ρούχα. Γιατί οι επωμίδες είναι πάντα δομικό υλικό των εθνικών μας ιδεολογημάτων. Για αυτό μπαίνει κανείς στον πειρασμό να σκεφτεί ότι ήταν και το σίγουρο άλλοθι των δικαστών.
Δεν θέλω να υποτιμήσω τη χρησιμότητα των ενστόλων και μάλιστα των αστυνομικών, των πυροσβεστών και των ιπταμένων της πολεμικής αεροπορίας, ούτε φυσικά των δικαστών. Διαμαρτύρομαι για την τεχνητή εξύψωσή τους σε σχέση με άλλους εργαζόμενους.
Ε, ναι, δεν είναι τιμητικό για την κοινωνία μας να προσπαθεί να περισώσει τις αποδοχές μόνο αυτών που φορούν τήβεννο ή στολή ή ράσα.
Ανδρέας Πετρουλάκης
Περικοπές οι οποίες ασφαλώς έχουν επιβληθεί σε όλες τις κατηγορίες εργαζομένων του δημοσίου, είτε του ενιαίου είτε των ειδικών μισθολογίων.
Το σκεπτικό είναι γνωστό από άλλες φορές.
Οι δικαστές θεωρούν τους εαυτούς τους μια ιδιαίτερη κατηγορία εργαζομένων, υπερέχουσα έναντι όλων των άλλων τόσο ως προς τη σπουδαιότητα του ρόλου τους όσο και ως προς τις απαιτήσεις τους. Το ξέρουμε δα ότι το επάγγελμα του δικαστικού είναι σημαντικότερο για την κοινωνία μας από εκείνο του εκπαιδευτικού, του Πανεπιστημιακού, του γιατρού του ΕΣΥ και των λοιπών υπαλλήλων του κράτους, όπως επίσης και το δυσκολότερο.
Επίσης ξέρουμε ότι οι ίδιοι απαιτούν για τους εαυτούς τους υψηλότερες αποδοχές για να μην υποκύπτουν σε πειρασμούς.
Τότε γιατί καταδικάζουν τους πολύ χαμηλότερα αμειβόμενους υπαλλήλους εφοριών ή πολεοδομιών που με αυτήν τη λογική είναι αναμενόμενο να υποκύψουν;
Τους έχουν αποδώσει ποτέ το ελαφρυντικό των μη ικανοποιητικών, σε σχέση με τους πειρασμούς της ειδικότητας, αμοιβών;
Αυτήν τη φορά πάντως δεν αποφάσισαν μόνο για τους εαυτούς του την άρση των περικοπών αλλά συμπαρέσυραν και μια άλλη κατηγορία υπαλλήλων, τους ένστολους.
Ασφαλώς δεν μπορώ να κάνω δίκη προθέσεων και να συμπεράνω με ευκολία ότι έγινε για ξεκάρφωμα, πάντως είναι γεγονός ότι οι ένστολοι ανήκαν στην ίδια βασική κατηγορία των ειδικών μισθολογίων και οπωσδήποτε διευκολύνει την πέψη της απόφασης από την κοινωνία. Πόσω μάλλον που οι ένστολοι αποτελούν παραδοσιακά το σίγουρο σημείο αναφοράς της συντηρητικής κοινωνίας μας.
Θυμίζω ότι στην ίδια κατηγορία εργαζομένων υπάγονται πανεπιστημιακοί, γιατροί του ΕΣΥ, διπλωμάτες κλπ.
Όμως αυτοί ανήκουν στις ειδικότητες που ποτέ δεν τραγούδησε η λαϊκή μούσα.
Η στολή είναι εκείνη που όσο πιο ανώριμη και καθηλωμένη είναι μια κοινωνία τόσο περισσότερο δοξάζεται.
Δεν λέω ότι οι ένστολοι αμείβονται όσο οι δικαστές, αλίμονο, κανείς δεν αμείβεται σαν τους δικαστές. Και μάλιστα σε μεγάλο ποσοστό είναι χαμηλόμισθοι.
Όμως οι μισθοί τους δεν είναι χαμηλότεροι από των δασκάλων, των καθηγητών, των γιατρών και των άλλων υπαλλήλων του στενού δημόσιου τομέα.
Γιατί λοιπόν για αυτούς δεν βγήκαν ποτέ βουλευτές να μοιρολογήσουν για τα 800 ευρώ που παίρνουν για να μας προσέχουν;
Πόσα παίρνει ο νέος δάσκαλος, καθηγητής, ειδικευόμενος;
Μόνο αυτοί που κρατούν όπλα προστατεύουν την κοινωνία μας, και όχι αυτοί που κρατούν βιβλία, υπολογιστές, νυστέρια, δοκιμαστικούς σωλήνες;
Έτσι φαίνεται.
Για αυτό και ο Πρωθυπουργός αποφάσισε να μοιράσει το πλεόνασμα και σε ένστολους κάτω των 1500 ευρώ, αντί να το μοιράσει αποκλειστικά σε ανέργους.
Σκέφτηκε κανείς ότι ίσως οι περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι παίρνουν κάτω από 1500 ευρώ;
Ποιος θα διαμαρτυρηθεί όμως;
Ποιος διαμαρτύρεται ποτέ για τη στολή που παραλύει κάθε αντίδραση σαν ξόρκι;
Αντιθέτως κάθε εξαίρεσή τους από την κοινή μοίρα φαίνεται φυσιολογική γιατί και αυτοί αποτελούν μια, διαφορετικού τύπου από τους δικαστές αλλά πάντως ιδιαίτερη κατηγορία, υπερέχουσα στη συνείδηση της λαϊκής δεξιάς και όχι μόνο, από αυτούς που φορούν κανονικά ρούχα. Γιατί οι επωμίδες είναι πάντα δομικό υλικό των εθνικών μας ιδεολογημάτων. Για αυτό μπαίνει κανείς στον πειρασμό να σκεφτεί ότι ήταν και το σίγουρο άλλοθι των δικαστών.
Δεν θέλω να υποτιμήσω τη χρησιμότητα των ενστόλων και μάλιστα των αστυνομικών, των πυροσβεστών και των ιπταμένων της πολεμικής αεροπορίας, ούτε φυσικά των δικαστών. Διαμαρτύρομαι για την τεχνητή εξύψωσή τους σε σχέση με άλλους εργαζόμενους.
Ε, ναι, δεν είναι τιμητικό για την κοινωνία μας να προσπαθεί να περισώσει τις αποδοχές μόνο αυτών που φορούν τήβεννο ή στολή ή ράσα.
Ανδρέας Πετρουλάκης
Πέμπτη 26 Ιουνίου 2014
Επιστολή διαμαρτυρίας γονέων – δημοτών Παλαμά για τη λειτουργία του Δημοτικού Ωδείου
Ήταν κάποιο βράδυ του 1955, όταν στον περιοδεύοντα θίασο της Μαίρης Λωράνς, με τους ανερχόμενους τότε ηθοποιούς, Κώστα Βουτσά, Μάρθα Καραγιάννη, Σόνια Δήμου, Γιάννη Τζανετάκο και τη χορεύτρια Ντέπυ Φιλοσόφου, αρρώστησε η τραγουδίστρια του θιάσου.
Την αντικατέστησε η δεκαεπτάχρονη τότε Κυριακή Παπαδοπούλου που ήξερε απ’έξω όλα τα τραγούδια.
Τραγούδησε το «Ο άνθρωπός μου» της Σοφίας Βέμπο και το «Μαλαγκένια» γερμανικό τραγούδι της Κατοχής.
Ήταν εκείνη τη στιγμή που στον Παλαμά της Καρδίτσας το Ελληνικό τραγούδι κέρδιζε μια από τις μεγαλύτερες εκπροσώπους του.
Την μετέπειτα «Μαρινέλλα».
Από το 2010 και μετά, το Ελληνικό κοινό θα μάθαινε για το ξεκίνημα της μεγάλης τραγουδίστριας μέσα από την Παράσταση-Μιούζικαλ που ήταν αφιερωμένη στη μεγάλη αυτή τραγουδίστρια με την ίδια πρωταγωνίστρια.
Για όσους δε, επιδίωκαν να μαθαίνουν για την Καλλιτεχνική-Πολιτιστική εξέλιξη της μεγαλύτερης Κωμόπολης του Νομού της Καρδίτσας ανακάλυπταν ότι ύστερα από πολλά δύσκολα χρόνια είχε δημιουργηθεί ένα μουσικό φυτώριο, μια καθόλα αξιοζήλευτη Μουσική Σχολή (μετέπειτα Ωδείο).
Η μεταστέγασή του σε δικές του αίθουσες διδασκαλίας (μετά από περιπλάνηση είτε στο Δημοτικό Κτήριο, είτε στο Κτήριο Πολλαπλών Χρήσεων) έγινε το 2006-07 με ένα κόστος άνω των 300.000 Ευρώ.
Δημιουργήθηκε έτσι το «ΜΟΥΣΩΝ ΜΕΛΑΘΡΟΝ».
Ένας χώρος όπου φοιτούσαν πάνω από 280 μαθητές. Πολλοί /ές από αυτούς τους μαθητές/τριες έγιναν καθηγητές μουσικής και διδάσκουν ανά την Ελλάδα. Πλήθος εκδηλώσεων πραγματοποιούνταν κατά τη διάρκεια της χρονιάς με Χορωδιακές εκδηλώσεις και μουσικές επιδείξεις.
Ίσως τότε ήταν οι εποχές των "παχιών αγελάδων".
Εδώ και δύο περίπου χρόνια ο αριθμός των μαθητών σημειώνει μια τρομακτικά φθίνουσα πορεία που μόνο αισιοδοξία δεν προοιωνίζει.
Ο αριθμός των μαθητών έχει μειωθεί στους 50 και αρκετά μαθήματα έχουν καταργηθεί.
Πλήθος διαμαρτυριών υπάρχει από την πλευρά των διδασκόντων για τα εργασιακά τους δικαιώματα και τον τρόπο αμοιβής τους.
Μας προέκυψε ξαφνικά ο όρος "αντί αντιτίμου" και ένα σωρό γραφειοκρατικές διαδικασίες που σαν αποτέλεσμα είχαν την απώλεια ωρών λειτουργίας του Ωδείου και κατά συνέπεια ωρών διδασκαλίας μαθημάτων.
Όλα αυτά τη στιγμή που ο τελευταίος πρόεδρος του ΔΟΠΑΠΑΠ δήλωνε δημοσίως πως"έχουν λυθεί όλα τα προβλήματα του Ωδείου και πως τα εμπόδια έχουν ξεπεραστεί".
Το ίδιο διάστημα που οι εκπ/κοί του Ωδείου εγγράφως ζητούσαν τις αμοιβές τους και που ανακάλυπταν (αρχές Ιουνίου) ότι αντί να ετοιμάζονται οι απολύσεις τους εκκρεμούσαν ακόμη οι συμβάσεις πρόσληψής τους.
Τα χρήματα στο ταμείο του Νομικού προσώπου δεν επαρκούσαν.
Παρόλα αυτά επαρκούσαν για τις απευθείας αναθέσεις αγοράς ''Διευθυντικών Καθισμάτων για το Ωδείο'' (ΑΔΑ ΒΛ4ΥΟΛΝΡ-ΜΣ5), εργασίες συντήρησης εξωτερικού χώρου του κτιρίου του Ωδείου (ΑΔΑ ΒΙΕ4ΟΛΝΡ ΒΩ1) καθώς και μια σειρά άλλων αναθέσεων – τυπικά απαραίτητων για τη λειτουργία ενός Δημοτικού Οργανισμού.
Προκύπτει άραγε κάποια λογική νοικοκυρέματος (στα χρόνια μιας μνημονιακής καθημερινότητας) με δαπάνες «παρολίγον» 15.000 ευρώ για εκδηλώσεις Αποκρεών-Καθαράς Δευτέρας (ΑΔΑ ΒΙΕΚΟΛΝΡ-ΩΧΨ), τη στιγμή που απαιτούνται απείρως λιγότερα για την αμοιβή ενός εκπ/κού μουσικής;
Ελαιοχρωματίζονται κτίρια για να είναι άδεια από τις μουσικές των μαθητών τους;
(ΑΔΑ ΒΙΕ4ΟΛΝΡΥΟΙ)
Βοηθούν όλα αυτά στην Πολιτιστική και εν τέλει στην οικονομική και καθημερινή αναβάθμιση της ζωής αυτού του τόπου;
Μας φταίει μόνο η Καλλικρατική αρχιτεκτονική Διοίκησης των Δήμων και η απάνθρωπη μνημονιακή πολιτική;
Η λαϊκή παροιμία λέει πως όποιος έχει τα γένια έχει και τα χτένια,...ή μήπως όχι;
Η νέα Αυτοδιοικητική Αρχή που θα αναλάβει τη Διοίκηση του Δήμου, κατέκρινε (ως Αντιπολίτευση στα Δημοτικά Συμβούλια) ορισμένες από τις παραπάνω πρακτικές λειτουργίας του Ωδείου (π.χ. Κανονισμός Εσωτερικής Λειτουργίας ΟΕΥ).
Διεκδίκησε τη ψήφο των Δημοτών προβάλλοντας την "ισάξια αντιμετώπιση των πολιτών", "ένα κοινωνικό συμβόλαιο που θα ελέγχεται διαρκώς για την τήρησή του και που θα φέρει την αλλαγή στον τόπο μας".
Ελπίζουμε να γίνουν πράξη οι δεσμεύσεις όλων.
Τον Σεπτέμβριο θα ξεκινήσει η νέα Σχολική-Ωδειακή χρονιά.
Πρέπει να έχουν γίνει όλες οι απαραίτητες ενέργειες για την απρόσκοπτη λειτουργία του Δημοτικού Ωδείου Παλαμά.
Εφόσον κάποιοι ξέρουν τον τρόπο και κάποιοι άλλοι έχουν πραγματικά τη διάθεση να προσφέρουν σ’ αυτό τον τόπο, πρέπει να δοθεί το στίγμα ότι εκείνο που χρειάζεται είναι η θέληση και οι πράξεις και όχι "τα ωραία λόγια".
Γιατί ένα δέντρο χωρίς ρίζες είναι καταδικασμένο να πέσει και ο Πολιτισμός με τις Παραδόσεις μας είναι οι μόνες ρίζες που μας απέμειναν.
Δημότες Δήμου Παλαμά:
Σακελλαρίου Γιώργος του Ιωάννη
Τζέλλα Ελένη
Ράγιας Κλεομένης
Μακρή Πόπη
Μπιρνάρας Βασίλειος
Τσιμούρα Μαρία
Σκέντου Μαρία
Σακελλαρίου Βάιος του Γεωργίου
Σκούφη Βάνα
Μπαλαδήμας Δημήτριος
Μαργέλη Ρίτα
Μαργέλη Χριστίνα
Ταμπάκης Γεώργιος
Τασιοπούλου Βασιλική
Μαντές Απόστολος
Τσιανάβας Αθανάσιος
Τζέλλας Ευθύμιος
Χαλβατζάρας Γεώργιος
Βαρλάμης Δημήτριος
Μπιζιώτη Βασιλική
Αντωνόπουλος Ευάγγελος, πατήρ
Χαραλαμποπούλου Ανδριάνα
Νιάφας Γεώργιος
Μαύρου Ευαγγελία
Καραΐσκος Δημήτριος
Κορδένη Ιωάννα
Φαλάγγα Αρετή
Την αντικατέστησε η δεκαεπτάχρονη τότε Κυριακή Παπαδοπούλου που ήξερε απ’έξω όλα τα τραγούδια.
Τραγούδησε το «Ο άνθρωπός μου» της Σοφίας Βέμπο και το «Μαλαγκένια» γερμανικό τραγούδι της Κατοχής.
Ήταν εκείνη τη στιγμή που στον Παλαμά της Καρδίτσας το Ελληνικό τραγούδι κέρδιζε μια από τις μεγαλύτερες εκπροσώπους του.
Την μετέπειτα «Μαρινέλλα».
Από το 2010 και μετά, το Ελληνικό κοινό θα μάθαινε για το ξεκίνημα της μεγάλης τραγουδίστριας μέσα από την Παράσταση-Μιούζικαλ που ήταν αφιερωμένη στη μεγάλη αυτή τραγουδίστρια με την ίδια πρωταγωνίστρια.
Για όσους δε, επιδίωκαν να μαθαίνουν για την Καλλιτεχνική-Πολιτιστική εξέλιξη της μεγαλύτερης Κωμόπολης του Νομού της Καρδίτσας ανακάλυπταν ότι ύστερα από πολλά δύσκολα χρόνια είχε δημιουργηθεί ένα μουσικό φυτώριο, μια καθόλα αξιοζήλευτη Μουσική Σχολή (μετέπειτα Ωδείο).
Η μεταστέγασή του σε δικές του αίθουσες διδασκαλίας (μετά από περιπλάνηση είτε στο Δημοτικό Κτήριο, είτε στο Κτήριο Πολλαπλών Χρήσεων) έγινε το 2006-07 με ένα κόστος άνω των 300.000 Ευρώ.
Δημιουργήθηκε έτσι το «ΜΟΥΣΩΝ ΜΕΛΑΘΡΟΝ».
Ένας χώρος όπου φοιτούσαν πάνω από 280 μαθητές. Πολλοί /ές από αυτούς τους μαθητές/τριες έγιναν καθηγητές μουσικής και διδάσκουν ανά την Ελλάδα. Πλήθος εκδηλώσεων πραγματοποιούνταν κατά τη διάρκεια της χρονιάς με Χορωδιακές εκδηλώσεις και μουσικές επιδείξεις.
Ίσως τότε ήταν οι εποχές των "παχιών αγελάδων".
Εδώ και δύο περίπου χρόνια ο αριθμός των μαθητών σημειώνει μια τρομακτικά φθίνουσα πορεία που μόνο αισιοδοξία δεν προοιωνίζει.
Ο αριθμός των μαθητών έχει μειωθεί στους 50 και αρκετά μαθήματα έχουν καταργηθεί.
Πλήθος διαμαρτυριών υπάρχει από την πλευρά των διδασκόντων για τα εργασιακά τους δικαιώματα και τον τρόπο αμοιβής τους.
Μας προέκυψε ξαφνικά ο όρος "αντί αντιτίμου" και ένα σωρό γραφειοκρατικές διαδικασίες που σαν αποτέλεσμα είχαν την απώλεια ωρών λειτουργίας του Ωδείου και κατά συνέπεια ωρών διδασκαλίας μαθημάτων.
Όλα αυτά τη στιγμή που ο τελευταίος πρόεδρος του ΔΟΠΑΠΑΠ δήλωνε δημοσίως πως"έχουν λυθεί όλα τα προβλήματα του Ωδείου και πως τα εμπόδια έχουν ξεπεραστεί".
Το ίδιο διάστημα που οι εκπ/κοί του Ωδείου εγγράφως ζητούσαν τις αμοιβές τους και που ανακάλυπταν (αρχές Ιουνίου) ότι αντί να ετοιμάζονται οι απολύσεις τους εκκρεμούσαν ακόμη οι συμβάσεις πρόσληψής τους.
Τα χρήματα στο ταμείο του Νομικού προσώπου δεν επαρκούσαν.
Παρόλα αυτά επαρκούσαν για τις απευθείας αναθέσεις αγοράς ''Διευθυντικών Καθισμάτων για το Ωδείο'' (ΑΔΑ ΒΛ4ΥΟΛΝΡ-ΜΣ5), εργασίες συντήρησης εξωτερικού χώρου του κτιρίου του Ωδείου (ΑΔΑ ΒΙΕ4ΟΛΝΡ ΒΩ1) καθώς και μια σειρά άλλων αναθέσεων – τυπικά απαραίτητων για τη λειτουργία ενός Δημοτικού Οργανισμού.
Προκύπτει άραγε κάποια λογική νοικοκυρέματος (στα χρόνια μιας μνημονιακής καθημερινότητας) με δαπάνες «παρολίγον» 15.000 ευρώ για εκδηλώσεις Αποκρεών-Καθαράς Δευτέρας (ΑΔΑ ΒΙΕΚΟΛΝΡ-ΩΧΨ), τη στιγμή που απαιτούνται απείρως λιγότερα για την αμοιβή ενός εκπ/κού μουσικής;
Ελαιοχρωματίζονται κτίρια για να είναι άδεια από τις μουσικές των μαθητών τους;
(ΑΔΑ ΒΙΕ4ΟΛΝΡΥΟΙ)
Βοηθούν όλα αυτά στην Πολιτιστική και εν τέλει στην οικονομική και καθημερινή αναβάθμιση της ζωής αυτού του τόπου;
Μας φταίει μόνο η Καλλικρατική αρχιτεκτονική Διοίκησης των Δήμων και η απάνθρωπη μνημονιακή πολιτική;
Η λαϊκή παροιμία λέει πως όποιος έχει τα γένια έχει και τα χτένια,...ή μήπως όχι;
Η νέα Αυτοδιοικητική Αρχή που θα αναλάβει τη Διοίκηση του Δήμου, κατέκρινε (ως Αντιπολίτευση στα Δημοτικά Συμβούλια) ορισμένες από τις παραπάνω πρακτικές λειτουργίας του Ωδείου (π.χ. Κανονισμός Εσωτερικής Λειτουργίας ΟΕΥ).
Διεκδίκησε τη ψήφο των Δημοτών προβάλλοντας την "ισάξια αντιμετώπιση των πολιτών", "ένα κοινωνικό συμβόλαιο που θα ελέγχεται διαρκώς για την τήρησή του και που θα φέρει την αλλαγή στον τόπο μας".
Ελπίζουμε να γίνουν πράξη οι δεσμεύσεις όλων.
Τον Σεπτέμβριο θα ξεκινήσει η νέα Σχολική-Ωδειακή χρονιά.
Πρέπει να έχουν γίνει όλες οι απαραίτητες ενέργειες για την απρόσκοπτη λειτουργία του Δημοτικού Ωδείου Παλαμά.
Εφόσον κάποιοι ξέρουν τον τρόπο και κάποιοι άλλοι έχουν πραγματικά τη διάθεση να προσφέρουν σ’ αυτό τον τόπο, πρέπει να δοθεί το στίγμα ότι εκείνο που χρειάζεται είναι η θέληση και οι πράξεις και όχι "τα ωραία λόγια".
Γιατί ένα δέντρο χωρίς ρίζες είναι καταδικασμένο να πέσει και ο Πολιτισμός με τις Παραδόσεις μας είναι οι μόνες ρίζες που μας απέμειναν.
Δημότες Δήμου Παλαμά:
Σακελλαρίου Γιώργος του Ιωάννη
Τζέλλα Ελένη
Ράγιας Κλεομένης
Μακρή Πόπη
Μπιρνάρας Βασίλειος
Τσιμούρα Μαρία
Σκέντου Μαρία
Σακελλαρίου Βάιος του Γεωργίου
Σκούφη Βάνα
Μπαλαδήμας Δημήτριος
Μαργέλη Ρίτα
Μαργέλη Χριστίνα
Ταμπάκης Γεώργιος
Τασιοπούλου Βασιλική
Μαντές Απόστολος
Τσιανάβας Αθανάσιος
Τζέλλας Ευθύμιος
Χαλβατζάρας Γεώργιος
Βαρλάμης Δημήτριος
Μπιζιώτη Βασιλική
Αντωνόπουλος Ευάγγελος, πατήρ
Χαραλαμποπούλου Ανδριάνα
Νιάφας Γεώργιος
Μαύρου Ευαγγελία
Καραΐσκος Δημήτριος
Κορδένη Ιωάννα
Φαλάγγα Αρετή
Ο Αρχιμανδρίτης Τιμόθεος Άνθης είναι ο νέος Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος & Φαναριοφερσάλων
Τη Δευτέρα 30 Ιουνίου, θα πραγματοποιηθεί η χειροτονία του νέου Μητροπολίτη Θεσσαλιώτιδος & Φαναριοφερσάλων κ. Τιμοθέου, στον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου Αθηνών
Ο Γραμματέας της Συνοδικής Επιτροπής Τύπου, Δημοσίων Σχέσεων και Διαφωτίσεως Αρχιμ. Τιμόθεος Άνθης, εξελέγη το μεσημέρι της Τετάρτης της 25ης Ιουνίου 2014, νέος Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων.
Το Σώμα της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος με ψήφους 61 εξέλεξε τον Αρχιμανδρίτη π. Τιμόθεο Άνθη, εφημέριο-προϊστάμενο του Ιερού Ναού Αγίας Φιλοθέης-Φιλοθέης Αττικής.
Ο νέος Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος είναι γνωστός για την εμπειρία του σε εκκλησιαστικά θέματα, καθώς διατέλεσε εκπρόσωπος Τύπου του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου και στενός συνεργάτης του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου.
Η χειροτονία του νέου Μητροπολίτη Θεσσαλιώτιδος & Φαναριοφερσάλων κ. Τιμοθέου θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 30 Ιουνίου, στον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου Αθηνών.
Η "ΙΤΕΑ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ"απευθύνει τις θερμές ευχές της προς τον νέο Μητροπολίτη Θεσσαλιώτιδος & Φαναριοφερσάλων και του εύχεται "ΜΑΚΡΟΗΜΕΡΕΥΣΗ ΕΠ' ΑΓΑΘΩ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ"
Το τριπρόσωπο και οι ψήφοι
Πριν από την εκλογή του νέου Μητροπολίτη Θεσσαλιώτιδος είχε πραγματοποιηθεί η διαδικασία του τριπροσώπου για την πλήρωση της Ιεράς Μητροπόλεώς μας. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το ανακοινωθέν της Επιτροπής Τύπου της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Ελλάδος, η ψηφοφορία έγινε ως εξής:
"Επί ψηφισάντων 73, η πρόταση δι εκλογής έλαβε 64 ψήφους και η πρόταση δια καταστάσεως 9 ψήφους. Έτσι η Ιεραρχία απεφάνθη υπέρ της πληρώσεως της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων δι’ εκλογής. Ακολούθησε η διαδικασία της πληρώσεως της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων δι’ εκλογής. Για την κατάρτιση του τριπροσώπου επί συνόλου 72 ψηφισάντων έλαβαν :
1) Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ρεντίνης κ. Σεραφείμ, ψήφους 17.
2) Αρχιμανδρίτης κ. Τιμόθεος Άνθης, ψήφους 60.
3) Αρχιμανδρίτης κ. Ιερώνυμος Νικολόπουλος, ψήφους 8.
Επί της δευτέρας ψηφοφορίας, και γενομένης της διαλογής των ψήφων, ανεδείχθη Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης κ. Τιμόθεος Άνθης, με 61 ψήφους, επί συνόλου 72 ψηφισάντων, ενώ ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ρεντίνης κ. Σεραφείμ έλαβε 5 ψήφους και ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης κ. Ιερώνυμος Νικολόπουλος 2 ψήφους. Επίσης ευρέθησαν 4 λευκά ψηφοδέλτια".
Τα Μικρά Μηνύματα
Μετά το πέρας της Συνεδριάσεως, ακολούθησαν τα Μικρά Μηνύματα των νεοεκλεγέντων Μητροπολιτών.Έπειτα και κατά την κρατούσα Εκκλησιαστική Τάξη, οι εψηφισμένοι Μητροπολίτες Φωκίδος κ. Θεόκτιστος, Ιωαννίνων κ. Μάξιμος, Ελασσώνος κ. Χαρίτων και Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ. Τιμόθεος, έδωσαν το Μέγα Μήνυμα εντός του Καθολικού της Ιεράς Μονής Πετράκη, χοροστατούντος του Μακαριωτάτου Προέδρου, Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, επί παρουσία πολλών Ιεραρχών, Κληρικών και Λαϊκών Χριστιανών.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ κ. κ. ΤΙΜΟΘΕΟΥ
O κατά κόσμον Νικόλαος, Άνθης του Ιωάννου και της Σπυριδούλας γεννήθηκε στο Κοντόκαλι Κερκύρας το έτος 1964. Από τον μακαριστό Μητροπολίτη Κερκύρας και Παξών κυρό Τιμόθεο († 2002) εκάρη Μοναχός στην Ιερά Μονή Υπεραγίας Θεοτόκου Παλαιοκαστριτίσσης Κερκύρας στις 8.5.1986, εχειροτονήθη Διάκονος στις 12.7.1986 και Πρεσβύτερος στις 15.8.1992 λαβών και το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτου.
Μετά τις εγκύκλιες σπουδές έλαβε:
α) Πτυχίο της Λογιστικής 1985
β) Πτυχίο της Ανωτέρας Εκκλησιαστικής Σχολής Αθηνών 1986
γ) Πτυχίο του Θεολογικού Τμήματος της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών 1993
δ) Master Θεολογίας στον Τομέα Πατερικών Σπουδών, Ιστορίας Δογμάτων και Συμβολικής 2003.
Ομιλεί την Αγγλική Γλώσσα.
Έχει υπηρετήσει ως Ιεροκήρυκας και Γραμματεύς της Ιεράς Μητροπόλεως Κερκύρας και Παξών και Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Υπεραγίας Θεοτόκου Κασσωπίτρας Κερκύρας.
Από το έτος 1999 υπηρετεί στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος ως Γραμματεύς των: α) Συνοδικής Επιτροπής Κοινωνικής Προνοίας και Ευποιίας, από το έτος 1999, β) Συνοδικης Επιτροπής Τύπου, Δημοσίων Σχέσεων και Διαφωτίσεως, από το έτος 2008, γ) Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Θείας και Πολιτικής Οικονομίας και Οικολογίας, από το έτος 2006.
Έχει μετάσχει ως μέλος σε διάφορες Εκκλησιαστικές και Κρατικές Επιτροπές καθώς επίσης και ως εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Ελλάδος σε αρκετές αποστολές.
Από τον Ιούλιο του έτους 2006 ανέλαβε Εκπρόσωπος Τύπου του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρού Χριστοδούλου ενώ από τον Δεκέμβριο του ιδίου έτους είναι Πρόεδρος της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Μεταναστών, Προσφύγων και Παλιννοστούντων.
Τον Ιούλιο του 2012 του ανετέθησαν από την Ιερά Σύνοδο τα καθήκοντα του Διευθυντού της Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας «Κέντρο Συμπαραστάσεως Παλιννοστούντων και Μεταναστών-Οικουμενικό Πρόγραμμα Προσφύγων». Είναι εφημέριος-προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίας Φιλοθέης-Φιλοθέης Αττικής.
(πηγές romfea, dogma)
Τετάρτη 25 Ιουνίου 2014
interns: Oι νεαροί εκπαιδευόμενοι που δεν αμείβονται, άλλη μια μάστιγα της νέας κατάστασης
Oι νεαροί εκπαιδευόμενοι που δεν αμείβονται, άλλη μια μάστιγα της νέας κατάστασης
Το μηδέν είναι τόσο ριζοσπαστικός αριθμός, που ο άνθρωπος άργησε πολύ να το ανακαλύψει.
Είναι ο μόνος που εξαφανίζει οποιονδήποτε άλλον αριθμό πολλαπλασιάζεται μαζί του. Και όταν πολλαπλασιαστεί με τον μισθό του εργαζομένου, κάνει την εμφάνισή της η σύγχρονη μορφή δουλείας, γνωστή και ως internship.
Οι μαθητευόμενοι τεχνίτες, οι εκπαιδευόμενοι εργαζόμενοι, ακόμα και «μπακαλόγατοι» των ασπρόμαυρων ελληνικών ταινιών, πληρώνονταν. Λίγο, αρκετά λιγότερο από τους εκπαιδευμένους υπαλλήλους, αλλά πάντως πληρώνονταν. Είτε στο φημισμένο γερμανικό σύστημα, που συνδυάζει το επαγγελματικό λύκειο και την εργασία σε συμβεβλημένες εταιρείες, είτε σε λογιστικές εταιρείες του Λονδίνου, οι μαθητευόμενοι, στο τέλος της εβδομάδας, λάμβαναν ένα μικρό κομπόδεμα, ικανό να τους καλύψει τα βασικά τους έξοδα.
Από τότε, όμως, που το χρηματοπιστωτικό σύστημα, περί τα τέλη της δεκαετίας του 1990, «αποσπάστηκε» από την υπόλοιπη οικονομία και οι μισθοί των στελεχών του εκτοξεύτηκαν στη στρατόσφαιρα, παρατηρούμε το εξής ενδιαφέρον φαινόμενο: χιλιάδες νέοι άνθρωποι, οι περισσότεροι με εξαιρετικές σπουδές, συναθροίζονταν στον «προθάλαμο» του χρηματοπιστωτικού συστήματος – κάπου στη «νεκρά ζώνη» μεταξύ των τραπεζών και της υπόλοιπης οικονομίας.
Εκεί, οι μάζες αυτών των νέων περίμεναν υπομονετικά τη σειρά τους για το «δικαίωμα» να δουλέψουν «εθελοντικά», άνευ πληρωμής, δίπλα στους «μάγους» των χρηματιστηρίων και της αγοράς χρήματος. Με την ελπίδα ότι, κάποια στιγμή, θα πηδούσαν από τον μηδενικό μισθό των interns στον ωκεανό των εκατομμυρίων δολαρίων που πλήρωνε η Goldman Sachs, η Deutsche Bank και η Barclays τα στελέχη της.
Αν το δει κανείς από πλευράς προσδοκώμενης ωφέλειας (δηλαδή, της πιθανότητας της επιτυχίας, σε συνδυασμό με τα εισοδήματα που θα απολάμβαναν σε περίπτωση που το εγχείρημα πετύχαινε), προ του 2008 είχε λογική βάση η προσφορά δωρεάν εργασίας από τις ορδές των νέων επίδοξων μαθητευόμενων «μάγων». Αν, όμως, το δούμε από τη σκοπιά της κοινωνίας στο σύνολό της, επρόκειτο για μια θλιβερή στιγμή στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Ό,τι ξεκινά στον κυρίαρχο τομέα επεκτείνεται και στους υπόλοιπους κλάδους μιας οικονομίας.
Τον 19ο αιώνα οι πρακτικές οργάνωσης των βιομηχανιών επεκτάθηκαν στα γραφεία, στους δημόσιους οργανισμούς, ακόμα και στα νοσοκομεία. Λογικό ήταν, από τότε που ο χρηματοπιστωτικός τομέας κυριάρχησε (για κακή τύχη όλων μας, πλην των τραπεζιτών), οι πρακτικές του να εισβάλουν παντού. Έτσι, η πρακτική της «τζάμπα» εργασίας των εκπαιδευόμενων εργαζομένων, των λεγόμενων interns, μεταπήδησε από το χρηματοπιστωτικό σύστημα στο Χόλιγουντ, στη διαφήμιση, στον χώρο της τέχνης και, πολύ σύντομα, παντού.
Σήμερα, μια πλειονότητα νέων εργαζομένων εισπράττει τον ριζοσπαστικό μισθό του... μηδενός.
Είναι οι σύγχρονοι, μεταμοντέρνοι δούλοι. Η μόνη διαφορά τους από τους δούλους άλλων εποχών είναι ότι διατηρούν το δικαίωμα να «παραιτηθούν» και να επιστρέψουν στην αεργία, χάνοντας το δικαίωμα στην ελπίδα μιας πραγματικής πρόσληψης.
Το επιχείρημα υπέρ του internship, της μεταμοντέρνα δουλείας, το γνωρίζουμε καλά, καθώς είναι χιλιοειπωμένο: «Οι νέοι αποκτούν εμπειρία, βελτιώνουν το βιογραφικό τους, εκπαιδεύονται, εμπλουτίζουν το ανθρώπινο κεφάλαιό τους και, τελικά, βρίσκουν τόσο καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας, που αναπληρώνουν τους αρχικά μηδενικούς τους μισθούς μακροπρόθεσμα».
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πολλοί νέοι καταφέρνουν να κάνουν αυτό το όνειρο πραγματικότητα. Όμως, αυτοί είναι όλο και λιγότεροι. Μια συρρικνούμενη μειονότητα. Όσο ο καιρός περνά και ο θεσμός του internship επεκτείνεται, η πλειονότητα των interns καταλήγει στα αζήτητα, στυμμένες λεμονόκουπες που η επιχειρηματική κοινωνία έχει ξεζουμίσει πριν τις αποποιηθεί. Έτσι, η μεταμοντέρνα δουλεία τείνει προς τα εξής δύο αποτελέσματα: ενισχύει τη θέση των γόνων ισχυρών οικογενειών και, παράλληλα, θεσμοθετεί τη δυστυχία και την εκμετάλλευση των υπολοίπων. Και αν υπάρξουν κάποιες εξαιρέσεις νέων, μη προνομιούχων ανθρώπων, που μέσω του internship ανελίσσονται κοινωνικο-οικονομικά, δεν κάνουν τίποτα παραπάνω από το να ενισχύουν την πόλωση και τις διακρίσεις μεταξύ των δύο βασικών κατηγοριών.
Για να δούμε πώς ενισχύεται η θέση των γόνων ισχυρών οικογενειών, αρκεί ένα παράδειγμα: Κόρη καλής οικογένειας εξασφαλίζει θέση intern σε ταινία γνωστού Αμερικανού σκηνοθέτη, με τον οποίο εργάζεται δωρεάν στο μοντάζ. Παιδί με αξιόλογες σπουδές, ιδρώνει πάνω από τη μονταζιέρα δεκαπέντε ώρες την ημέρα για μήνες ατελείωτους. Είμαι σίγουρος ότι κάποια στιγμή θα καταφέρει να κάνει το άλμα από τo άμισθο internship σε κανονική δουλειά στο Χόλιγουντ. Αυτό, όμως, σημαίνει δύο πράγματα.
Πρώτον, ότι ένα παιδί του οποίου η οικογένεια δεν έχει τα χρήματα για να το συντηρήσει μήνες πολλούς στην Αμερική (πληρώνοντας ενοίκιο, καθημερινά έξοδα, εισιτήρια, κόστος βίζας κ.λπ.) δεν έχει τη δυνατότητα να κάνει αυτήν τη δουλειά, όσο ταλαντούχο και φιλότιμο και αν είναι. Το ίδιο ισχύει και για παιδιά που θέλουν να μείνουν στην Ελλάδα και να δουλέψουν σε τομείς με μικρές πιθανότητες επαγγελματικής επιτυχίας (π.χ. στον χώρο της τέχνης ή της διαφήμισης, ιδίως εν μέσω κρίσης), στο πλαίσιο των οποίων όμως οι (λίγοι) επιτυχημένοι ζουν καλά και σχετικά ευχάριστα. Αυτές τις θέσεις το σύστημα internship τις εξασφαλίζει ακόμα πιο αυστηρά απ' ό,τι στο παρελθόν για τους γόνους των «καλών» οικογενειών.
Δεύτερον, ότι οι εταιρείες του χώρου εθίζονται στο να ελκύουν τη δωρεάν εργασία φιλότιμων και ταλαντούχων παιδιών. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι ο μηδενικός μισθός των interns δικαιολογείται επειδή δεν έχουν την εμπειρία να προσφέρουν ανταλλακτική αξία στα «προϊόντα» των επιχειρήσεων. Δεν ισχύει αυτό. Απλώς, οι εταιρείες δεν έχουν κανένα κίνητρο να πληρώνουν μισθούς όταν τόσοι ταλαντούχοι νέοι πασχίζουν να δουλέψουν δωρεάν. Έτσι, σιγά-σιγά, οι θέσεις που πληρώνονται αντικαθίστανται από θέσεις interns και, λίγο-λίγο, οι interns υπονομεύουν όχι μόνο τους μεγαλύτερους των συναδέλφων τους αλλά και το ίδιο τους το μέλλον. Είναι ευρέως γνωστό ότι όσο αυτή η διαδικασία εξελίσσεται, τριαντάρηδες, ακόμα και σαραντάρηδες, αναγκάζονται να αποδέχονται το ένα internship μετά το άλλο, καθώς οι επί μισθώ θέσεις εργασίας ολοένα και εξαφανίζονται.
Βέβαια, για όλα αυτά δεν φταίνε οι νέοι άνθρωποι. Φταίμε εμείς οι μεγαλύτεροι που αποτύχαμε να διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού την απέχθεια προς τη δωρεάν εργασία, κάνοντας τα στραβά μάτια στην επιστροφή της δουλείας, ντύνοντάς την με τον μανδύα του «εθελοντισμού», της «επένδυσης στο ανθρώπινο κεφάλαιο», του internship. Αυτό που θα έλεγα σε νέους που υπεραμύνονται της νέας καθεστηκυίας τάξης πραγμάτων, και δη του internship, είναι το εξής απλό: οι επιχειρηματίες γνωρίζουν, πάνω απ' όλα, ότι η θετική τιμή σηματοδοτεί την αξία. Αν δεν είναι διατεθειμένοι να σας πληρώσουν, έστω και λίγο, τότε δείχνουν ότι δεν σας εκτιμούν. Και αν θέλετε αποδείξεις, ακούστε αυτό: πρόσφατη έρευνα της Αμερικανικής Εθνικής Ένωσης Κολεγίων και Εργοδοτών κατέδειξε ότι το 60% των έμμισθων εκπαιδευόμενων προσελήφθη από τους εργοδότες τους. Μόνο το 27% των interns είχαν την ίδια τύχη. Και όταν οι εργοδότες ερωτήθηκαν γιατί αυτή η διάκριση, απάντησαν: «Επειδή όταν πληρώνουμε τους εκπαιδευόμενους, τους εκπαιδεύουμε καλύτερα, για να μην πάει χαμένη η επένδυσή μας. Και επειδή τους εκτιμούμε περισσότερο».
Γιάννης Βαρουφάκης
Το μηδέν είναι τόσο ριζοσπαστικός αριθμός, που ο άνθρωπος άργησε πολύ να το ανακαλύψει.
Είναι ο μόνος που εξαφανίζει οποιονδήποτε άλλον αριθμό πολλαπλασιάζεται μαζί του. Και όταν πολλαπλασιαστεί με τον μισθό του εργαζομένου, κάνει την εμφάνισή της η σύγχρονη μορφή δουλείας, γνωστή και ως internship.
Οι μαθητευόμενοι τεχνίτες, οι εκπαιδευόμενοι εργαζόμενοι, ακόμα και «μπακαλόγατοι» των ασπρόμαυρων ελληνικών ταινιών, πληρώνονταν. Λίγο, αρκετά λιγότερο από τους εκπαιδευμένους υπαλλήλους, αλλά πάντως πληρώνονταν. Είτε στο φημισμένο γερμανικό σύστημα, που συνδυάζει το επαγγελματικό λύκειο και την εργασία σε συμβεβλημένες εταιρείες, είτε σε λογιστικές εταιρείες του Λονδίνου, οι μαθητευόμενοι, στο τέλος της εβδομάδας, λάμβαναν ένα μικρό κομπόδεμα, ικανό να τους καλύψει τα βασικά τους έξοδα.
Από τότε, όμως, που το χρηματοπιστωτικό σύστημα, περί τα τέλη της δεκαετίας του 1990, «αποσπάστηκε» από την υπόλοιπη οικονομία και οι μισθοί των στελεχών του εκτοξεύτηκαν στη στρατόσφαιρα, παρατηρούμε το εξής ενδιαφέρον φαινόμενο: χιλιάδες νέοι άνθρωποι, οι περισσότεροι με εξαιρετικές σπουδές, συναθροίζονταν στον «προθάλαμο» του χρηματοπιστωτικού συστήματος – κάπου στη «νεκρά ζώνη» μεταξύ των τραπεζών και της υπόλοιπης οικονομίας.
Εκεί, οι μάζες αυτών των νέων περίμεναν υπομονετικά τη σειρά τους για το «δικαίωμα» να δουλέψουν «εθελοντικά», άνευ πληρωμής, δίπλα στους «μάγους» των χρηματιστηρίων και της αγοράς χρήματος. Με την ελπίδα ότι, κάποια στιγμή, θα πηδούσαν από τον μηδενικό μισθό των interns στον ωκεανό των εκατομμυρίων δολαρίων που πλήρωνε η Goldman Sachs, η Deutsche Bank και η Barclays τα στελέχη της.
Αν το δει κανείς από πλευράς προσδοκώμενης ωφέλειας (δηλαδή, της πιθανότητας της επιτυχίας, σε συνδυασμό με τα εισοδήματα που θα απολάμβαναν σε περίπτωση που το εγχείρημα πετύχαινε), προ του 2008 είχε λογική βάση η προσφορά δωρεάν εργασίας από τις ορδές των νέων επίδοξων μαθητευόμενων «μάγων». Αν, όμως, το δούμε από τη σκοπιά της κοινωνίας στο σύνολό της, επρόκειτο για μια θλιβερή στιγμή στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Ό,τι ξεκινά στον κυρίαρχο τομέα επεκτείνεται και στους υπόλοιπους κλάδους μιας οικονομίας.
Τον 19ο αιώνα οι πρακτικές οργάνωσης των βιομηχανιών επεκτάθηκαν στα γραφεία, στους δημόσιους οργανισμούς, ακόμα και στα νοσοκομεία. Λογικό ήταν, από τότε που ο χρηματοπιστωτικός τομέας κυριάρχησε (για κακή τύχη όλων μας, πλην των τραπεζιτών), οι πρακτικές του να εισβάλουν παντού. Έτσι, η πρακτική της «τζάμπα» εργασίας των εκπαιδευόμενων εργαζομένων, των λεγόμενων interns, μεταπήδησε από το χρηματοπιστωτικό σύστημα στο Χόλιγουντ, στη διαφήμιση, στον χώρο της τέχνης και, πολύ σύντομα, παντού.
Σήμερα, μια πλειονότητα νέων εργαζομένων εισπράττει τον ριζοσπαστικό μισθό του... μηδενός.
Είναι οι σύγχρονοι, μεταμοντέρνοι δούλοι. Η μόνη διαφορά τους από τους δούλους άλλων εποχών είναι ότι διατηρούν το δικαίωμα να «παραιτηθούν» και να επιστρέψουν στην αεργία, χάνοντας το δικαίωμα στην ελπίδα μιας πραγματικής πρόσληψης.
Το επιχείρημα υπέρ του internship, της μεταμοντέρνα δουλείας, το γνωρίζουμε καλά, καθώς είναι χιλιοειπωμένο: «Οι νέοι αποκτούν εμπειρία, βελτιώνουν το βιογραφικό τους, εκπαιδεύονται, εμπλουτίζουν το ανθρώπινο κεφάλαιό τους και, τελικά, βρίσκουν τόσο καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας, που αναπληρώνουν τους αρχικά μηδενικούς τους μισθούς μακροπρόθεσμα».
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πολλοί νέοι καταφέρνουν να κάνουν αυτό το όνειρο πραγματικότητα. Όμως, αυτοί είναι όλο και λιγότεροι. Μια συρρικνούμενη μειονότητα. Όσο ο καιρός περνά και ο θεσμός του internship επεκτείνεται, η πλειονότητα των interns καταλήγει στα αζήτητα, στυμμένες λεμονόκουπες που η επιχειρηματική κοινωνία έχει ξεζουμίσει πριν τις αποποιηθεί. Έτσι, η μεταμοντέρνα δουλεία τείνει προς τα εξής δύο αποτελέσματα: ενισχύει τη θέση των γόνων ισχυρών οικογενειών και, παράλληλα, θεσμοθετεί τη δυστυχία και την εκμετάλλευση των υπολοίπων. Και αν υπάρξουν κάποιες εξαιρέσεις νέων, μη προνομιούχων ανθρώπων, που μέσω του internship ανελίσσονται κοινωνικο-οικονομικά, δεν κάνουν τίποτα παραπάνω από το να ενισχύουν την πόλωση και τις διακρίσεις μεταξύ των δύο βασικών κατηγοριών.
Για να δούμε πώς ενισχύεται η θέση των γόνων ισχυρών οικογενειών, αρκεί ένα παράδειγμα: Κόρη καλής οικογένειας εξασφαλίζει θέση intern σε ταινία γνωστού Αμερικανού σκηνοθέτη, με τον οποίο εργάζεται δωρεάν στο μοντάζ. Παιδί με αξιόλογες σπουδές, ιδρώνει πάνω από τη μονταζιέρα δεκαπέντε ώρες την ημέρα για μήνες ατελείωτους. Είμαι σίγουρος ότι κάποια στιγμή θα καταφέρει να κάνει το άλμα από τo άμισθο internship σε κανονική δουλειά στο Χόλιγουντ. Αυτό, όμως, σημαίνει δύο πράγματα.
Πρώτον, ότι ένα παιδί του οποίου η οικογένεια δεν έχει τα χρήματα για να το συντηρήσει μήνες πολλούς στην Αμερική (πληρώνοντας ενοίκιο, καθημερινά έξοδα, εισιτήρια, κόστος βίζας κ.λπ.) δεν έχει τη δυνατότητα να κάνει αυτήν τη δουλειά, όσο ταλαντούχο και φιλότιμο και αν είναι. Το ίδιο ισχύει και για παιδιά που θέλουν να μείνουν στην Ελλάδα και να δουλέψουν σε τομείς με μικρές πιθανότητες επαγγελματικής επιτυχίας (π.χ. στον χώρο της τέχνης ή της διαφήμισης, ιδίως εν μέσω κρίσης), στο πλαίσιο των οποίων όμως οι (λίγοι) επιτυχημένοι ζουν καλά και σχετικά ευχάριστα. Αυτές τις θέσεις το σύστημα internship τις εξασφαλίζει ακόμα πιο αυστηρά απ' ό,τι στο παρελθόν για τους γόνους των «καλών» οικογενειών.
Δεύτερον, ότι οι εταιρείες του χώρου εθίζονται στο να ελκύουν τη δωρεάν εργασία φιλότιμων και ταλαντούχων παιδιών. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι ο μηδενικός μισθός των interns δικαιολογείται επειδή δεν έχουν την εμπειρία να προσφέρουν ανταλλακτική αξία στα «προϊόντα» των επιχειρήσεων. Δεν ισχύει αυτό. Απλώς, οι εταιρείες δεν έχουν κανένα κίνητρο να πληρώνουν μισθούς όταν τόσοι ταλαντούχοι νέοι πασχίζουν να δουλέψουν δωρεάν. Έτσι, σιγά-σιγά, οι θέσεις που πληρώνονται αντικαθίστανται από θέσεις interns και, λίγο-λίγο, οι interns υπονομεύουν όχι μόνο τους μεγαλύτερους των συναδέλφων τους αλλά και το ίδιο τους το μέλλον. Είναι ευρέως γνωστό ότι όσο αυτή η διαδικασία εξελίσσεται, τριαντάρηδες, ακόμα και σαραντάρηδες, αναγκάζονται να αποδέχονται το ένα internship μετά το άλλο, καθώς οι επί μισθώ θέσεις εργασίας ολοένα και εξαφανίζονται.
Βέβαια, για όλα αυτά δεν φταίνε οι νέοι άνθρωποι. Φταίμε εμείς οι μεγαλύτεροι που αποτύχαμε να διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού την απέχθεια προς τη δωρεάν εργασία, κάνοντας τα στραβά μάτια στην επιστροφή της δουλείας, ντύνοντάς την με τον μανδύα του «εθελοντισμού», της «επένδυσης στο ανθρώπινο κεφάλαιο», του internship. Αυτό που θα έλεγα σε νέους που υπεραμύνονται της νέας καθεστηκυίας τάξης πραγμάτων, και δη του internship, είναι το εξής απλό: οι επιχειρηματίες γνωρίζουν, πάνω απ' όλα, ότι η θετική τιμή σηματοδοτεί την αξία. Αν δεν είναι διατεθειμένοι να σας πληρώσουν, έστω και λίγο, τότε δείχνουν ότι δεν σας εκτιμούν. Και αν θέλετε αποδείξεις, ακούστε αυτό: πρόσφατη έρευνα της Αμερικανικής Εθνικής Ένωσης Κολεγίων και Εργοδοτών κατέδειξε ότι το 60% των έμμισθων εκπαιδευόμενων προσελήφθη από τους εργοδότες τους. Μόνο το 27% των interns είχαν την ίδια τύχη. Και όταν οι εργοδότες ερωτήθηκαν γιατί αυτή η διάκριση, απάντησαν: «Επειδή όταν πληρώνουμε τους εκπαιδευόμενους, τους εκπαιδεύουμε καλύτερα, για να μην πάει χαμένη η επένδυσή μας. Και επειδή τους εκτιμούμε περισσότερο».
Γιάννης Βαρουφάκης
Δωρεάν θα περνούν τα διόδια από εδώ και στο εξής αυτοκίνητα που φέρουν αυτοκόλλητο Apple
Με μια ειδική ρύθμιση του Υπουργείου Πολιτισμού, θα απαλλάσσονται πλέον της καταβολής διοδίων όσοι οδηγοί έχουν αυτοκόλλητο του λογότυπου της Αpple στο εμπρός ή πίσω μέρος του αυτοκινήτου τους.
Το νέο αυτό μέτρο έρχεται στα πλαίσια μια προσπάθειας για την οικονομική ανακούφιση της ασθενούς ομάδας των δημιουργικών ανθρώπων, και την δημιουργία κινήτρων για την ενασχόληση των νέων ανθρώπων με τα δημιουργικά επαγγέλματα.
Ανάλογες κινήσεις έχουν γίνει και σε χώρες του εξωτερικού, με τη μεγαλύτερη επιτυχία να σημειώνουν τα μέτρα που εφαρμόζει το γερμανικό κράτος το οποίο πληρώνει μηνιαίο επίδομα σε άνεργους καλλιτέχνες από το 1998.
Ο νέος υπουργός πολιτισμού Κώστας Τασούλας κατέληξε σε αυτή την απόφαση έναντι άλλων διότι όπως ισχυρίζεται «με τα αυτοκόλλητα εξαπλώνεται καλύτερα το μήνυμα της καλλιτεχνικής δημιουργικής ανησυχίας, ενώ το σύμβολο της Apple αποτελεί μια πρόσκληση για απλότητα, δημιουργία και μοναδικότητα για όλους», ενώ στα δημοσιογραφικά δίκτυα τόνισε ότι «η επιλογή της συγκεκριμένης εταιρίας υπολογιστών δεν αποτελεί διαφήμιση αφού η Apple πλέον αποτελεί σύμβολο δημιουργικής απελευθέρωσης και εργαλείο στα χέρια όλων για την υλοποίηση μοναδικών λύσεων».
Μεταξύ των προτάσεων για την προσέλκυση νέων στα δημιουργικά επαγγέλματα (όπως του μπλόγκερ, του διαφημιστή ή του life coach) ήταν το δωρεάν χτύπημα τατουάζ, η παροχή Moleskin και τα δωρεάν μαθήματα «μαστούρικο ύφάκι» από τελειόφοιτους της δραματικής σχολής του εθνικού θεάτρου, προτάσεις που όμως στο τέλος απορρίφθηκαν λόγω κόστους υλοποίησης.
Οι δημιουργικής φύσης οδηγοί που επωφελούνται από το συγκεκριμένο μέτρο, θα πρέπει να περνούν από τους σταθμούς διοδίων που διαθέτουν ηλεκτρονικό σύστημα οι οποίοι έχουν ήδη αναβαθμιστεί ώστε εκτός από την ηλεκτρονική συσκευή e-PASS να αναγνωρίζουν το λογότυπο της Apple κάθε φορά που περνούν, ώστε να ανοίγουν αυτόματα τη μπάρα.
Ανάλογη ρύθμιση, προερχόμενη αυτή τη φορά από το Υφυπουργείο Αθλητισμού, αναμένεται και από τη νέα χρονιά για τους νεαρούς αθλητές χειμερινών αγωνισμάτων, οι οποίοι θα λαμβάνουν δωρεάν πρόσβαση στα χιονοδρομικά κέντρα της χώρας εφόσον διαθέτουν πάνω από 7 αυτοκόλλητα εταιριών ειδών σκέιτ στο αυτοκίνητό τους.
Το νέο αυτό μέτρο έρχεται στα πλαίσια μια προσπάθειας για την οικονομική ανακούφιση της ασθενούς ομάδας των δημιουργικών ανθρώπων, και την δημιουργία κινήτρων για την ενασχόληση των νέων ανθρώπων με τα δημιουργικά επαγγέλματα.
Ανάλογες κινήσεις έχουν γίνει και σε χώρες του εξωτερικού, με τη μεγαλύτερη επιτυχία να σημειώνουν τα μέτρα που εφαρμόζει το γερμανικό κράτος το οποίο πληρώνει μηνιαίο επίδομα σε άνεργους καλλιτέχνες από το 1998.
Ο νέος υπουργός πολιτισμού Κώστας Τασούλας κατέληξε σε αυτή την απόφαση έναντι άλλων διότι όπως ισχυρίζεται «με τα αυτοκόλλητα εξαπλώνεται καλύτερα το μήνυμα της καλλιτεχνικής δημιουργικής ανησυχίας, ενώ το σύμβολο της Apple αποτελεί μια πρόσκληση για απλότητα, δημιουργία και μοναδικότητα για όλους», ενώ στα δημοσιογραφικά δίκτυα τόνισε ότι «η επιλογή της συγκεκριμένης εταιρίας υπολογιστών δεν αποτελεί διαφήμιση αφού η Apple πλέον αποτελεί σύμβολο δημιουργικής απελευθέρωσης και εργαλείο στα χέρια όλων για την υλοποίηση μοναδικών λύσεων».
Μεταξύ των προτάσεων για την προσέλκυση νέων στα δημιουργικά επαγγέλματα (όπως του μπλόγκερ, του διαφημιστή ή του life coach) ήταν το δωρεάν χτύπημα τατουάζ, η παροχή Moleskin και τα δωρεάν μαθήματα «μαστούρικο ύφάκι» από τελειόφοιτους της δραματικής σχολής του εθνικού θεάτρου, προτάσεις που όμως στο τέλος απορρίφθηκαν λόγω κόστους υλοποίησης.
Οι δημιουργικής φύσης οδηγοί που επωφελούνται από το συγκεκριμένο μέτρο, θα πρέπει να περνούν από τους σταθμούς διοδίων που διαθέτουν ηλεκτρονικό σύστημα οι οποίοι έχουν ήδη αναβαθμιστεί ώστε εκτός από την ηλεκτρονική συσκευή e-PASS να αναγνωρίζουν το λογότυπο της Apple κάθε φορά που περνούν, ώστε να ανοίγουν αυτόματα τη μπάρα.
Ανάλογη ρύθμιση, προερχόμενη αυτή τη φορά από το Υφυπουργείο Αθλητισμού, αναμένεται και από τη νέα χρονιά για τους νεαρούς αθλητές χειμερινών αγωνισμάτων, οι οποίοι θα λαμβάνουν δωρεάν πρόσβαση στα χιονοδρομικά κέντρα της χώρας εφόσον διαθέτουν πάνω από 7 αυτοκόλλητα εταιριών ειδών σκέιτ στο αυτοκίνητό τους.
Τρίτη 24 Ιουνίου 2014
Ο Γύρος της Ελλάδας σε 13 Ημέρες (Video)
4 άτομα, 1 αυτοκίνητο, 4.200 χλμ, 62 πόλεις, 1 σκοπός
O γύρος της Ελλάδας σε 13 ημέρες!
facebook
Γεια σας, είμαστε μια παρέα τεσσάρων νέων που τα τελευταία χρόνια αναλωνόμαστε σε ταξίδια στο εξωτερικό και διαπιστώσαμε ότι ακόμα δεν έχουμε ανακαλύψει τις ομορφιές της χώρας στην οποία ζούμε.
Έτσι δημιουργήθηκε μια κοινή ιδέα,
"Ο γύρος της Ελλάδας σε 13 ημέρες" αποτυπώνοντας αυτό το ταξίδι σε ένα βίντεο με σκοπό την παγκόσμια προβολή του μέσω του διαδικτύου και των μέσων μαζικής ενημέρωσης.
Τον Φεβρουάριο έπεσε η ιδέα στο τραπέζι και την πρωτομαγιά ξεκίνησε το ταξίδι μας με προορισμό τα πιο όμορφα μέρη της Ελλάδας. Ήταν μια τεράστια εμπειρία για όλους μας, η οποία μας έδεσε ακόμα περισσότερο καθώς έπρεπε να συνεργαστούμε για να πετύχουμε τον στόχο.
Το ταξίδι μας ξεκίνησε οδικώς από την Κατερίνη στην οποία κατοικούμε και μετά από 13 ημέρες, 4.200χλμ και 62 πόλεις επιστρέψαμε με πολλές εμπειρίες και πλούσιο υλικό.
Με πλάνα και φωτογραφίες από κάθε πόλη που επισκευθήκαμε, δημιουργήσαμε ένα βίντεο με σκοπό την διαφήμιση της χώρας και την ανάδειξη του τουρισμού.
Η περιπέτεια μας ξεκίνησε την 1 Μαΐου 2014 και τελείωσε στις 13 Μαϊου.
Δεν υπάρχει λοιπόν καλύτερος τρόπος για να σας παρουσιάσουμε το ταξίδι μας, τα μέρη που επισκεφτήκαμε και την εμπειρία που ζήσαμε!
Το βίντεο αυτό έχει δημιουργηθεί με όλη την αγάπη και το σεβασμό για όσα βιώσαμε στο ταξίδι μας. Ευχαριστούμε όσους βοήθησαν ακόμα και στο παραμικρό για να υλοποιηθεί το όνειρο μας.
Είστε όλοι μέρος του αποτελέσματος μας.
Ελπίζουμε να σας αρέσει!!!
> O γύρος της Ελλάδας σε 13 ημέρες!
Έτσι δημιουργήθηκε μια κοινή ιδέα,
"Ο γύρος της Ελλάδας σε 13 ημέρες" αποτυπώνοντας αυτό το ταξίδι σε ένα βίντεο με σκοπό την παγκόσμια προβολή του μέσω του διαδικτύου και των μέσων μαζικής ενημέρωσης.
Το ταξίδι μας ξεκίνησε οδικώς από την Κατερίνη στην οποία κατοικούμε και μετά από 13 ημέρες, 4.200χλμ και 62 πόλεις επιστρέψαμε με πολλές εμπειρίες και πλούσιο υλικό.
Με πλάνα και φωτογραφίες από κάθε πόλη που επισκευθήκαμε, δημιουργήσαμε ένα βίντεο με σκοπό την διαφήμιση της χώρας και την ανάδειξη του τουρισμού.
Η περιπέτεια μας ξεκίνησε την 1 Μαΐου 2014 και τελείωσε στις 13 Μαϊου.
Δεν υπάρχει λοιπόν καλύτερος τρόπος για να σας παρουσιάσουμε το ταξίδι μας, τα μέρη που επισκεφτήκαμε και την εμπειρία που ζήσαμε!
Το βίντεο αυτό έχει δημιουργηθεί με όλη την αγάπη και το σεβασμό για όσα βιώσαμε στο ταξίδι μας. Ευχαριστούμε όσους βοήθησαν ακόμα και στο παραμικρό για να υλοποιηθεί το όνειρο μας.
Είστε όλοι μέρος του αποτελέσματος μας.
Ελπίζουμε να σας αρέσει!!!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)






































