Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2014

"Κάθε πέρυσι και καλύτερα"

Tέλος και ο Σεπτέμβριος!
Ωραία, ευτυχώς που πέρασε, γιατί ήταν δύσκολος μήνας...
Η γνωστή φράση "Κάθε πέρυσι και καλύτερα" νομίζω ότι έχει "μεταλλαχθεί".
Τώρα πλέον δεν πάμε με το έτος, τα υπολογίζουμε όλα με τον μήνα.

Κάθε μήνας που περνάει ήταν σίγουρα καλύτερος (ή λιγότερο δύσκολος) από τον μήνα που θα έρθει... Είχε πολλά και δύσκολα προβλήματα ο μήνας που πέρασε, αλλά πέρασε, έφυγε και πάει (και να μην ξαναγυρίσει)... Άντε να δούμε τι μας περιμένει στον επόμενο μήνα.

Το κακό με μένα είναι ότι δεν ξεχνάω.
Θυμάμαι κάτι μεγάλο-υπουργούς (και το "καταπληκτικό" δελτίο ειδήσεων του Mega), πριν λίγα χρόνια να μας τρομοκρατούν, ότι χωρίς το ΔΝΤ και το μνημόνιο θα γυρίσουμε δεκαετίες πίσω, δεν θα έχουμε φάρμακα, πετρέλαιο, δουλειές κλπ.

Σήμερα είμαστε ακριβώς εκεί που μας λέγανε ότι θα καταλήξουμε, αν δεν τους αφήσουμε να μας σώσουν...

Τώρα, θα μου πει κάποιος:
"Τι πας και θυμάσαι ρε Παύλο, πάνε αυτά πέρασαν, τώρα γυρίζουμε σελίδα, θα έρθει η ανάπτυξη". 
Εγώ προσπαθώ να τα ξεχάσω, αλλά η καθημερινότητα δεν μ' αφήνει. Όχι μόνο η δικιά μου αλλά και των άλλων που βλέπω γύρω μου.

Πριν λίγες μέρες είδα σε ένα καφέ έναν γνωστό μου.
Είχα αρκετό καιρό να τον δω ή να ακούσω νέα του.
- Γεια σου ρε Νικόλα, τι κάνεις;...Καιρό έχω να σε δω!
- Έχω φύγει φίλε Παύλο, εδώ και ενάμιση χρόνο είμαι στη Γερμανία, όπως ακριβώς είχε φύγει ο Παππούς μου το '60.

Ο Παππούς του, ζούσε με το όνειρο να επιστρέψει μια μέρα στην Ελλάδα.
Έτσι κι ο Νίκος, ζει με το ίδιο όνειρο, να επιστρέψει μια μέρα.
Δεν μου το είπε, το είδα στο βλέμμα του. Μόνο όποιος έχει ζήσει στην ξενιτειά μπορεί να καταλάβει πως νοιώθει ο Νίκος.

Το παρακάτω τραγούδι είναι για αυτόν, κι ας μην διαβάσει ποτέ αυτό το κείμενο.
Το τραγουδούσαν πολλοί μετανάστες ατελείωτα βράδια, περιμένοντας το "Ακρόπολις" σε ένα παγκάκι, στο σταθμό του Μονάχου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: