Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

Ο Εφημέριος του χωριού μας Πατήρ Βασίλειος Γερούκης

Μία από τις πιο ηγετικές και συνάμα κυρίαρχες μορφές στη συνείδηση των κατοίκων της Ιτέας, είναι αυτή, του ποιμενάρχη μας, Παπαβασίλη.

Ο Εφημέριός μας, είναι μια ξεχωριστή προσωπικότητα, που σχεδόν 40 χρόνια τώρα, ιερουργεί, και προσφέρει τις υπηρεσίες του στο χωριό μας.

Είναι ο άνθρωπος που επικοινωνεί με το εκκλησίασμα και επιφορτώνεται με το λόγο της εξομολόγησης, της παρηγοριάς, της συμβουλής και της παραίνεσης.

Ο καθοδηγητής, ο παρηγορητής, ο συμβουλάτορας, αλλά και ο λειτουργός των μυστηρίων, από τη γέννηση έως το θάνατο. Συμμετέχει στη χαρά και στη γιορτή κάθε κοινωνικής εκδήλωσης των κατοίκων, αλλά και συμπάσχει στην λύπη, στον πόνο και στη δυστυχία τους.

Πιστός, χρόνια τώρα, στο ιερό καθήκον προς το ποίμνιό του.

Ο πατήρ Βασίλειος Γερούκης γεννήθηκε στο Καταφύγι Καρδίτσας 1-9-1952
Οι γονείς του Σπυρίδων Γερούκης και Σοφία.
Τελειώνει το Δ.Σ. του χωριού του και στη συνέχεια το εξατάξιο 2ο γυμνάσιο Καρδίτσας.

Από μικρός έδειχνε την αγάπη του για την εκκλησία με πολλούς τρόπους και κυρίως συμμετείχε ενεργά για 6 ολόκληρα χρόνια στις συνάξεις Νέων της Χριστιανικής Αγωγής Καρδίτσας επί Πανσιολογιοτάτου Αρχ. Ευσταθίου Μπιλάλη.  Ήταν φυσικό ύστερα από αυτά και έχοντας την κλίση, πρώτη και μοναδική επιλογή του να είναι η Ιερωσύνη.

Το 1970 ύστερα από επιτυχείς εξετάσεις εισάγεται στην ανωτέρα Ιερατική σχολή.
Μετά από φοίτηση 2 ετών γίνεται πτυχιούχος ανωτέρας Ιερατικής Σχολής Θεσσαλονίκης.

Το 1972 κατατάσσεται στο Πολεμικό Ναυτικό και υπηρετεί την θητεία του στις Ναυτικές φυλακές Ψυττάλειας για 32 μήνες λόγω Κυπριακού.
Το 1975 έρχεται εις γάμου κοινωνία μετά της Παναγιώτας Ναούμη και αποκτά 3 παιδιά, τον Σπυρίδωνα, τη Σοφία και την Ειρήνη.

Χειροτονείται Ιεροδιάκονος το 1976 υπό του Σεβ. Μητροπολίτη κ.κ Κλεόπα στον Ιερό ναό της Παναγίας Καμινάδων Καρδίτσας και διορίζεται στον Ιερό ναό Ευαγγελίστριας.
Στη συνέχεια και μετά πάροδο δύο μηνών διακονεί στον Μητροπολιτικό Ναό Κων/νου και Ελένης μέχρι τη χειροτονία του.

Με το Βαθμό του Πρεσβύτερου διορίζεται το 1978 στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Ιτέας όπου και παραμένει μέχρι σήμερα για 37 συναπτά έτη.
Το 1984 συμμετέχει στις πανελλήνιες εξετάσεις και εισάγεται στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θες/νίκης. Μετά από τέσσερα έτη λαμβάνει το πτυχίο του με βαθμό "Λίαν Καλώς".

Το 1999 λαμβάνει ΠΙΤΤΑΚΙΟΝ Πνευματικής Πατρότητας (Εξομολόγος).
Το 2000 διορίζεται Αρχιερατικός επίτροπος τ. Δήμου Φύλλου, τιμάται με το Οφφίκιο του Οικονόμου και διορίζεται πρόεδρος της Διαχειριστικής επιτροπής του Ιερού Προσκυνήματος Αγίου Νικολάου Βουναίνων για 4 χρόνια.

Το 2001 τιμάται με το Οφφίκιο του Πρωτοπρεσβυτέρου.
Οργάνωσε ενοριακή Τράπεζα Αίματος και λειτουργεί για 35 έτη, καθώς επίσης και Φιλόπτωχο ενοριακό ταμείο με σκοπό την εξυπηρέτηση των ενοριτών.


Παρακολούθησε πολλά σεμινάρια που αφορούν την Ιερατική του ιδιότητα κυρίως εξομολογητικής και πολλά σεμινάρια μελισσοκομίας.
Προσέφερε Διακονία στο κηροπλαστείο ως σύμβουλος και είναι επίσης μέλος της τριμελούς συμβουλευτικής οικονομικής επιτροπής της Ιερά Μητροπόλεως.

Η υπηρεσία του στην ενορία του ιερού ναού του Αγίου Αθανασίου Ιτέας είναι συνδεδεμένη με πολύ μεγάλο και αξιόλογο πνευματικό, αλλά και υλικό έργο.
Η ανέγερση της Εκκλησίας των Ταξιαρχών Μιχαήλ & Γαβριήλ Ιτέας.
Η ανακαίνιση και ο εξωραϊσμός των κτιρίων, του Πνευματικού Κέντρου και του ναού του Αγίου Αθανασίου με επιχρίσματα, ελαιοχρωματισμούς τοίχων, πλακοστρώσεις δαπέδων τοποθέτηση κεντρικής θέρμανσης κ.α..
Η Αγιογράφηση του ναού η οποία έγινε από το 1997 - 2002 και αποτελεί έργο υψηλής τέχνης για τα δεδομένα της περιοχής, είναι μερικά χαρακτηριστικά από το μεγάλο έργο του ποιμενάρχη Πατήρ Βασιλείου Γερούκη.


Μα το μεγαλύτερο και σημαντικότερο έργο είναι το πνευματικό του.
Αφοσιωμένος στο ποίμνιό του, προσηνής σε όλους, ανιδιοτελής στα ιερατικά του καθήκοντα, μεταλαμπαδεύει με το κήρυγμα αλλά και με παράδειγμά του τον δρόμο της Αρετής και τις ιδέες του Χριστιανισμού.

Η απλότητα, η αμεσότητα, και η πάντα καλή του διάθεση προς τους ενορίτες του, καθώς και η εργατικότητα που έδειξε, 37 ολόκληρα χρόνια, στην ενορία του, τον χαρακτηρίζουν, κατά γενική ομολογία, ως τον πλέον άξιο Ιερέα του τόπου μας!








4 σχόλια:

Ευάγγελος Θανασούλης είπε...

Απ' ότι γνωρίζω, όταν ήρθε έζησε πολλές και άσχημες καταστάσεις ώσπου να τον δεχθεί το χωριό μας. Παρ' όλα αυτά επέμεινε και η επιμονή του αυτή έχει σαν αποτέλεσμα σήμερα να είναι ιδιαίτερα αγαπητός όχι μόνο από το σύνολο της Ιτέας αλλά και από τις γύρω περιοχές. Το ενδιαφέρον του για την Ιτέα, τους κατοίκους της, αλλά γενικά για τον συνάνθρωπό του, ήταν και παραμένει τεράστιο. Υπάρχουν πολλές αποδείξεις γι' αυτό όπως η τράπεζα αίματος που δημιούργησε και συντηρεί στην περιοχή μας εδώ και πολλά χρόνια, η βοήθεια που προσφέρει όταν μπορεί στους αναξιοπαθούντες συγχωριανούς μας είτε με χρήματα είτε με τρόφιμα κ.λπ. Θα έλεγα ότι ενδιαφέρεται για την Ιτέα περισσότερο απ' ότι πολλοί από εμάς τους "κουτσαριώτες". Νομίζω ότι αν όλοι οι Ιερείς ήταν σαν τον Παπαβασίλη η θρησκεία και η εκκλησία μας θα είχαν τη θέση που τους αρμόζει στις ζωές μας. Κατά τη γνώμη μου είναι ο Ιερέας που θα ήθελαν πολλές ενορίες να έχουν. Ο Θεός να του χαρίζει υγεία, ευτυχία και μακροημέρευση...

Ανώνυμος είπε...

ΜΗΠΩΣ ΕΙΜΑΙ ΥΠΟΚΡΙΤΗΣ ;

Ψάξε να βρεις τον εαυτό σου μέσα στο κείμενο εύχομαι να μην τον βρεις...

Έχουμε έναν θησαυρό και δεν κάνουμε τίποτα όχι μόνο για να τον μάθουμε αλλά και για να τον ζήσουμε και αυτός δεν είναι άλλος από την Ορθόδοξη αλήθεια. Πάμε να δούμε όμως, πόσο υποκριτές είμαστε.
Γεννιόμαστε Ορθόδοξοι Χριστιανοί, μέσα δηλαδή στην αληθινή πίστη όπου ο Υιός του Θεού έγινε άνθρωπος, ώστε να μας διδάξει της πνευματικές νουθεσίες για την σωτηρία μας, και εμείς σφυρίζουμε αδιάφορα.
Δεν ερευνούμε γιατί είμαστε Ορθόδοξοι και τι σημαίνει αυτό. Στην συνέχεια της ζωή μας γινόμαστε άθεοι, δωδεκαθεϊστές ή αιρετικοί, έχουμε όμως το βάπτισμα, μπας και η Ορθοδοξία είναι η αλήθεια και καλά να έχουμε μια πισινή, που λέει ο λαός.
Γιορτάζουμε κοσμικά Χριστούγεννα και Πάσχα. Πάμε τα Χριστούγεννα στα μπουζούκια, ενώ Χριστούγεννα σημαίνει να συναντήσουμε της ωδές για την αναγγελία γέννησης του θεανθρώπου, δηλαδή στην εκκλησία, αλλά εμείς τα πίνουμε στις πίστες. Το Πάσχα τρώμε σαν τα μοσχάρια την λαμπρή αντί να αναρωτηθούμε: ο Ιησούς σταυρώθηκε για μένα αλλά γιατί; Γιατί λεμέ καλά Χριστούγεννα; αναρωτηθήκαμε ποτέ; ή Χριστός Ανέστη; τι σημαίνουν αυτές οι μέρες;
Αρνούμαστε την εκκλησία, αλλά όταν το παιδί μας πάθει κάτι τρέχουμε στον παπά να μας κάνει ευχέλαιο ή προσπαθούμε σαν τρελοί να μάθουμε για κάποιον άγιο γέροντα η κάποια προσευχή άγιου για να μας βοηθήσει.
Καλά, δεν διερωτήθηκες ποτέ την ώρα που βλέπεις στην κάσα τον πατέρα σου, την μάνα σου, το παιδί σου, τι στο καλό γίνεται μετά;
Ανάβεις καντήλι παραφινέλαιου, διοτι απλά λες οτι δεν πειράζει, το ίδιο είναι χωρις να γνωρίζεις φυσικά ότι ο Ιησούς προσευχήθηκε στο κήπο των ελαιών. Στο Χριστό προσφέρεις και καίς αυτό που τρώς, αυτό σημαίνει θυσία και προσφορά, αλλά, μπας και γκρεμιστεί ο Χριστός που εσύ έχεις κεντήσει μέσα σου, αρνείσαι την αλήθεια.
Δεν μπορείς να κάνεις νηστεία αλλά κάνεις δίαιτα για να πας Μύκονο το καλοκαίρι και μετά έχεις απαίτηση, αν υπάρχει Χριστός με τα δικά σου δεδομένα, να σε σώσει.
Πας και κοινωνάς ανεξομολόγητος θεωρώντας σαν ημιμαθής και ανόητος ότι αμαρτία είναι μόνο αν πυροβολήσεις άνθρωπο και όχι η σαπίλα του εγωϊσμού και τα πλοκάμια του που έχεις μέσα στην καρδιά σου.
Θεωρείς ότι ο Θεός είναι παντού και μέσα σου, θεοποιώντας το Εγώ σου και καταδικάζοντας τον εαυτό σου σε απώλεια χωρίς να το συνειδητοποιείς.
Αρνείσαι τον Χριστό αλλά όταν σου μιλήσουν για διάβολο και σατανισμό κάνεις χιλιόμετρα μακριά, γιατί; τι φοβάσαι; αν αρνείσαι τον Χριστό δεν πιστεύεις και στο διάβολο, τοτε γιατι σε τρομάζει το σκοτός και οι δυνάμεις του; μήπως χτυπάει η συνείδηση μέσα σου και το εγώ σου δεν την ακούει; ["Νεκρός": ή το αντίθετο, αρνείσαι το Χριστό, αλλά όταν ακούσεις για διάβολο και σατανισμό τεντώνεις τ' αφτιά σου να μη χάσεις ούτε λέξη, γιατί σε γοητεύει το κακό και το σκοτάδι, έστω κι αν κατά βάθος δεν είσαι κακός άνθρωπος (όπως όλοι άλλωστε)].
Κάνεις τον μάγκα ότι Θεός δεν υπάρχει και άλλα τέτοια, αλλά μόλις σου πει ο γιατρός ότι έχεις 6 μήνες ζωής τότε γυρνάς σαν βρεγμένη γάτα πίσω παρακαλώντας τον να σε κρατήσει ακόμα λίγο για να χορτάσεις την αχόρταγη και αμαρτωλή ζωή σου.
Η Ορθοδοξία γεννήθηκε από την ανάσταση του Θεανθρώπου ενώ οι άλλες θρησκείες – αιρέσεις γεννήθηκαν από την ανοησία των ανθρώπων για να χειραγωγήσουν τον εαυτό τους με προϊόν το Θεό.
Αρνείσαι το ευαγγέλιο χωρίς να το έχεις διαβάσει έστω μία φορά, αλλά σε κουβέντες περι θρησκείας το παίζεις Ραβίννος Αρχιερέας. Από την άλλη παίρνεις από το ευαγγέλιο ό,τι σε συμφέρει και το θεωρείς σωστό και ό,τι δεν σε συμφέρει ή το θεωρείς λάθος το βαφτίζεις αλλοίωση των Γραφών δια μέσου των αιώνων.
Κατηγορείς από τον καναπέ του σπιτιού σου τρώγοντας σουβλάκια τους ιερείς και την εκκλησία σαν Πόντιος Πιλάτος, αλλά για όποιον πάει να κρίνει εσένα γίνεσαι κέρβερος.
Θεωρείς οτι δεν υπάρχει Ανάσταση αλλά πηγαίνεις σαν Κυρα-κατίνα να πεις το Χριστός Ανέστη και να ντερλικώσεις το αρνί και τα κρασιά στο όνομα του Χριστού αλλά χωρίς Χριστό.
Όταν βλέπεις ή σου γίνεται θαύμα λές ότι έτυχε, χωρίς να δεις την αιτιοκρατία γιατί και το πώς πέτυχε. Αλλά από την άλλη το δέχεσαι με χαρά...

Ανώνυμος είπε...

Δεν πας να εξομολογηθείς διότι λές ότι το κάνεις μπροστά στις εικόνες, αγνοώντας ότι μια εικόνα δεν μπορεί να μιλήσει και να δώσει την ευχή της συγχώρεσης ενώ ο πνευματικός μπορεί.
Υπάρχει μια άποψη συνήθως άθεων που αναφέρει ότι “Με βάφτισαν χωρίς να με ρωτήσουν”. Ωραία, τουλάχιστον μάθε γιατί βαφτίστηκες και τι σημαίνει αυτό και μετά μιλάς.
Έχεις έφεση στον αρνητισμό και αυτό φαίνεται απο το εξής : Αν δώσεις σε κάποιον 2 βιβλία, που το ένα θα έχει τίτλο “Ποιος ειναι πραγματικά ο Ιησους” και το άλλο “Ο Ιησους δεν υπήρξε”, θα επιλέξει το δεύτερο και αυτό διοτι δεν έχουμε την ταπείνωση να μάθουμε πρώτα κάτι τι ειναι, ώστε να το αρνηθούμε, αλλά ο εγωισμός επιλέγει την οδό του αρνητισμού για να τραφεί και να χορτάσει με αοριστολογίες...

Αγαπητέ αδερφέ μου,
Μήπως βρήκες τον εαυτό σου μέσα στο κείμενο;
Ο αρθρογράφος τον βρήκε και πολλές φορές μάλιστα μέχρι την ημέρα της μετανοίας του.
Μήπως ήρθε η μέρα έστω να ερευνήσεις τα πράγματα;
Ο Χριστός χτυπάει την πόρτα της καρδιά σου κάθε λεπτό ενώ εσύ ακούς τις σειρήνες της αμαρτίας και τον αγνοείς. Άκουσέ τον. Για ένα πράγμα να είσαι σίγουρος, μόνο κακό δεν μπορεί να σου κάνει. Αντίθετα, θέλει το καλό σου και την σωτηρία σου. Για αυτή την σωτηρία εκατομμύρια των αγιών μαρτύρησαν με χάρα και μάλιστα κάνοντας θαύματα ακόμα και σήμερα.
Μήπως ήρθε η ώρα να δεις και άλλες πλευρές της ύπαρξης και να ερευνήσεις αυτές που αγνοείς ή έχεις ελάχιστη γνώση για αυτές;
Καλό ταξίδι, αδερφέ, όπως ελεγε και ο Παΐσιος αγιος ο ίσιος δρόμος ειναι ο ανηφορικός, εμπρός ξεκίνα και ο Κύριος θα σε βοηθά...

Ανώνυμος είπε...

Μητροπολίτης πρώην Φλωρίνης π. Αυγουστίνος: «Αν υποθέσουμε ότι βγει μια ανακοίνωση που λέει:
"Αύριο Κυριακή, μετά τη Θ. Λειτουργία, ο Ιερέας του χωρίου θα μοιράσει σ' όσους εκκλησιαστούν από μια χρυσή λίρα", τι λέτε θα έρχονταν όλοι στην Εκκλησία; Και τους
παράλυτους θα φέρνανε, για να πάρουν τη λίρα: Και όμως· αυτό που κρατώ στα χέρια μου (και έδειχνε ένα κομμάτι αντίδωρο) αξίζει περισσότερο από λίρα. Είναι η ευλογία
του Θεού...