Παρασκευή 23 Μαρτίου 2018

Ταπητοκαθαριστήρια - καθαριστήρια "STAR" του Θοδωρή Πετράκη

Τα ταπητοκαθαριστήρια - καθαριστήρια "STAR" του Θόδωρου Πετράκη, με έδρα το Πέτρινο Καρδίτσας, δραστηριοποιούνται στο χώρο του καθαρισμού και φύλαξης χαλιών εδώ και 10 χρόνια, με γνώμονα την άριστη εξυπηρέτηση και ικανοποίησή σας.
​Ειδικότερα, η έμπειρη και άρτια εξειδικευμένη στους επαγγελματικούς καθαρισμούς ομάδα του αναλαμβάνει τον καθαρισμό των χαλιών σας χρησιμοποιώντας μηχανήματα τελευταίας τεχνολογίας, ενώ υπάρχει και η δυνατότητα φύλαξης αυτών στις ιδιόκτητες εγκαταστάσεις της εταιρίας.


Τα ταπητοκαθαριστήρια - καθαριστήρια "STAR" καλύπτουν μια εξαιρετικά μεγάλη γκάμα υπηρεσιών και έχοντας εξυπηρετήσει μέχρι σήμερα πολλούς πελάτες σε Καρδίτσα και Λάρισα, είναι σε θέση να προσφέρει με σιγουριά και ταχύτητα ολοκληρωμένες και αποτελεσματικές λύσεις καθαριότητας των χαλιών σας, στην καλύτερη σχέση ποιότητας – τιμής.

Πληροφορίες
Τηλέφωνο εξυπηρέτησης πελατών 24410-21491
Αποστολή μηνύματος starcarpetclean.gr
facebook 



Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη 22 Μαρτίου 2018

Κάλεσμα δημάρχου Παλαμά Γιώργου Σακελλαρίου σε συνάντηση με Συλλόγους και Αθλητικά σωματεία του Δήμου

Κάλεσμα του δημάρχου Παλαμά Γιώργου Σακελλαρίου και προέδρου ΔΟΠΑΠΑΠ Βάϊου Μπακαβέλου σε συνάντηση με τους προέδρους και τα μέλη των Πολιτιστικών Συλλόγων αλλά και Αθλητικών σωματείων του Δήμου, με σκοπό την καλύτερη διασυλλογική συνεργασία, και τον έγκαιρο συντονισμό των προγραμματισμένων καλοκαιρινών εκδηλώσεων για το κοινό καλό όλων.
Η συνάντηση γνωριμίας πραγματοποιήθηκε σήμερα Πέμπτη 22 Μαρτίου και ώρα 18:00μμ στην αίθουσα πολλαπλών στον Παλαμά.

Οι εκπρόσωποι των Συλλόγων έδωσαν το «παρών» στο κάλεσμα του δημάρχου (που έγινε για πρώτη φορά στο δήμο) και με τη συμμετοχή τους στον διάλογο, συμφώνησαν ότι οι συνεργασίες μεταξύ τους μόνον υπέρ του συνόλου μπορούν να λειτουργήσουν και ότι θα ακολουθήσουν κι άλλες παρόμοιες συναντήσεις.

Τέλος ο Δήμαρχος ευχαρίστησε τους Συλλόγους και τα σωματεία για τη συνεισφορά τους στις δράσεις και τις εκδηλώσεις του δήμου, ενώ ζήτησε από τους προέδρους να γίνει μια καταγραφή και να δημιουργηθεί μία λίστα με τις εκδηλώσεις της κάθε τοπικής κοινότητας ώστε να είναι διαθέσιμη στους ανθρώπους του δήμου το συντομότερο δυνατόν για τον καλύτερο προγραμματισμό.







Διαβάστε Περισσότερα »

Όλοι μαζί σε μια νέα πορεία για ένα σύγχρονο Δήμο Παλαμά

Καλό απόγευμα φίλες και φίλοι
Η "Νέα Πορεία Παλαμά" μια δημοκρατική παράταξη με όραμα αρχές και αξίες δημιουργήθηκε από νέους ανθρώπους με όρεξη για δουλειά για τον τόπο, λίγο πριν τις εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση του Μάη του 2014, με μόνο γνώμονα την προσφορά για τον τόπο μας.
Σήμερα 3,5 χρόνια μετά ασκώντας μια εκ διαμέτρου αντίθετη αντιπολίτευση απ' αυτή που ασκούνταν μέχρι τώρα στο Δήμο Παλαμά, με λόγο παρεμβατικό, σε τροχιά γόνιμης πολιτικής αντιπαράθεσης και σε πλαίσια πολιτικού πολιτισμού δίχως στείρες συγκρούσεις εγκαταλείποντας μια για πάντα τις νοοτροπίες του παρελθόντος, δηλώνουμε παρόντες και πάλι για ένα Δήμο Παλαμά ανθρώπινο, ισχυρό και σύγχρονο.

Όλοι μαζί σε μια νέα πορεία για ένα σύγχρονο Δήμο Παλαμά

Αχιλλέας Καραλής





Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη 21 Μαρτίου 2018

Απόσπασμα από τις σημειώσεις του κ. Στέφανου Ανδρεάδη...

Απόσπασμα από τις σημειώσεις αρχείο τού κ. Στέφανου (Φάνη) Ανδρεάδη!!!

"....Εδώ γράφω για την εποχή που ήμασταν γύρω στα 11 με 12 ετών.
Απόκριες, το 1943, επί Γερμανών (γιατί ξέρετε, οι Γερμανοί έφυγαν από την Ελλάδα το 1944).
Εν πάση περιπτώσει, εμείς οι μικροί, καίτοι υπήρχε πάρα πολύς φόβος από τους Γερμανούς, γιατί ήταν στρατός κατοχής και υπήρχε περίπτωση να μας ξεκάνουν, δεν το βάζαμε κάτω....διατηρούσαμε παρόλο το φόβο όλα τα ήθη και έθιμα.
Έπρεπε λοιπόν κατά το έθιμο να επισκεφτούμε ντυμένοι καρναβάλια αρκετά σπίτια συγγενών και φίλων για το καθιερωμένο λουκούμι. Έτσι λοιπόν, αυτό το βράδυ των Απόκρεω, βρεθήκαμε παρέα εγώ, ο αδερφός μου ο Βασίλης Ανδρεάδης, ο κουμπάρος μας ο Βαγγέλης ο Σαμαράς και ο Μέλιος ο Μακρής, ο μικρότερος της παρέας (αυτός μάλιστα φορούσε και τη ρεπούμπλικα του πατέρα του).
Εμείς οι υπόλοιποι ασκεπείς στο κρύο.
Αφού γυρίσαμε πολλά σπίτια, αφήσαμε για το τέλος τον Τζέλο.
Όταν φτάσαμε σ αυτόν θα ήταν περίπου 10 το βράδυ. Το σπίτι του ήταν στο βάθος του οικοπέδου κι εμείς περπατούσαμε όσο πιο σιγανά μπορούσαμε με τα ξύλα στο χέρι και όλο φόβο για τα σκυλιά. (Τότε το κάθε σπίτι είχε απαραίτητα τουλάχιστον δυο ή και τρία μαντρόσκυλα, για να φυλάγουν τα πρόβατα που είχαν στην αυλή τους).
Ο διάδρομος ήταν μακρύς και είχε κατά μήκος ψηλές τριανταφυλλιές, περπατώντας στα νύχια και με την ψυχή στο στόμα φτάσαμε, χωρίς ευτυχώς να μας πάρουν χαμπάρι. Ευχηθήκαμε τα Χρόνια Πολλά, πήραμε το λουκουμάκι μας και τους καληνυχτίσαμε κι αυτούς. Φεύγοντας περίπου στα 6-7 πρώτα μέτρα του διαδρόμου που ήταν γύρω στα 40 μέτρα (έτσι το θυμάμαι τώρα) μας πήραν χαμπάρι τα σκυλιά τρία μεγάλα μαντρόσκυλα ως εκεί πάνω. Άρχισε τότε μια μάχη τι να σας πω επίθεση στην επίθεση, εμείς με τα ξύλα να βαράμε κι αυτά να μην κάνουν πίσω με τίποτα, να μας φέρνουν γύρω γύρω και να ορμάνε πάνω μας. Εγώ να φυλάγω το Μέλιο που ήταν μικρότερος και έκλαιγε από δω από κει, ξεδιπλωνόμασταν και χτυπούσαμε για ώρα στριφογυρίζοντας σαν σβούρες...και πού να τρέξουμε...θα μας έτρωγαν από πίσω...σιγά σιγά καταφέραμε να ξεφύγουμε και να βγούμε στο δρόμο.
Εκεί ο Μέλιος αντιλήφτηκε πως του έλειπε η ρεπούμπλικα από το κεφάλι (μάλλον πιάστηκε πάνω στη μάχη σε κάποια τριανταφυλλιά) και άρχισε να οδύρεται...ποιος όμως να γυρνούσε πίσω...ο Μέλιος να κλαίει:
- Το ρεπουμπλικάκι μου, το ρεπουμπλικάκι μου, τώρα πώς θα πάω σπίτι...θα με σκοτώσει στο ξύλο ο πατέρας μου που το πήρα χωρίς να τον ρωτήσω.
Άστα να πάνε...αυτό το βράδυ είχαμε μια ώρα να συνεφέρουμε το Μέλιο που ήταν πνιγμένος στο κλάμα..."

Στέφανος Ανδρεάδης


Διαβάστε Περισσότερα »

Συγκροτήθηκε σε σώμα ο "Σύλλογος Φίλων Αγροτικού Λαογραφικού Μουσείου Ιτέας Δήμου Παλαμά"

Ιτέα 21 Μαρτίου 2018
Στην Ιτέα Καρδίτσας σήμερα, την 21η Μαρτίου 2018 ημέρα Τετάρτη και ώρα 18:00μμ συνήλθε το νέο Δ.Σ. που προήρθε από τις εκλογές της 17ης Μαρτίου 2018, με την επωνυμία «Σύλλογος Φίλων Αγροτικού Λαογραφικού Μουσείου Ιτέας Δήμου Παλαμά» με σκοπό τη συγκρότηση σε σώμα σύμφωνα με το καταστατικό.


Συγκροτήθηκαν σε σώμα ομόφωνα ως εξής:

Διοικητικό Συμβούλιο
Πρόεδρος: Λύτρας Χρήστος
Αντιπρόεδρος: Ανδρεάδης Δημήτρης
Γραμματέας: Μαργιάνου Αναστασία
Ταμίας: Αζαριάδης Μάκης
Μέλη: Σαμαράς Παύλος
Παπαβασιλείου Ευάγγελος
Μουτσώκου - Τζιφούλη Μαρία

Αναπληρωματικά Μέλη:
Παπαβαϊου - Χρούμπ Παναγιώτα
Λιάχανος Ηλίας



Διαβάστε Περισσότερα »

Απόδραση στο γεφύρι της Παλαιοκαρυάς

Επιβλητικό και όμορφο το γεφύρι της Παλαιοκαρυάς με τους 2 τεχνητούς καταρράκτες στέκεται εκεί από τον 16ο αιώνα.
Πρόκειται για ένα μονότοξο πέτρινο γεφύρι μήκους 26 μέτρων.
Ο καταρράκτης πίσω από το γεφύρι έχει ύψος 12 μέτρων και το νερό που πέφτει δημιουργεί μία πανέμορφη εικόνα που προκαλεί δέος κι ομορφιά.
Ο ποταμός που περνά από το σημείο λέγεται Παλαιοκαρίτης.


Το επισκέφτηκα πολλές φορές αυτό το γεφύρι, με τους θεαματικούς καταρράκτες του.
Σε μια επίσκεψή μου, επέλεξα κάποιες οπτικές γωνίες, και το φωτογράφισα.
Μαζί με κάποια πληροφοριακά στοιχεία που σας παραθέτω, σας συνιστώ να το επισκεφτείτε και να απολαύσετε τη μαγεία που αποπνέει.


Το γεφύρι της Παλαιοκαρυάς συνέδεε την Θεσσαλία με την Ήπειρο και αποτελούσε μια πολυσύχναστη διαδρομή εκείνης της εποχής, φυσικά σήμερα δεν χρησιμοποιείται.
Τα φυσικά και τεχνικά στοιχεία, άψογα εναρμονισμένα με το φυσικό περιβάλλον γύρω του αποτελούν στο σύνολό τους, ένα μνημείο της φύσης. Το γεφύρι πλαισιώνουν απότομοι ψηλοί βράχοι με αρκετή χαμηλή βλάστηση αλλά και δένδρα. Μπροστά από το γεφύρι της Παλαιοκαρυάς υπάρχει άπλωμα, χώρος που προσφέρεται για αναψυχή ή σύντομη διαμονή στο χώρο.
Αρκετές οικογένειες και φυσιολάτρες επιλέγουν το χώρο αυτό για τις ανοιξιάτικες εξορμήσεις στη φύση ή ακόμα και για να γευματίσουν υπαίθρια.


Για να επισκεφθείτε το πέτρινο γεφύρι πρέπει να ακολουθήσετε τη διαδρομή από Πύλη Τρικάλων προς Στουρναρέϊκα. Πριν τα Στουρναρέϊκα, μετά τη στροφή που συναντάτε ταμπέλα για Ροπωτό συνεχίζετε ευθεία μέχρι να δείτε μετά από λίγα μέτρα τις ταμπέλες για Άνω - Μέση και Κάτω Παλαιοκαρυά, ακολουθείτε αυτές τις ταμπέλες και αμέσως μετά το μικρό γεφυράκι θα κάνετε αριστερά στο χωματόδρομο (έχει  ταμπέλα) και σε 100 μέτρα βρίσκετε το πανέμορφο πέτρινο γεφύρι της Παλαιοκαρυάς.







Παύλος Σαμαράς


Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη 20 Μαρτίου 2018

Το άρμεγμα

Το άρμεγμα στα πρόβατα αρχίζει την εποχή που πωλούνται ή απογαλακτίζονται τα αρνιά, περίπου μέσα χειμώνα ή προς το τέλος της άνοιξης για εκείνα που προορίζονται για αναπαραγωγή (αρνάδες), και τελειώνει κάπου εκεί στα μέσα Αυγούστου, συνολικά γύρω στους πέντε μήνες.
Από τη στιγμή που οι προβατίνες μείνουν έγκυες, η γαλακτοπαραγωγή μειούται συνεχώς, η δε ποιότητά του υποβαθμίζεται, σε αντίθεση με την περιεκτικότητα των λιπαρών που αυξάνει, ενώ η τυροκόμισή του γίνεται προβληματική
Αυτή την περίοδο περιμένουν οι προβατοτρόφοι να κάνουν τους τραχανάδες, τα γαλοτύρια και οι πιο μερακλήδες και τα μανούρια, λόγω της αυξημένης περιεκτικότητας του γάλακτος σε λιπαρά. Τραχανά βέβαια μπορεί να παρασκευάσει κανείς οποιαδήποτε εποχή της γαλακτικής περιόδου αλλά ποιοτικώς θα υστερεί, γαλατύρι, όμως, μόνο όταν αυξηθούν τα λιπαρά και γίνεται περίπου ως εξής: Βράζουμε το γάλα καλά προσέχοντας να μην κόψει (χωρίς αλάτι) το βάζουμε σε ανοιχτό δοχείο ξύλινο από ρόμπολο ή κέδρο, το τοποθετούμε σε μέρος δροσερό που δεν αυξομειώνεται η θερμοκρασία, το σκεπάζουμε και μια ή δυο φορές την ημέρα το ανακατώνουμε με ξύλινη ξύστρα.
Το γάλα σιγά – σιγά αρχίζει να πήζει συσσωματούμενο και ύστερα από περίπου 30 ημέρες είναι έτοιμο για φάγωμα. Αυτό το προϊόν, δυστυχώς, δεν υπάρχει στην αγορά, κυκλοφορούν ωστόσο γαλοτύρια που μικρή σχέση έχουν με τα αυθεντικά.
Και τώρα στο άρμεγμα.
Το άρμεγμα γίνεται στη στρούγκα, ειδική κατασκευή ωοειδής, ώστε οι προβατίνες να εξωθούνται προς την έξοδο σε μονή σειρά. Εκεί τις περιμένουν οι αρμεχτάδες, καθήμενοι στα στρογκολίθια με τα καρδάρια στα σκέλη για τη σολλογή του γάλακτος, τις αρμέγουν προσέχοντας να μην τραυματίσουν τους μαστούς. Για το λόγο αυτό τα νύχια στα χέρια πρέπει να είναι σύρριζα κομμένα και καλά λειασμένα. Αλίμονο στον αρμεχτάρη που θα συλληφθεί να μην έχει τα νύχια του περιποιημένα, η τιμωρία άμεση και βαριά..
Το άρμεγμα γίνεται δύο φορές την ημέρα, πρωί – βράδυ, σπανίως τρεις, αν και στο παρελθόν επιχειρήθηκε από κάποιους, αλλά γρήγορα εγκαταλείφθηκε ως ασύμφορο.
Σήμερα ενδεχομένως στη σύγχρονη ενσταυλισμένη προβατοτροφία με αμελκτικές μηχανές κάποιοι να επανήλθαν, αν και αμφιβάλλω.
Το σύστημα κρίθηκε και απορρίφθηκε
Η σημερινή ενσταυλισμένη προβατοτροφία γίνεται εντελώς διαφορετικά και στοχεύει περισσότερο στην παραγωγή γάλακτος, λιγότερο κρέατος και ελάχιστα μαλλιού. Τα αρνιά σφάζονται μικρά για το λόγο ότι η τιμή του γάλακτος συγκρινόμενη με αυτή του κρέατος είναι συμφερότερη για τον παραγωγό. Τα στοιχεία αυτά τα άντλησα από έναν ανιψιό μου που διατηρεί υπερσύγχρονη μονάδα στην Ελασσόνα, ο οποίος συνεχίζει τη δημιουργική του πορεία ύστερα από πετυχημένη καριέρα ως διευθυντικό στέλεχος σε μεγάλη συστημική τράπεζα. Ολόκληρη η μονάδα – εγκαταστάσεις και περιβάλλον χώρος-καταλαμβάνει μερικά στρέμματα ανάλογα με το μέγεθός της και όλες οι εργασίες γίνονται σε στεγασμένο χώρο.
Αν και δεν έχω ιδίαν εμπειρία, μια τέτοια επιχείρηση, σύμφωνα με τα δεδομένα από άλλες μονάδες, κρίνω ότι είναι συμφέρουσα, δεδομένου ότι οι μονάδες αυτές στηρίζονται και από τα προγράμματα της ΕΕ, πάντοτε δε έπειτα από προσεκτική μελέτη και συνεργασία με τις αρμόδιες υπηρεσίες.
Εκτός από τους τσοπαναραίους που είναι συγχρόνως και αρμεχτάρηδες, στα στρογκολίθια κάθονται και άλλοι επιφορτισμένοι μόνο με το άρμεγμα, οι αρμεχτάρηδες, οι οποίοι δικαιούνται μισή ρόγα το εξάμηνο χωρίς πρόσθετα, δηλαδή φαγάρι (μισή οκά γάλα την αρμεξιά) ένα ζευγάρι τσαρούχια το εξάμηνο και μερικά πρόβατα ανέξοδα. Δηλαδή αν κάποιος τσοπάνος είχε και 20-25 πρόβατα δεν συμμετείχε στα έξοδα (τροφές, ρόγα κλπ) .
Το άρμεγμα ήταν η δυσκολότερη δουλειά, απαιτούσε καλή φυσική κατάσταση και χέρια δυνατά και ειδικά όσον αφορά τα πρόβατα. Στα γίδια το άρμεγμα είναι ευκολότερο λόγω μαστού.
Ειδικά στις πρόβατίνες οι καλαμοβίζες (αυτές που έχουν μεγάλες ρόγες και είναι στο κάτω μέρος του μαστού) είναι λίγες, οι περισσότερες προβατίνες έχουν τις ρόγες πλάγια και μικρές με συνέπεια το γάλα να βγαίνει δύσκολα και επίπονα για τις προβατίνες, οι οποίες αντιδρούν και προσπαθούν να απαλλαγούν από τον αρμεχτάρη και ο οποίος με τη σειρά του χρησιμοποιώντας και το κεφάλι του ως αντιστήριξη, προσπαθεί να πάρει το γάλα ανώδυνα. Με λίγα λόγια δύσκολη δουλειά το άρμεγμα και οι καλοί αρμεχτάρηδες συνήθως ήταν οι λίγοι και αυτό φαινόταν από την ποσότητα του γάλακτος που έβγαζε ο κάθε αρμεχτάρης. Θυμάμαι την κόντρα που είχε ο μεγάλος μου αδελφός με τον πατέρα μου. Ένα καρδάρι ο αδελφός μου, ένα και ή και μισό ο πατέρας μου. Και η μόνιμη επωδός του αδελφού μου. Δεν τις αρμέγεις καλά, αφήνεις γάλα, κάτι που δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ.
Η δική μου συμμετοχή στο άρμεγμα ήταν μονίμως να «βαράω» στη στρούγκα, δηλαδή να εξωθώ τις προβατίνες στην μόνη έξοδο, δηλαδή τη στρούγκα. Κάποτε προσπάθησα να καθίσω στο στρογκολίθι να αρμέξω, αλλά ύστερα από μερικές προβατίνες πιάστηκαν τα χέρια μου στο κάτω μισό και εγκατέλειψα την προσπάθεια. Και μου το είχε πει ο πατέρας, το άρμεγμα θέλει συνεχόμενη εξάσκηση και επιμονή, ώστε σιγά σιγά να ασκηθείς και να συνηθίσεις.
Εδώ πρέπει να διευκρινήσω ότι τη δουλειά αυτή, δηλαδή το βάρεμα στη στρούγκα, την έκαναν οι γεροντότεροι, αν υπήρχαν, και συνήθως οι γυναίκες. Πριν αρχίσει το άρμεγμα, η γυναίκα με την ρόκα στη μασχάλη για συνεχόμενο γνέσιμο ήταν εκεί να «βαρέσει» στη στρούγκα, βοηθώντας έτσι και στο άρμεγμα. Όπου και να πήγαινε η Σαρακατσιάνα γυναίκα είχε πάντοτε τη ρόκα στη μασχάλη, δεν έπρεπε να καθυστερήσει το γνέσιμο, χρόνος δεν υπήρχε για σχόλη και κουτσομπολιό.
Μπορώ να ισχυρισθώ ότι οι Σαρακατσάνες γυναίκες δούλευαν περισσότερο από τους άντρες, που η δουλειά τους ήταν κυρίως η φροντίδα γενικώς των προβάτων. Η γυναίκα για όλες τις δουλειές του σπιτιού, η γυναίκα να φέρει ξύλα ζαλίκι στο καλύβι, φορτωμένη τη βαρέλα (ξύλινο στρογγυλό δοχείο που ζύγιζε 2-3 οκάδες άδεια, γεμάτη γύρω στις δεκαπέντε οκάδες) να φέρει νερό από την κοντινότερη βρύση, αυτή να μεταφέρει τα νεογέννητα αρνιά στην ποδιά της από τα ψηλώματα στα λιβάδια, να ζυμώσει και να ψήσει το ψωμί να, να χωρίς τελειωμό. Πρώτη ξυπνούσε το πρωί πριν χαράξει και τελευταία να κοιμηθεί το βράδυ. Βέβαια για να μην θεωρηθώ υπερβολικός οι Σαρακατσαναίοι τις αγαπούσαν τις γυναίκες και τις βοηθούσαν στις δουλειές τους. Ερχότανε στο καλύβι από τα πρόβατα θα έφερνε και ένα δεμάτι στις πλάτες, αν δε είχε ζώο ολόκληρο φόρτωμα. Συχνά άναβε τη φωτιά, μάζευε σε κουβάρι τα νήματα από το αδράχτι, αυτός θα έστηνε τον αργαλειό και άλλες δουλειές. Περίπτωση να μην συμμετέχει ο σύντροφος σε δουλειά που μπορούσε να κάνει δεν υπήρχε, διότι ο περίγυρος ήταν αυστηρός και επιτιμούσε την νωχέλεια και αδιαφορία. Δεν ντρέπεσαι, ρε χαμένε, η γυναίκα σου «σκοτώνεται» και συ κάθεσαι! Και ξέρετε αυτή η κουβέντα ήταν βαριά και κανείς δεν ήθελε να την ακούσει από το νοικοκύρη του διπλανού καλυβιού. Και όταν λέμε διπλανό εννοούμε απόσταση γύρω στο ένα με δύο μέτρα. Βλέπετε η ανασφάλεια υποχρέωνε τους Σαρακατσαναίους, όπως και τον κόσμο στα χωριά, να φκιάνουν το καλύβι τους δίπλα στο γείτονα. Ο ένας ακουμπούσε στον άλλο για σιγουριά..
Τι τα θέλετε δύσκολα χρόνια και η λεγόμενη σήμερα αλληλεγγύη τότε ήταν καθημερινή πρακτική.
Ο πόνος του άλλου ήταν και δικός του πόνος, όπως και η χαρά.
Η αδιαφορία αποτελούσε ρετσινιά....

Κωνσταντίνος Γαλλής


Διαβάστε Περισσότερα »

Ο Δήμαρχος Παλαμά καλεί Συλλόγους και Αθλητικά σωματεία του δήμου

Ο Δήμαρχος Παλαμά Γιώργος Σακελλαρίου την ερχόμενη Πέμπτη 22 Μαρτίου και ώρα 19:00 μμ καλεί όλους τους Συλλόγους και τα Αθλητικά σωματεία του Δήμου να παρευρεθούν στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων Παλαμά
Διαβάστε Περισσότερα »

Πρόσκληση για την κατάθεση αιτήσεων για απασχόληση υδρονομέων στον Δήμο Παλαμά

Πρόσκληση για την κατάθεση αιτήσεων όσων θέλουν να απασχοληθούν ως υδρονομείς στο Δήμο Παλαμά εξέδωσε ο Δήμαρχος Γιώργος Σακελλαρίου με τις αιτήσεις να ξεκινούν την Τρίτη 20 Μαρτίου και να ολοκληρώνονται στις 27 Μαρτίου 2018 και ώρες 08.30 - 14.00.

Ειδικότερα το δημοτικό συμβούλιο με την υπ’ αριθμόν 62/2018 απόφαση του, καθόρισε τον αριθμό των θέσεων των υδρονομέων (29 θέσεις) ως εξής:

- Για το αγρόκτημα Παλαμά άτομα 8
- Για το αγρόκτημα Βλοχού άτομο 1
- Για το αγρόκτημα Γοργοβιτών άτομο 1
- Για το αγρόκτημα Κοσκινά άτομο ένα 1
- Για το αγρόκτημα Συνοικισμού Ψαθοχώρας της Τ.Κ Κοσκινά άτομο 1
- Για το αγρόκτημα Καλυβακίων άτομο 1
- Για το αγρόκτημα Μάρκου άτομο 1
- Για το αγρόκτημα Μεταμόρφωσης άτομο 1
- Για το αγρόκτημα Προαστίου άτομα 2
- Για τα αγροκτήματα Αγίας Τριάδας και Καλογριανών άτομο 1
- Για τα αγροκτήματα Πεδινού και Μαραθέας άτομα 2
- Για το αγρόκτημα Ιτέας άτομα 2
- Για το αγρόκτημα Συκεώνας άτομο 1
- Για το αγρόκτημα Αστρίτσας άτομο 1
- Για το αγρόκτημα Φύλλου άτομα 2
- Για το αγρόκτημα Αμπελώνας άτομο 1
- Για το αγρόκτημα Ορφανών άτομο 1
- Για το αγρόκτημα Πετρίνου άτομο 1

Η αρδευτική περίοδος καθορίσθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο από 15 Απριλίου έως 15 Σεπτεμβρίου 2018.

Απαιτούμενα Θετικά Προσόντα
Για να εκλεγεί κάποιος υδρονομέας πρέπει:
α. Να έχει την Ελληνική ιθαγένεια.
β. Να έχει συμπληρώσει το 23ον έτος της ηλικίας του και να μη υπερβαίνει το 60ο. («’Υδρονομεύς δύναται να εκλεγή και ο άγων ηλικίαν μέχρι του 65ου έτους, κατόπιν αποφάσεως ειδικώς ητιολογημένης.», σύμφωνα με το άρθρο 6 παραγ.1β. του Β.Δ 28.3/15.4.1957)
γ. Να γνωρίζει ανάγνωση και γραφή.

Απαιτούμενα δικαιολογητικά
Στην αίτηση που υποβάλλεται για τον διορισμό επισυνάπτονται:
α) Πιστοποιητικό του οικείου δημάρχου (ή προέδρου κοινότητος) περί της εγγραφής του υποψηφίου στο μητρώο. Στο πιστοποιητικό πρέπει να φαίνεται και η χρονολογία της γεννήσεως.
β) Πιστοποιητικό της οικείας σχολικής αρχής περί των γραμματικών γνώσεων του υποψηφίου.
γ) Αντίγραφο του δελτίου ποινικού μητρώου των υποψηφίων, εκδιδόμενο ένα μήνα κατ' ανώτατον όριο προ της αιτήσεως προς διορισμό.

Πληροφόρηση ενδιαφερομένων
Πληροφορίες παρέχονται στο δημοτικό κατάστημα της έδρας του Δήμου Παλαμά  Διεύθυνση Β. Παπακυρίτση 4, Τηλέφωνο 2444350123 και FAX 2444350117, κατά τις εργάσιμες ημέρες και ώρες.

πηγή
Διαβάστε Περισσότερα »

Κυριακή 18 Μαρτίου 2018

Πίσω στα παλιά...

Η δραχμή
Όταν υπήρχε η δραχμή και το πενηνταράκι υπήρχαν και οι δεκάρες οι εικοσάρες οι πεντάρες.
Σπάνια τις έβρισκες κάτω στον δρόμο από απρόσεκτους αλλά και όταν τις έβρισκες έσκυβες και τις μάζευες.
Ο παππούς έδινε μια δραχμή στον εγγονό και τον έστελνε στον ψιλικατζή να του πάρει πέντε τσιγάρα χύμα στούκας χωρίς φίλτρο ή με και με τα ρέστα να πάρει ότι θέλει.
Για τα τσιγάρα θα έδινε μισή δραχμή....
Με ένα φράγκο (δραχμή) αγόραζες 10 καραμέλες εκτός απ’ τις γάλακτος που έκαναν μια εικοσάρα η μία.
Ακούγεται αστείο αλλά έπαιρνες μερικές καραμέλες βουτύρου ή κανέλας ή τσάρλεστον ή χαπαχούπες (χαρτάκια).
Οι μανάδες έστελναν τα παιδιά στον μπακάλη με ότι κέρματα τους είχαν μείνει στο ξεφτισμένο πορτοφολάκι τους "θέλω δύο δραχμές σαλάμι..."
Ντρεπόντουσαν να πάνε οι ίδιες....
Το χαρτί του μπακάλη ζύγιζε περισσότερο από το προϊόν....
Κουδούνιζαν οι τσέπες με τα κέρματα στον δρόμο που κουβαλούσες....
Οι ηλικιωμένοι έδεναν με το μαντήλι τους τις δραχμές...κομπόδεμα το έλεγαν και κοιμόντουσαν με αυτό. Όπου πήγαιναν για ψώνια ξετύλιγαν το μαντήλι και έβγαζαν τα κέρματα για να πληρώσουν.
Ένοιωθαν ευτυχισμένοι όταν μπορούσαν να δίνουν μια δυό δραχμές στα εγγόνια τους και να τα στέλνουν στον ψιλικατζή να αγοράσουν κάτι.
Όταν έμπαινε η άνοιξη και καλυτέρευε ο καιρός τα σκαμνάκια άρχιζαν να βγαίνουν στον δρόμο και στις αυλές για σουαρέ με τις γυναίκες για να μαζέψουν ήλιο όπως έλεγαν. Επιτέλους να φύγει η υγρασία από τα δωμάτια και  η γνώριμη μυρουδιά της μούχλας.

Το μπακάλικο
Μπροστά η ζυγαριά με τα δράμια και την οκά που συνήθως ήταν στο ζύγι με το μέρος του αφεντικού της και αυτός για να σου διώξει τις κακές σκέψεις ζυγίζοντας και τυλίγοντας σου έλεγε...
- "Τριακόσια δράμια βαριά βαριά..."
Δίπλα στην ζυγαριά, σαρδέλες εκλεκτές με μπόλικο χοντρό αλάτι που βάραινε στο ζύγι αν και προσπαθούσε υποτίθεται ο επαγγελματίας να το τινάξει.
- "Βάλε δέκα ..." και στο σπίτι από δύο έκαστος.
Κουτιά τσίγκινα οκαδιάρικα με φυτίνη αλλά και χύμα, του πήγαινες το βάζο ζύγιζε το απόβαρο και το γέμιζε. Το χύμα βούτυρο μαγειρέματος το έλεγαν και ανάμεικτο μεγάλη δόση φυτικό
και λίγο ζωικό, για να νοστιμίζει. Από αυτό έμπαινε στα περισσότερα φαγητά ειδικά όπου υπήρχαν παιδιά-σκελετοί δηλαδή τα περισσότερα μήπως και πάρουν κανένα δράμι βάρος.
- "Μου είπε η μάνα μου να με ζυγίσεις..." έλεγες στον μπακάλη και σε έβαζε στην πλάστιγγα και έγραφε το βάρος σου σε ένα κομμάτι χαρτί για να το πας στο σπίτι.
Τι καημός και αυτός.
Βλέπαμε στο μαγαζί καρτέλες κρεμασμένες με μπαχαρικά σε πολύ μικρά φακελάκια λόγω πτωχής πελατείας. Πιπέρι, κανέλα, γαρύφαλλο που χρησίμευε στους μεγάλους και για προετοιμασία ραντεβού, κακοσμία του στόματος κλπ.
Τότε ο οδοντίατρος ήταν άγνωστη ιατρική ειδικότητα για τους πολλούς, πόναγε δόντι έβγαζε δόντι κάποιος γείτονας "ειδικός" και δωρεάν.
Μπουκάλια με μαυροδάφνη στο ράφι. Φάρμακο για την όρεξη έλεγαν οι "ειδικοί" της γειτονιάς οπότε σου έδιναν λίγες γουλιές, δεν είχε σημασία αν ήσουν μικρός.
Είχε και τυριά φυσικά με επικεφαλής το κεφαλίσιο-λύσσα για μακαρόνια αλλά και για δεκατιανό με μια ξεγυρισμένη φέτα ψωμί.
Η φέτα ήταν στο ξύλινο βαρέλι.
Ζύγισμα τύλιγμα σε λαδόκολα και εφημερίδα στην συνέχεια.
Αυτή σου έμενε για πολλές χρήσεις στο σπίτι και κυρίως...για την τουαλέτα.
Ελιές καλαμών και θρούμπες. Οι δεύτερες ήταν ιδανικές για μεζέ στο κρασί. Ερχόταν ο γείτονας κάτσε να πιούμε ένα ποτήρι...σαλάμι αέρος, μορταδέλα στο μαγικό μαγαζί.
Έμπαινες με το διχτάκι, το τεφτέρι και το σημείωμα με την παραγγελία και έφευγες με την συμβουλή του μπακάλη να προσέχεις στον δρόμο.

Άνοιξη 
Πρίν από το Πάσχα και ένα φρεσκάρισμα στο δωμάτιο με την πατανόβουρτσα αλλά και έξω τα παρτέρια της αυλής ασβέστωμα, την μάντρα, τις άκρες στο πεζοδρόμιο. Το παιχνίδι στην αλάνα κρατούσε περισσότερο με αποτέλεσμα τα γράμματα να τα φορτώνεις στον κόκορα όπως έλεγαν οι μεγάλοι. Οι πλανόδιοι έκαναν εμφάνιση διαλαλώντας την τέχνη τους, παπλωματάς, γανωματής, μπογιατζής, ακονιστής, μπαλωματής, παλιατζής.

Στην εποχή μας οι συγγενικές συναθροίσεις θεωρούνται πλέον ντεμοντέ.
Οι συγγενείς συναντιούνται μόνο σε κηδείες, μνημόσυνα και γάμους.
Οπότε όταν σκάει κανένα τηλέφωνο και ακούς μια φωνή από τα παλιά δεν είναι για καλό και μόλις την αναγνωρίσεις αμέσως το μυαλό σου πάει σε ποιο νεκροταφείο θα γίνει η συνάντηση.

Η Διασκέδαση
Αρχές του ΄60 άρχισε και κράτησε περίπου τρία χρόνια κάθε ημέρα το πρωί στο ραδιόφωνο μέσω του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας "πικρή μικρή μου αγάπη" του Βαγγέλη Γκούφα.
Έγραφε και την σκηνοθετούσε την σειρά ο Στέφανος Ληναίος (Αλέξης) και η σύζυγός του Έλλη Φωτίου (Βάνα) οι πρωταγωνιστές.
Ένας μεγάλος έρωτας που μετατρέπεται σε μίσος και δώστου κλάμα οι νοικοκυρές στην γειτονιά.
- "Ωχ ξεχάστηκα και έπιασε το φαΐ ..."
Συνηθισμένη η ατάκα στην αυλή των θαυμάτων.
Τον Αλέξη και την Βάνα θα άκουγαν ή θα ανακάτευαν την φασουλάδα;...και τα δύο μαζί δύσκολο.
Υπήρχαν και καυγάδες στα αντρόγυνα το μεσημέρι...
- "Αλμυρό το φαΐ πάλι την πικρή μου αγάπη άκουγες;"
Μαζευόντουσαν και στα σπίτια οι γυναίκες και έβαζαν δυνατά το ραδιόφωνο και δώστου κλάμα.
Χορηγός της εκπομπής ήταν το Tide...πολυεθνική βλέπεις και μπορούσε να πληρώνει.
Η ραδιοφωνική σειρά έβγαινε και σε περιοδικό κάθε εβδομάδα για όσες είχαν χάσει επεισόδια.
Τώρα βγήκε και σε βιβλίο στις ημέρες μας και προσπαθώ να υπολογίσω την σημερινή ηλικία της τότε νέας κοπέλας ακροάτριας, και την βρήκα με το κομπιουτεράκι, περίπου στα 75 αισίως.
Περνούν τα χρόνια....Το ραδιόφωνο ήταν το μοναδικό μέσον ψυχαγωγίας...
Το θέατρο της Δευτέρας, κάποιες αστυνομικές ιστορίες στο βραδινό πρόγραμμα, ήταν αντικείμενο συζήτησης στις απογευματινές συνάξεις στην γειτονιά.
Υπήρχαν και οι επεξηγήσεις για όσους δεν είχαν καταλάβει την υπόθεση.
Αρχές του ΄70 η ασπρόμαυρη τηλεόραση έμπαινε στα σπίτια, ο Φώσκολος ανέβασε τις πωλήσεις στο χαζοκούτι, ενώ έτρεχαν όλοι να αγοράσουν βάζοντας γραμμάτια.
Η αιτία;;;
O άγνωστος πόλεμος....συνταγματάρχης Βαρτάνης και το λουρί της μάνας.
Χαμός στο ίσωμα...
- "Kυρά Κατίνα να δούμε τελεόραση;"
Δεν είχαν στο σπίτι και έτρεχαν στην γειτόνισσα...
- "Eλάτε γρήγορα μόλις άρχισε καθίστε όπου βρείτε..."

Το μπάνιο
Στις γειτονιές λοιπόν το πράσινο σαπούνι είχε την πρώτη κατανάλωση.
"Φιλικό"για όλες τις χρήσεις από κεφαλής μέχρις ονύχων.
Υπήρχε και ο ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ με τα αρωματικά αλλά αυτά στον περίγυρο ήταν για τις νύφες, έτσι έλεγαν καθ΄ότι πολυτέλεια.
Τι ιστορία και το μπάνιο με το νερό να ζεστάνεις στην τσίγκινη κάσα...
Ευτυχώς το καλοκαίρι το πρόβλημα το έλυνες με το λάστιχο της αυλής.
- "Τελειώνετε να ποτίσω τα λουλούδια..." φώναζε η νοικοκυρά έξω από το "τζακούζι" (κοινόχρηστη τουαλέτα-ντουζιέρα).
Τα θυμάσαι και γελάς ή κλαις...δεν μπορώ να ξεχωρίσω.

Το μπάλωμα
Το παντελόνι από μέσα στα γόνατα θα το είχε για να κρατάει τα μπόσικα...
Των μεγάλων στα πουκάμισα στον γιακά σίγουρο μαντάρισμα από την μπανέλα, που από το μπάσε βγάλε ξεμύτιζε.
Ο τσαγκάρης του χωριού ήταν και αυτός σημείο αναφοράς....
Τα μάτια μας θα έπεφταν και στα παπούτσια που είχε επισκευάσει στο ράφι και θα ρωτούσαμε ποιανού είναι όταν βλέπαμε κανένα ωραίο ζευγάρι φρεσκοσολιασμένο με καινούργιο δέρμα.
Σπάνιο είδος.
Και αυτός γελούσε και μας έλεγε ότι είναι του κυρίου τάδε του γιατρού.
Μεγάλη τιμή τότε...δαχτυλοδειχτούμενος.
Τέλος μας έδινε από μια καραμέλα τσάρλεστον από τα δύο βάζα που είχε
Χωριό...γειτονιά...ένας μεγάλος μικρόκοσμος.

Τα πάνινα μαντήλια
Ήταν κατάντια εκείνα τα χρόνια τα μυξομάντηλα τα πάνινα αντρικά και γυναικεία υφασμάτινα μαντήλια. Απαραίτητο αξεσουάρ της τσέπης δείγμα πολιτισμού να φυσάς το περιεχόμενο
της μύτης σου στο μαντήλι να το βάζεις στην τσέπη να το ξαναβγάζεις να ψάχνεις για στεγνή μεριά και δώστου πάλι μέχρι το βράδυ που θα γύριζες στο σπίτι.
Οι ταμπέλες ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΠΤΥΕΙΝ αλλά και ΠΤΥΕΟΛΟΔΟΧΕΙΟΝ ήταν συνηθισμένες σε χώρους συναθροίσεων στα λεωφορεία στον ηλεκτρικό.
Υπήρχαν και αυτοί που δεν χρησιμοποιούσαν μαντήλι, αμόλαγαν το υλικό τους στον δρόμο και στο πεζοδρόμιο και όποιον πάρει ο χάρος.
Αργότερα βγήκαν τα χαρτομάνδηλα αλλά για τους περισσότερους ήταν πολυτέλεια.
Σιγά μην έδιναν 3 δραχμές για το πακέτο, και αν έδιναν για να κάνουν τον πολιτισμένο το χρησιμοποιημένο το έβαζαν ξανά στην τσέπη για δεύτερο γύρο.
Είχαν συνηθίσει βλέπεις με το πάνινο.
Η διαφήμιση της εποχής για τα χαρτομάνδηλα έλεγε ότι το μαντήλι φταίει που δεν γίνεσαι καλά....επαναμόλυνση.
Και ποιος νοιαζότανε.
Μετά τον εμφύλιο η φυματίωση θέριζε και οι μανάδες έτρεμαν όταν επιθεωρούσαν τα χρησιμοποιημένα μαντήλια των παιδιών τους...μια σταγόνα αίμα αρκούσε για να πανικοβληθούν.

πίσω στα παλιά...


Διαβάστε Περισσότερα »