Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2015

Το Εγκλημα μεγαλώνει, τα Αστυνομικά Τμήματα φεύγουν..

Το έγκλημα μεγαλώνει, αλλά τα Αστυνομικά Τμήματα φεύγουν...
Κλείνουν ή μεταφέρονται αστυνομικά τμήματα της περιοχής μας με σκοπό δήθεν την εξοικονόμηση πόρων. Το καλλικρατικό "κούρεμα" των υπηρεσιών της ΕΛ.ΑΣ. ξεκινάει οσονούπω. Σε κάποιες μάλιστα περιοχές το "τσεκούρι" στις αστυνομικές υπηρεσίες αναμένεται να ξεπεράσει το 50%, στο όνομα της εξοικονόμησης χρημάτων από τα μισθώματα των κτιρίων και αστυνομικού προσωπικού που θα διατεθεί σε αποδυναμωμένα Αστυνομικά Τμήματα και Τμήματα Ασφαλείας.
Το "στοίχημα" για την υλοποίηση του σχεδίου αναδιάρθρωσης είναι η διαμόρφωση ακλόνητων επιχειρημάτων για την επιτακτική ανάγκη αυτών των καταργήσεων και συμπτύξεων Αστυνομικών υπηρεσιών, τα οποία θα "πείσουν" τοπικούς φορείς και κατοίκους περιοχών για την καλύτερη αστυνόμευση...(μπούρδες).

Η εγκατάλλειψη της Ιτέας έχει αρχίσει εδώ και καιρό συγχωριανοί μου.
Παλιά το Αστυνομικό τμήμα του χωριού μας, χτες το Ταχυδρομείο μας, σήμερα το Αστυνομικό τμήμα Παλαμά, και αύριο δεν ξέρω τι...αν και δεν απέμεινε εδώ που τα λέμε και τίποτα άλλο να μας πάρουν.
Ομως επιμένω, μέσα απ’ αυτή τη μεγάλη κρίση η ύπαιθρος έχει τεράστιες δυνατότητες να γίνει καλλύτερη, επειδή ακριβώς εκεί, δεν έγινε σχεδόν ποτέ τίποτα. Και δεν έγινε, όχι μόνο επειδή δεν έγιναν μεγάλα έργα κι αφέθηκε σχεδόν στην τύχη της, αλλά επειδή ζούσε πάντα μες την απάθεια, την επιδότηση και την αδιαφορία.
Πάρε παράδειγμα απ’ το χωριό μας να δεις.
Πάντα έκανε θραύση ο Εαυτός μας.
Αφήνοντας στη πάντα το κοινωνικό σύνολο και βάζοντας πάνω απ’ όλα την ατομική καλοπέραση.

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στήν Ιτέα, όλοι ξέρουμε τι γίνεται, δεν κατηγορώ κανέναν.
Βλέπω όμως ότι το χωριό μας έφτασε πια σε κατάσταση "αφασίας".
Όμως όπως κι εγώ, ξέρεις κι εσύ καλλίτερα που ζεις εδώ, ότι δεν πρόκειται ν’ αλλάξει έτσι εύκολα η κατάσταση, αν οι ίδιοι δεν σηκωθούμε απ’ τα καφενεία, αν δεν αφήσουμε το "χαβαλέ" και τα "μπούρ-μπούρ-μπουρ" να βγούμε, να κινηθούμε, να διαμαρτυρηθούμε και να διεκδικήσουμε.
Είμαστε σαν υπνωτισμένοι, σαν προγραμματισμένοι.
Σπίτι, μηχανάκι, καφενείο, τηλεόραση, λόγια, λόγια, λόγια, μηχανάκι, ξανά σπίτι και ξανά τηλεόραση.
Σε πιάνει απογοήτευση αλλά έτσι είναι.
Όλοι έχουμε παραιτηθεί, καθόμαστε στην άκρη και περιμένουμε...Τώρα τι περιμένουμε δεν ξέρω!

Και τι να προτείνεις μ’ αυτές τις συνθήκες;
Το θέμα είναι να καταλάβεις εσύ ο ίδιος που τώρα με διαβάζεις γιατί γίνονται, όσα γίνονται γύρω μας κι όλα τ’ άλλα είναι κούφια λόγια...

Παύλος Σαμαράς




Δεν υπάρχουν σχόλια: