Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2011

Οταν μάθουμε...

Οταν μάθουμε πως ο καλλιτέχνης δεν πουλάει αέρα...αλλά δημιουργικότητα, ταλέντο, και κατάθεση ψυχής...
Οταν μάθουμε πως στο λεξιλόγιο οι λέξεις αισθητική, καλλιτεχνία, αγάπη, ομαδικότητα, ψυχή, έκφραση, δημιουργία...εμπλουτίζονται από μορφές τέχνης...
Οταν μάθουμε να πληρώνουμε το έργο ενός καλλιτέχνη χωρίς να σκεφτόμαστε πως αυτό δέν είναι επάγγελμα...
Οταν μάθουμε να δείχνουμε στα παιδιά μας κάθε μορφή τέχνης...
Οταν μάθουμε να μην κοροϊδεύουμε κάποιον καλλιτέχνη, αλλά να ψάχνουμε το μήνυμα που θέλει να μας περάσει...
Οταν...όταν...όταν...

Τότε... ίσως να τον ανταμοίβουμε όταν βρίσκεται ανάμεσά μας εν ζωή και να μη φτάνουμε σε σημείο να συγκλονιζόμαστε και να αποχαιρετάμε έναν καλλιτέχνη που τον οδηγούμε να φύγει με παράπονο...(ακόμα κι αν η ευγένεια ψυχής του Κώστα δέν μας το έλεγε...τα μάτια του μιλούσαν...)

Αγαπημένε και αξέχαστε φίλε θα είσαι πάντα αναμεσά μας...
(Αφορμή για τα παραπάνω είναι το ετήσιο μνημόσυνό του)

Παύλος Σαμαράς

3 σχόλια:

Κουτσαριώτης Νοσταλγός είπε...

Αναλάβατε μια ευθύνη, πήρατε τον Εκπολιτιστικό σύλλογο του χωριού μας στις πλάτες σας, νομίζω φίλε μου ότι ήρθε και η ώρα του Ντίνου. Καταλαβαίνεις τι ενοοώ.......

Μίλτος Αναστασίου είπε...

Επειδή αγαπητέ Νοσταλγέ ξέρω,είναι μέσα στό πρόγραμμά τους κι αυτό...

Ιτέα Καρδίτσας είπε...

Εγώ το πρότεινα οσο ζούσε αλλα "φωνή βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ" τώρα νομίζω οτι επιβάλλεται, ποτέ δέν είναι αργά...