Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2011

- Μαγικό χαρτάκι...

Η Αγροτική Τράπεζα ήταν γεμάτη.
Χαρτάκι προτεραιότητας: 215.
Ακόμη στο ταμείο ήταν το 99.
Κάθισα σε μια θέση και παρακολουθούσα.
Κάποιοι/ες τριγύριζαν από ταμείο σε ταμείο μπας και τρυπώσουν εκτός σειράς.
- Ταμίας: Φύγε σου λέω.
Ένας κύριος πλησιάζει το μηχάνημα τύπωσης εισιτηρίων προτεραιότητας...Δεν πατάει το κουμπί.
Με το πόδι του ελέγχει τα πεσμένα χαρτάκια στο πάτωμα, μήπως κι έχουν κανένα βολικό αριθμό.
Μάταια...Αρχίζει τις βόλτες...
Μια σειρά πιο μπροστά ένας ηλικιωμένος (αρκετά) δίνει ένα από τα δυο χαρτάκια που κρατούσε στην κυρία που μόλις μπήκε κι έκατσε κοντά του.

Το φαινόμενο του να κόβει κανείς διπλό χαρτάκι και μετά να το προσφέρει στον εκλεκτό άγνωστο / στην εκλεκτή άγνωση της ημέρας ποτέ δεν το κατάλαβα.
Ενδιαφέρον έχει ότι το συνηθίζουν οι ηλικιωμένοι.
Τους αρέσει να γίνονται αρεστοί, συμπαθείς.
Νιώθουν πως κρατούν μια δύναμη στα χέρια τους, το χαρτάκι προτεραιότητας και τη χαρίζουν; Ακολουθούν το "ο έχων δύο" "να δίνει το ένα";
Μικροί εξουσιαστές που απονέμουν χάρη;
Τρέχα, παππού! Άναψε το νούμερό σου.

Παύλος Σαμαράς

Δεν υπάρχουν σχόλια: