Τετάρτη, 30 Ιουλίου 2014

Μα τι λέω;...Στην Ελλάδα είμαστε…!!!

Τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα έγινε μόδα οι νέοι να σπουδάζουν σε ανώτερες ή ανώτατες σχολές και να μην στρέφονται σε τεχνικές ειδικότητες και στην συνέχεια στα λεγόμενα τεχνικά επαγγέλματα.
Παιδιά που μπορούσαν σπούδασαν σε Ελλάδα /εξωτερικό και άλλα που δεν μπορούσαν τελικά έβγαλαν μια σχολή Η/Υ ή λογιστικής, συνήθως από κάποιο ΙΕΚ.

Έτσι οι μπετατζήδες και οι υδραυλικοί, οι ράφτρες και οι κομμώτριες άλλαξαν εθνικότητα.
Τα τελευταία χρόνια αν πήγαινες σε κάποια οικοδομή θα έβλεπες 80% αλλοδαπούς οικονομικούς μετανάστες και 20% Έλληνες εργατοτεχνίτες.
Αλλάξαμε επίπεδο δηλαδή.
Θέλαμε να γίνουμε ένα κράτος μορφωμένων, όλοι.
Και σχεδόν τα “καταφέραμε”.

Από το 2008, που ξέσπασε η διεθνής οικονομική κρίση, η χώρα μας άρχισε να βυθίζεται οικονομικά (και κοινωνικά). Μέχρι και σήμερα πολλές εταιρείες στην Ελλάδα έβαλαν λουκέτο. Πολλοί νέοι έμειναν χωρίς δουλειά. Η ανεργία στους νέους είναι κοντά στο 50% στη χώρα μας. Δηλαδή κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες νέα παιδιά (20-35 ετών) με αξιοζήλευτα πτυχία ψάχνουν για δουλειά, και δεν βρίσκουν.

Είναι πολύ εύκολο να γίνει κατανοητό το πρόβλημα αν κάνεις μια έρευνα στις ελληνικές ιστοσελίδες που αναζητά κανείς εργασία. Οι αγγελίες προσφοράς εργασίας μετρημένες στα δάχτυλα και αντίθετα οι αγγελίες ζήτησης άπειρες. Για να βρεις δουλειά στην Ελλάδα θα πρέπει να περιμένεις πάνω από ένα χρόνο και αφού έχεις στείλει εκατοντάδες ή και χιλιάδες βιογραφικά σημειώματα.

Να υπενθυμίσω ότι η πληθώρα των πτυχίων (και ειδικά σε συγκεκριμένες επιστήμες) αποτελούσε πρόβλημα ακόμα και στην “ακμάζουσα” δεκαετία του 90, όταν οι μαθηματικοί / ταξιτζήδες είχαν γίνει μόδα – πόσο μάλλον τώρα.

Είναι λογικό, πολλά νέα παιδιά να σκέφτονται να εργαστούν στο εξωτερικό.
Η αγορά εργασίας σε χώρες της ΕΈ είναι ανοιχτή στους Έλληνες (χωρίς βίζα).
Στο ίντερνετ μπορείς να βρεις αγγελίες που ταιριάζουν στα προσόντα σου και να στείλεις όσα βιογραφικά θέλεις. Αρκεί να μοιράσει κανείς καμιά 500ριά βιογραφικά και να περιμένει 3-4 μήνες ώστε να καταλάβει ότι τα πράγματα είναι (και εκεί) πολύ δύσκολα.

Μήπως να κάνω δική μου δουλειά;
Στο διαδίκτυο με λίγα ευρώ μπορείς να φτιάξεις μια αξιοπρεπή ιστοσελίδα και να αρχίσεις να πουλάς την ιδέα σου. Ο κυβερνοχώρος όμως είναι ένα πραγματικό χάος, που σε απορροφά και σε εξαφανίζει.
Για όσους σκέφτονται δε να ανοίξουν ένα μαγαζί, το ρίσκο να χάσουν τα όποια χρήματα έχουν τους φοβίζει. Τα βραδινά δελτία ειδήσεων αρκούν για να τους πείσουν να κάτσουν στα αβγά τους.

Η οικονομική κρίση έχει εγκλωβίσει τους νέους, δραματικά.
Νέα παιδιά με πτυχία και όρεξη για δουλειά μένουν άπραγα.
Το μέλλον του τόπου είναι όλη μέρα στο Facebook ή βλέπει το πρωί Λιάγκα, το μεσημέρι Μενεγάκη και το βράδυ καμιά ταινία κατεβασμένη από το ίντερνετ.
Οι πολιτικοί το ξέρουν.
Προς το παρόν δεν κάνουν τίποτα.
Το να απασχολήσεις τους νέους σου πρέπει να αποτελεί ένα ξεχωριστό project, ένα στοίχημα που αν το κερδίσεις, θα δεις θεαματικά αποτελέσματα.
Ελπίζω το κράτος να κινηθεί επιτέλους.

Μα τι λέω;...Στην Ελλάδα είμαστε…!!!

2 σχόλια:

Ευάγγελος Θανασούλης είπε...

Καλέ μου φίλε η γνώμη μου είναι ότι οι πολιτικοί ξέρουν πολύ καλά τι συμβαίνει με τους νέους και μάλιστα χαίρονται απεριόριστα γι' αυτό γιατί το κράτος έτσι θέλει τους νέους... Εγκλωβισμένους στον Λιάγκα και στη Μενεγάκη, στον φραπέ και στο facebook. Οτιδήποτε δηλαδή ματαιόδοξο που παράλληλα διώχνει από το μυαλό τις σκέψεις. Γιατί αν το μυαλό μπει στη διαδικασία της σκέψης, τότε το (σημερινό) κράτος κινδυνεύει... Ευτυχώς που το μεγαλύτερο ποσοστό της νεολαίας μας δεν "τσιμπάει" το δόλωμά τους...
Παράλληλα, κρατάει τους νέους (και όχι μόνο) συνεχώς τρομοκρατημένους μέσα από τα ελεγχόμενα δελτία ειδήσεων για να μπορεί όταν χρειάζεται ψήφο να την αρπάζει με υποσχέσεις για θέσεις, δουλειές (έστω και για πέντε μηνές) κ.λπ. Σε ότι αφορά τους νέους με σπουδές γενναίες, είναι σαφώς πιθανότερο να πετύχουν κάτι καλό στο εξωτερικό (ή και να διαπρέψουν ακόμη) παρά στη χώρα μας. Εδώ το πολύ να γίνουν σερβιτόροι γιατί δεν μου το βγάζεις από το μυαλό ότι τροϊκανοί και λοιπές δυνάμεις κατοχής έβαλαν σκοπό να κάνουν την Ελλάδα μια χώρα παροχής υπηρεσιών όπου όλοι μας θα παρέχουμε παντός είδους υπηρεσίες στους πλούσιους της γης που θα έρχονται η θ' αγοράσουν τα μέρη μας. Και φυσικά δεν πρέπει να περιμένουμε από κανέναν να τους εμποδίσει γιατί όποιος πιστεύει ότι στην Ελλάδα κυβερνούν Έλληνες πολιτικοί ζει μια ψευδαίσθηση...

Παύλος Σαμαράς είπε...

Το πρόβλημα είναι με τη χώρα μας φίλε Ευάγγελε. Το κράτος "επενδύει" στην παιδεία, το ίδιο και οι γονείς που ξοδεύουν μια περιουσία για να σπουδάσουν τα παιδιά τους και όταν βγαίνουν από τα πανεπιστήμια(!) είναι κατά βάση υποψήφιοι άνεργοι. Εχει αποδομηθεί η παραγωγική δομή της χώρας και οι νέοι πτυχιούχοι, με μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς τίτλους, φεύγουν στις ανεπτυγμένες χώρες της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης, αλλά και στις ΗΠΑ για να κάνουν τη δική τους, πετυχημένη συνήθως καριέρα. Και η Ελλάδα σταδιακά ρημάζει, αφού οι καινοτόμες ιδέες από τους νέους που έχουν σπουδάσει φεύγουν. Και η Ελλάδα διώχνει τα καλύτερα μυαλά της. Δυστυχώς...